อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2569

"ท่านอ๋อง"

ไม่นานนักด้านนอกก็มีเสียงของพวกชิงอีดังขึ้น

"ไปดูหน่อย" เซียวหลันยวนบอก

"ขอรับ"

พวกถังอู๋เจวี้ยนกับซืออวี๋ชิงจวินก็ตื่นขึ้นมาแล้ว ทุกคนเข้ามาล้อมรถม้าที่ฟู่จาวหนิงอยู่ก่อนด้วยสัญชาตญาณ

ฟู่จาวเฟยเองก็เดินไปด้านหน้ารถม้าทันที ชูดาบจ้องเขม็งไปด้านหน้า

"ท่านพี่ พี่เขย มีข้าอยู่" เขาเอ่ยขึ้นมา "วางใจได้"

ฟู่จาวหนิงกระซิบกับเซียวหลันยวน "ครั้งนี้ที่ออกมา เสี่ยวเฟยโตขึ้นมากเลยนะ"

"เป็นเด็กดีจริงๆ" เซียวหลันยวนพยักหน้า จากนั่นก็เอ่ยขึ้นอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกว่า "ตอนนี้เจ้ายังจะมาสนเรื่องนี้อีกหรือ? เป็นยังไงบ้าง? ตอนนี้ข้าควรทำอย่างไร?"

เขาดูลนลานทำอะไรไม่ถูก "ท้องเจ้ากำลังขยับ!"

เขาเห็นแล้ว

ฟู่จาวหนิงรู้สึกได้ว่าถุงน้ำคร่ำแตกแล้ว

นางเองก็กำมือเซียวหลันยวนแน่น "น่าจะใกล้คลอดแล้ว รอกลับไปที่วังไม่ได้แล้ว ท่านรีบไปเรียกพวกเสี่ยวเยว่มา"

เซียวหลันยวนรีบร้องเรียก

เสี่ยวเยว่กับหงจั๋วเฝิ่นซิงมาถึงนานแล้ว แต่เซียวหลันยวนอยู่ในรถม้าพวกนางจึงไม่กล้าเข้ามา

ตอนนี้พอได้ยินคำสั่ง ทั้งสามคนก็รีบเลิกม่านรถ

"พระชายา"

"จุดโคมก่อน" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

"เจ้าค่ะ"

สาวใช้ทั้งสามจึงรีบลงมือกันอย่างรวดเร็ว

ส่วนองครักษ์ที่ออกไปตรวจสอบก็กลับมาแล้ว เอ่ยขึ้นอย่างตกตะลึงยินดีว่า "ท่านอ๋อง พวกคุณชายฟู่มาขอรับ!"

"ท่านพ่อหรือ?" ฟู่จาวเฟยพอได้ยินก็ลิงโลดขึ้นมา