แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 816

ดวงตาตงฟางซื่อที่เดิมยิ้มแย้มหรี่ลง ชี้ไปยังช่วงที่ถล่มลงมา พร้อมคาดเดา

“นี่เป็นการทำลายตนเอง ปกติมีไว้เพื่อปกปิดทางเดิน ใช้ในการตัดกำลังการไล่ตาม”

ในระหว่างที่พูด เขาวาดภาพขึ้นมา

เฟิ่งจิ่วเหยียนเห็นเขาวาดรูปใยแมงมุม ก็จ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์

“นี่คืออะไร?” ฝานจิ้นมองซ้าย มองขวา ดูไม่ออกว่าเป็นอะไร

หลังจากตงฟางซื่อวาดเสร็จ ก็อธิบายให้ทุกคนฟัง

“ข้าคาดเดาเบื้องต้น ช่องทางลับนี้ น่าจะเป็น ‘ใยแมงมุม’ ”

“ใยแมงมุม?” หลายคนแสดงสีหน้าสงสัย

ตงฟางซื่อชี้ไปตรงภาพที่วาด พร้อมอธิบายขึ้นมา

“ในวิชากลไก มีช่องทางลับอย่างหนึ่ง เป็นเหมือนใยแมงมุม มีศูนย์กลางอยู่ที่สถานที่แห่งหนึ่ง ล้อมรอบสี่ทิศ เชื่อมต่อเหนือ ใต้ ออก ตก

“ยิ่งไปกว่านั้น เชื่อมต่อไปยังติงกุ่ย เว่ยโช่ว คุนเก่น เซินหยิน...ก่อตัวกลายเป็นใยแมงมุมขนาดใหญ่”

ฝานจิ้นยิ่งฟังยิ่งไม่เข้าใจ

“เจ้าหมายความว่า เป็นลำต้นแห่งสวรรค์ กิ่งก้านแห่งโลก?”

ตงฟางซื่อพยักหน้ายืนยัน

“ที่เจ้าพูดมาก็ไม่ผิด ดังนั้นมันจึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าค่ายกล ‘เว่ยปากว้า’”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมีความเข้าใจสูง ที่ตงฟางซื่อพูดมา นางฟังเข้าใจแล้ว

นางชี้ไปยังภาพที่ตงฟางซื่อวาด พร้อมพูดขึ้นมาด้วยเสียงต่ำ

“ช่องทางลับนั่นเหมือนใยแมงมุมนี้ จากตรงกลางกระจายไปข้างนอก เป็นใยมุมแนวตั้ง ซึ่งก็คือที่เจ้าพูดเมื่อครู่ เชื่อมต่อไปยังเหนือ ใต้ ออก ตก กิ่งก้านโลกทั้งสิบสองเป็นต้น

“และเชื่อมต่อใยตามยาว ขยายออกไปเป็นวงกลม เป็นใยแนวนอน”

ตงฟางซื่อยิ้มแย้มหรี่ตา

“อย่างไรงก็เป็นแม่ทัพน้อยเมิ่ง พูดเล็กน้อยก็เข้าใจเลย”

หลังจากนั้น เขาอธิบายต่อ

“จะสร้างค่ายกล‘ใยแมงมุม’ ขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“ข้าก็เคยเห็นแต่ในตำรา เท่าที่ข้ารู้ ในใต้หล้ายังไม่เคยมีใครทำสำเร็จ กระทั่ง นี่เป็นเพียงความคิดเพ้อฝันของบรรพบุรุษ พวกเขาเฝ้าดูแมงมุมทอใย เป็นประสบการณ์...”

ฝานจิ้นพูดแทรกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“ในเมื่อไม่เคยเห็น เจ้ามั่นใจได้อย่างไรบ้าง ช่องทางลับนี้คือใยแมงมุม?”

ตงฟางซื่อยิ้มหัวเราะ

“นี่พวกเจ้าคงไม่รู้

“ถึงแม้จะเป็น‘ใยแมงมุม’ ที่ไม่สมบูรณ์ กลับมีคนมากมายมองว่าสิ่งนี้เป็นพื้นฐาน เชื่อมต่อเหนือ ใต้ ออก ตกแบบง่าย ๆ นั้น ยังคงสามารถทำได้

“ช่องทางลับนี้ อาจถือได้ว่าเป็น ‘ใยแมงมุม’ ขนาดเล็ก ก็ถือว่าพบเห็นได้ยากมาก”

เขาทนรอไม่ไหวแล้ว อยากไปดูด้วยตาตนเอง

ไม่รีรอช้า เฟิ่งจิ่วเหยียนพาพวกเขาไปดู

……

ช่วงช่องทางลับที่ถูกระเบิดพังทลาย เฟิ่งจิ่วเหยียนสั่งคนจัดเก็บตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนี้สามารถเดินผ่านไปได้

ตงฟางซื่อระแวดระวังมาก ทำการจุดธูปเพื่อระบุตำแหน่ง

เฟิ่งจิ่วเหยียนถือคบเพลิงเพื่อส่องสว่างให้กับเขาด้วยตนเอง

เมื่อมาถึงตรงกลาง ตงฟางซื่อเรียกนางไว้อย่างกะทันหัน

หลังจากนั้น เขาเดินต่อไปข้างหน้า ค้นหากลไกอื่น

เวลาหนึ่งวัน หาเจอผนังกลไกสามแห่ง

นอกจากเส้นทางมาจากคุกหลวง ช่องทางลับนี้มีปากทางรับทั้งหมดสี่แห่ง

เวลานี้ เฟิ่งจิ่วเหยียนคิดว่า นี่เป็นเส้นทางหลัก ตรงไปยังหุบเขาหลิวหลีแห่งเมืองอาน

ทว่า ตงฟางซื่อยิ่งหายิ่งสนุก

เขาคาดเดา

“ซูฮ่วน ข้ามีลางสังหรณ์ เมืองที่ ‘ใยแมงมุม’ นี้เชื่อมโยง ไม่ใช่แค่เมืองอาน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนได้ยินเช่นนี้ ก็ไม่ได้มีความโล่งใจเลย

หลังจากกลับวัง นางเล่าเรื่องในวันนี้ให้เซียวอวี้ฟัง

เซียวอวี้รู้ว่านางกังวลเรื่องอะไร

“ใยแมงมุม” เชื่อมต่อไปยังพื้นที่ยิ่งมาก มนุษย์โอสถที่ส่งเข้ามาในช่องทางลับมาจากไหน ก็ยิ่งยากที่จะยืนยันชัดเจน

หลังจากนั้น เรื่องช่องทางลับนั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนยกอำนาจทั้งหมดให้กับตงฟางซื่อ

เขาได้ทำในสิ่งที่ชอบ

รอหลังจากสืบเรื่องช่องทางลับทั้งหมดกระจ่างแล้ว นางก็จะตามหาที่อยู่ของมนุษย์โอสถได้ง่ายขึ้น

ในขณะเดียวกัน นางก็กำลังรอฟังข่าวจากทางด้านอู๋ไป๋

ทว่าเวลานี้ อู๋ไป๋ยังไปไม่ถึงแคว้นตงซาน

วันนี้ หว่านชิวส่งจดหมายมา

“ฮองเฮา ตามที่ท่านรับสั่ง ให้องครักษ์ไปสืบเรื่องของหลิวเหยี่ยน นี่คือข้อมูลทั้งหมดของเขา”