เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1804

ก่อนหน้านี้ทรมานหมอฟู่ไว้มาก สาวใช้นั่นยังบอกว่าหมอฟู่กับนายท่านเป็นอะไรอะไรกันอีก ป้าหนิวเห็นแล้วไม่สบอารมณ์

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น ถูกนางเหลือบมองใส่แบบนี้จนอายไป

เฉินเซียงกลับถลึงตามองแผ่นหลังป้าหนิว

เจ้าคนชั้นต่ำ นังคนชั้นต่ำ กล้ามามององค์หญิงใหญ่พวกนางแบบนี้เรอะ

ฟู่จิ้นเชินตอนนี้จึงหมุนตัวหันไปมององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น ถามขึ้นว่า "องค์หญิงใหญ่จะพบอ๋องเจวี้ยน เพราะอยากให้อ๋องเจวี้ยนพาท่านไปเมืองหลวงหรือ? ถ้าหากมีเป้าหมายนี้ เช่นนั้นข้าบอกท่านไว้ได้เลย ว่าท่านยังออกจากเมืองเจ้อไม่ได้"

ฟู่จาวหนิงกับอันเหนียนผู้บริหารท้องถิ่นโหยวสามฝ่ายตกลงกันแล้ว ตอนนี้ประตูเมืองปิดอยู่ ใครอยากจะออกจากเมือง ต้องยื่นจดหมายออกจากเมืองมา ถ้าบนต้องมีผู้บริหารท้องถิ่นโหยวใต้เท้าอันและหมอฟู่สามคนลงนาม ขาดไปสักคนก็ไม่ได้

ถ้าหากไม่มีจดหมายออกจากเมืองที่มีนามทั้งสาม ใครก็ออกไปไม่ได้ทั้งนั้น

แล้วอาการป่วยอย่างองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น ฟู่จาวหนิงไม่มีทางปล่อยนางออกไปแน่

ไหนจะเรื่องที่นางจะตามอ๋องเจวี้ยนไปอีก

ฟู่จิ้นเชินตอนนี้รู้สึกว่าสมององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก แค่คิดก็รู้แล้ว ฟู่จาวหนิงจะยอมให้อ๋องเจวี้ยนไปเสี่ยงแบบนั้นได้อย่างไรกัน?

ถ้าระหว่างทางนี้ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นทำอ๋องเจวี้ยนติดโรคขึ้นมาจะทำอย่างไร?

ดังนั้น เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้

"เรื่องนี้ ให้ข้าบอกกับอ๋องเจวี้ยนเองดีไหม?" เสียงขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยังคงแผ่วเบา นางพูดอย่างอ่อนโยน ไม่ได้มีอารมณ์โกรธใด ดูอ่อนโยนไร้เดียงสาแบบนั้น

"เขาตอนนี้ยังไม่ตื่น" ฟู่จิ้นเชินตอบ

ยังไม่ตื่น...

ฟู่จาวหนิงก็ยังไม่มา ปกติตอนนี้นางต้องออกมาวุ่นแล้ว ตอนนี้กลับยังไม่ตื่น...

"ใช่ วันนี้กว่าจะมีหมอหลวงเข้ามาได้ ก็ควรให้หมอฟู่รีบๆ นอนพักหน่อย" มีคนป่วยจากทางนั้นยื่นหน้าเข้ามาพูดคำนี้

ในห้องยังมีเสียงขานรับรางๆ จากคนป่วยคนอื่น

"ถ้าใครคิดจะเข้าไปปลุกหมอฟู่ให้ตื่น นั่นก็ต้องมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นเท่านั้น" ป้าหลี่เองก็ตะโกนขึ้นเสียงดังจากด้านใน

"หมอฟู่เหนื่อยมามากแล้ว"

"ใช่เลย"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหน้าแดงก่ำ คนเหล่านี้พูดราวกับนางทำบาปทำกรรมอย่างร้ายแรง

"องค์หญิงใหญ่ของพวกเราจะไปหาอ๋องเจวี้ยน ใครบอกว่าจะทำให้หมอฟู่ตื่นกัน?" เฉินเซียงเสียงดังกลับมา

"ไอ๊หยา พวกเจ้าไม่รู้ว่าหมอฟู่คือพระชายาอ๋องเจวี้ยนเรอะ? เป็นองค์หญิงใหญ่แท้ๆ เอาแต่คิดจะหาเรื่องคุยตามลำพังกับสามีของหมอฟู่นี่มันอะไรกัน?"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส