อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1899

นางยังคิดเช่นนี้จริงๆ

"ได้ยินว่า เมืองหลวงมีคนไม่น้อยที่วิจารณ์ตัวตนของพระชายา ถึงตอนนั้นคุณชายฟู่ถ้าสูงขึ้นไปอีกก้าวหนึ่ง ตระกูลของพระชายาก็จะยกระดับขึ้น นางอยู่กับอ๋องเจวี้ยนไม่ใช่จะยิ่งสมบูรณ์แบบไปอีกหรือ?"

นางเจตนาดีจริงๆ นะ

ตอนนี้ยังมารายงานเรื่องสำคัญพวกนี้กับพวกเขาด้วย

น่าจะเชื่อนางบ้างกระมัง?

ฟู่จาวหนิงยิ้มๆ "พูดแบบนี้ พวกเราควรจะซาบซึ้งท่านสินะ?"

"ไม่ต้องหรอก" ฮูหยินอู๋ส่ายหัว "ตอนนี้ดูเหมือนพวกท่านจะไม่ชอบที่ข้าทำโดยพลการแบบนี้ เช่นนั้นเรื่องนี้ข้าก็ขอโทษด้วย กลับไปแล้วข้าจะส่งของขวัญมาให้ เพื่อขอขมาคุณชายฟู่ และขอให้คุณชายฟู่ให้อภัยด้วย หลังจากนี้ข้าจะไม่ทำเรื่องเช่นนี้อีก ได้ไหม?"

ตอนที่นางพูดคำว่าได้ไหมกับฟู่จิ้นเชิน สีหน้าก็ดูกินใจมาก

กระทั่งฟู่จิ้นเชินพริบตานั้นก็ยังใจอ่อนลงมา เกือบจะพยักหน้าให้เสียแล้ว

แต่ตอนที่กำลังจะพยักหน้าเขาก็ได้สติขึ้นฉับพลัน รีบเบนสายตาออก ไม่มองฮูหยินอู๋แล้ว

"อยู่ต่อหน้าข้า เลิกเล่นอุบายต่ำๆ นั่นได้แล้ว ระวังข้าจะควักตาเจ้าออกมา"

เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นเสียงเย็นไร้อารมณ์ ทำเอาฮูหยินอู๋ใจสั่นกึก ทำหน้าตากลับมาจริงจังทันที

นางมองไปทางเซียวหลันยวนอย่างตกตะลึง

ฝีมือนี้ของนาง ก็ยังถูกอ๋องเจวี้ยนมองออกอีกหรือ?

หลังจากฮูหยินอู๋ออกไป เซียวหลันยวนก็ถามฟู่จิ้นเชิน

"ท่านพ่อตาคิดว่าอย่างไรบ้าง?"

"หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่คนที่จิตใจดี เจ้าแท่นบูชาอู๋ต้องเป็นนางที่วางยาสังหารแน่ พวกเจ้าเคยคิดไหม ว่าหลังจากที่พี่ชายนางตาย ผู้คุมกฏขวาคนใหม่จะเป็นใคร?"

คำพูดของฟู่จิ้นเชิน ทำให้เซียวหลันยวนใจสั่นกึกขึ้นมา

"ข้าจะจับให้คนจับตาดูนางไว้"

บางที ฮูหยินอู๋อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่พวกเขาจะลงมือกับลัทธิเทพทำลายล้างก็ได้

เซียวหลันยวนมองไปทางประตูอีกครั้ง "แต่ว่าท่านพ่อตาอาจจะต้องอธิบายเรื่องของจูเฉียนเฉี่ยนหน่อยแล้ว"