อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1912

มองไปทางเซียวหลันยวนหมายความว่ายังไง? คือจะให้เขาเป็นคนตัดสินใจ ว่าจะให้นางสละกำไลวงนี้ให้หรือเปล่าหรือ?

อันที่จริงพวกเขายังไม่ได้จ่ายเงิน แต่ตอนนี้กำลังอยู่บนข้อมือนางนะ ต่างหูคู่นั้นก็อยู่บนมือนาง

ฟู่จาวหนิงไม่มีนิสัยสละของที่ชอบให้ใครมาแต่ไหนแต่ไร

ในเมื่อลวี่กั่วมองไปทางเซียวหลันยวน เช่นนั้นนางก็ยังไม่ต้องพูดอะไร

"ท่านน้าเฉิงกำลังหากำแพงหยกดาราหรือ?" เซียวหลันยวนมองไปทางท่านน้าเฉิง

ท่านน้าเฉิงพยักหน้า "ใช่แล้ว หามานานมาก ก่อนหน้านี้หาข่าวได้ว่ามีคนได้หยกดารามาก้อนหนึ่ง เดิมทีจะหาหยกดาราก้อนนั้นแล้วเอามาให้ยายซาตีกำไลให้ คิดไม่ถึงว่าพอถามไปถามมา ถึงรู้ว่าหยกดาราก้อนนั้นเป็นยายซานี่เองที่ได้มา"

ตาซายังนั่งถักเชือกต่อไปในที่ของเขา เหมือนไม่ได้สนใจกับบทสนทนาของพวกเขาเลย แต่ประโยคที่พูดเมื่อครู่ก็เหมือนเล่าเรื่องจบไปแล้ว ที่เหลือก็ให้พวกเขาจัดการกันเอง

ฟู่จาวหนิงจึงฟังออกถึงความไม่ธรรมดาของสามีภรรยาซา พูดเช่นนี้คือหยกดาราตงฉิงนั้นหายากมากจริงๆ หากันไปหากันมาก็ปรากฏมาแค่ก้อนเดียว

แล้วก้อนนี้ก็ถูกยายซาตีเป็นกำไลกับต่างหู่คู่หนึ่งไปแล้ว

"หยกดาราตงฉิงยังมีประโยชน์อีกอย่าง คือถ้าเลือดลมแต่กำเนิดไม่เพียงพอ คนที่จู่ๆ มือเย็นเท้าเย็นสวมเข้าไป ก็จะทำให้เลือดลมอุ่นขึ้นมา กลางคืนจะหลับสบาย"

ลวี่กั่วตอนนี้จึงเอ่ยมาอีก "ท่านอ๋อง ท่านเองก็รู้ว่าฮูหยินของพกวเรามีอาการไม่สบายเช่นนี้มาโดยตลอด ก่อนหน้านี้เจ้ายอดเขาก็ยังเชิญหมอเทวดาซุนกับหมอเทวดาเหยามาช่วยดูอาการให้นาง แต่ก็ไม่มีผลลัพธ์อะไร เจ้าหุบเขาบอกว่า ถ้าได้หยกดาราตงฉิงมา จะมีประโยชน์กับฮูหยินมากที่สุด"

ฟู่จาวหนิงไม่สงสัยคำพูดของพวกเขา เพราะเมื่อครู่ที่นางสวมกำไลไปพักหนึ่งก็สัมผัสได้แล้ว

นี่น่าจะเป็นหยกร้อนชนิดหนึ่ง แต่เป็นชนิดพิเศษที่สุดของหยกร้อน

นางไม่รู้กระทั่งมูลค่าราคา

แต่ว่า จนถึงตอนนี้ฟู่จาวหนิงก็ยังไม่ได้พูดอะไรต่อมา

"ลวี่กั่ว อย่าเสียมารยาท" ท่านน้าเฉิงรีบปรามลวี่กั่ว จากนั้นก็ยิ้มให้เซียวหลันยวน "อายวนโตแล้วสินะ น้าชื่นชมมาก การดีต่อพระชายาตนเองเป็นเรื่องที่สมควร"

จากนั้นนางก็หันไปมองฟู่จาวหนิง "กำไลวงนี้พระชายามสวมแล้วดูดีมาก เหมาะสมมาก"

เรียกเขาว่าอายวน แต่เรียกนางพระชายา

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงเข้าใจแล้วว่าท่านน้าเฉิงไม่ชอบนาง ได้ยินพวกนางเอ่ยถึงเจ้ายอดเขา ก็คงจะเป็นเจ้าอารามยอดเขาโยวชิงกระมัง?

นี่เป็นคนที่สนิทกับเขามากหรือ?

ฟู่จาวหนิงเดิมทีคิดจะปลดกำไลออก ในเมื่อเป็นคนสนิทของเขา ถ้าต้องการจริงๆ นางเองก็ไม่ใช่ว่าจะสละให้ไม่ได้

แต่ตอนนี้ เซียวหลันยวนกุมมือนางไว้ บอกกับนางเสียงแผ่วเบา "หนิงหนิง กำไลตอนนี้เป็นของเจ้า เจ้าจะสละให้กับท่านน้าเฉิงได้ไหม? นางสุขภาพไม่ดี ต้องการมันจริงๆ หลังจากนี้ข้าจะหากำไลอื่นให้เจ้าแทน"