นั่นเป็นห่อผ้าห่อหนึ่ง
หลังจากหยิบออกมาแล้วแกะผ้าหนาๆ ออก กล่องไม้ใบหนึ่งก็ปรากฏออกมา
องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพอเห็น ดวงตาก็เป็นประกาย
"สิ่งนี้เลย!"
"ดีจริงๆ หาพบแล้ว!" เฉินเซียงเองก็ดีใจ
"ไป รีบกลับออกไปก่อน" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกอดกล่องไม้ไว้ในอก อยากจะรีบออกไป
ในใจนางลนลาน ถ้าหากถูกคนพบเข้า นางคงจะรู้สึกอายที่ต้องพบคน เป็นถึงองค์หญิงใหญ่จากต้าชื่อ แต่กลับวิ่งเข้ามาขโมยของในบ้านประชาชน!
"องค์หญิงใหญ่ ไปก่อนเลย พวกเราจะจัดการเก็บกวาดที่นี่ก่อน" องครักษ์รู้สึกว่าจะให้คนพบไม่ได้ จึงขออยู่ที่นี่ก่อน จะจัดการร่องรอยที่พวกเขามาค้นของให้เป็นเหมือนเดิมก่อน
องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นนำสิ่งของตรงไปยังโรงหมอทางนั้น กลัวว่าจะถูกใครพบเห็น ระหว่างทางก็คลุมผ้าเอาไว้มิดชิด ก้มหน้ารีบเดินเข้าห้องไป
เสี่ยวเยว่พูดกับไป๋หู่ในความมืดมิด "นางหนีออกไปมืดค่ำแบบนี้ ไม่เป็นไรจริงหรือ?"
"ท่านอ๋องก่อนจะออกไปบอกไว้แล้วว่าไม่ต้องสนใจนาง แค่อย่าให้นางไปเจอคนอื่นแล้วทำให้คนอื่นติดโรคไปก็พอ"
ไป๋หู่สีหน้าไร้อารมณ์ "นางยังคิดว่าใครก็ไม่เห็นพวกนางหรือไรกัน"
ทำไมไม่คิดดูหน่อย ว่าห้องข้างฝั่งตะวันตกนั้นมีแต่คนที่ป่วยทั้งนั้น คุณหนูจะไม่สั่งคนให้จับตาไว้ได้อย่างไรกัน?
ถ้าพวกเขาไม่ได้แอบปล่อยอกมา องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่มีทางออกมาได้ราบตื่นแบบนี้
"พวกเจ้ามาทำอะไรกันตรงนี้หรือ?"
ฟู่จิ้นเชินเองก็เดินเข้ามาแล้ว วันนี้เขาเองก็เหนื่อยมาก แต่ผ่านช่วงบ่ายไปแล้ว หมอที่อ๋องเจวี้ยนพามาพวกนั้นก็ทำงานใช้ได้อยู่ เขาตอนนี้จึงมีเวลาออกมาผ่อนคลายบ้าง คืนนี้จะได้ไปพักผ่อนเสียที
"คุณชายฟู่ พวกเรากำลังพูดถึงองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นน่ะ" เสี่ยวเยว่เองก็คารวะทักทายเขา
"กลับมาแล้วหรือ?"
ฟู่จิ้นเชินเองก็รู้ว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นออกไปแล้ว
"เพิ่งกลับเข้ามา น่าจะคิดว่าไม่มีใครเห็น" เสี่ยวเยว่บอก
เป็นคนหนุ่มที่ค่อนข้างหล่อเลยทีเดียว
น่าจะไม่ใช่หมอหลวงกับหมอที่มาด้วยครั้งนี้ จะบอกว่าเป็นหมอตี๋หรือผู้ช่วยหมอก็ดูแล้วไม่คล้ายอีก
มันเป็นความรู้สึกอย่างหนึ่งที่อธิบายไม่ถูก ถึงอย่างไรฟู่จิ้นเชินก็รู้สึกว่าเขาไม่เหมือน
"ท่านคือหมอฟู่กระมัง? ท่านเรียกข้าว่าอาอี้ก็พอ ข้ามาด้วยกันกับหมอหลวงน่ะ ได้ยินว่าเมืองเจ้อมีคนป่วยมากมาย ดังนั้นจึงอยากจะตามมาดูว่าช่วยอะไรได้บ้าง"
คนคนนี้ก็คือหยวนอี้
หยวนอี้เองก็พิจารณาตัวฟู่จิ้นเชินอย่างอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
นี่คือพ่อของพระชายาอ๋องเจวี้ยนสินะ?
ถึงแม้จะเข้าวัยกลางคนแล้ว แต่ก็ยังดูหนุ่มแน่น ถ้าบอกว่าเป็นพี่ชายคนโตของพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็อาจจะมีคนเชื่ออยู่ ยิ่งไปกว่านั้นหน้าตายังหล่อเหลามาก
แม้ตอนนี้จะดูเหนื่อยล้าหน่อยๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...