อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2579

หยกตงฉิงขายออกไปครึ่งปีแล้ว และค่อยๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาในแต่ละแคว้น อีกทั้งด้วยเหตุผลอีกหลายประการ ปัจจุบันปริมาณยังไม่มากพอ ดังนั้นราคาจึงถูกปั่นจนสูงลิบ

ฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเสวียนทั้งสองคนหารือถึงความร่วมมือกับพ่อค้าใหญ่ในแคว้นต่างๆ ในนี้มีคำสั่งซื้ออยู่ไม่น้อยเลย แค่เหมืองหยกของตงฉิงแห่งนี้ ก็สามารถนำกำไรมหาศาลมาให้ตงฉิงได้แล้ว

เพราะการปรากฏตัวของหยกตงฉิง จึงดึงดูดพ่อค้าจำนวนมากหันมาสนใจตงฉิงมากขึ้น

และตงฉิงตอนนี้ถ้าจะเข้ามาต้องได้ใบรับรองที่ด่านชิงอวี้ก่อน ด่านชิงอวี้นี้ เฉิงอวิ๋นเจี้ยนนำคนเข้าไปประจำการอยู่

พวกเขามีสายลับอยู่ พอพบว่าคนที่จะเข้าตงฉิงมีพิรุธ ก็จะส่งข่าวไปที่ตงฉิงอย่างรวดเร็ว และหอเมืองของตงฉิงก็จะเตรียมปืนใหญ่พิทักษ์แคว้นขึ้นทันที

พวกของเซียวหลันยวนในช่วงสองปีที่ตระเตรียมเรื่องเหล่านี้ หลายครั้งที่ทำงานหนักจนลืมกินลืมนอน ยุ่งกันมากๆ

แต่ก็อาจเป็นเพราะต่างฝ่ายต่างยุ่ง จึงไม่มีมีเวลาอยู่ด้วยกันบ่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังได้ยินเรื่องราวของอีกฝ่ายจากปากของคนอื่น ความสัมพันธ์ระหว่างเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงกลับมีแนวโน้วที่ดีขึ้นเรื่อยๆ

โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินประชาชนหรือข้าราชการคนอื่นชื่นชมความสามารถของอีกฝ่าย ต่างก็มีความรู้สึกภูมิใจ ดีใจและพึ่งพอใจให้กัน

อย่างเช่นวันนี้ เซียวหลันยวนออกไปตรวจตราสถานการณ์การเพาะปลูกในพื้นที่ต่างๆ ด้วยตนเอง ยุ่งอยู่ด้านนอกนานถึงหนึ่งเดือน ในที่สุดวันนี้ก็ได้กลับมาเมืองหลวง ระหว่างทางที่แวะจิบชาร้อนในเพิงน้ำชา ก็ได้ยินสองสามคนที่โต๊ะข้างๆ เอ่ยถึงฟู่จาวหนิง

"ฮองเฮาตงฉิงนี่นับเป็นอัญมณีล้ำค่าสุดในตงฉิงเลยกระมัง? ด้วยวิชาแพทย์ของนาง จะมีสักกี่คนที่เทียบได้? ที่ท่านโหวของเรารักษาหายครั้งนี้ ไม่เสียแรงเลยที่แอบมาที่ตงฉิงจากแดนไกล"