……
กลางเดือนสิบ
อากาศหนาวเย็นบนภูเขาหวูหยาเริ่มทวีความเข้มข้น ราวกับเข้าสู่ช่วงหนาวเย็นแห่งเหมันต์
บนภูเขาหวูหยาแห่งนี้ เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ห่างหายจากการฝึกวิชายุทธ์
ต่อให้อากาศจะหนาวเหน็บ นางก็ยังตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าทุกวัน
วันนี้ นางได้เจอเสวียนหลิงเฟิง ชายชรานั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางลมหนาว ในอาภรณ์ตัวบาง กลับไม่เห็นความอิดโรยใด ๆ ทั่วสรรค์พางกายเหมือนเซียนเฒ่าลงมาจุติโลกมนุษย์ เปล่งประกายออกมา
เดิมนางอยากไปฝึกที่อื่น ทันใดนั้นก็ได้ยินเสวียนหลิงเฟิงพูดคำปริศนาออกมา
“มันเป็นโชคชะตา ย่อมหลีกหนีไม่พ้น”
เฟิ่งจิ่วเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
โชคชะตาอะไร?
หรือหมายถึง ชั่วชีวิตนี้นางจะไม่มีลูกอีก อย่าฝืนโชคชะตาอย่างนั้นหรือ?
ไม่นาน เซียวอวี้ก็ตามมา
เช้านี้เขาได้รับสาส์นลับจากเมืองหลวง จึงเสียเวลาไปหน่อย
เมื่อเห็นเฟิ่งจิ่วเหยียนยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางลมหนาว ไม่ไหวติง เขาก็รีบเดินเข้าไป
“เป็นอะไรไป?”
เฟิ่งจิ่วเหยียนหันมาหาเขา นัยน์ตาก่อเกิดความเด็ดเดี่ยว
“ฝ่าบาท หลังจากกลับไปที่วังหลวง ขอให้ท่านกระจายความโปรดปรานให้เหล่านางสนมอย่างทั่วถึง”
สีหน้าของเซียวอวี้อึมครึมเล็กน้อย
“เจ้าพูดไร้สาระอะไร?”
แววตาของเขาแฝงไปด้วยโทสะ จากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นใจอ่อนและห่วงใย “ยาขมมากใช่หรือไม่? เช่นนั้นพวกเราจะไม่ดื่มอีก เรายอมแพ้แล้ว จะไม่ดึงดันต่อ พวกเรากลับวังหลวงกันเถอะ”
เฟิ่งจิ่วเหยียนมองมาที่เขาอย่างจริงจัง
“ฝ่าบาท ผู้เฒ่าเสวียนไม่แน่ใจว่าจะรักษาข้าได้หรือไม่ แม้นจะรักษาได้ ก็ไม่รู้ว่าอีกกี่เดือนกี่ปีถึงจะมีโอรสรัชทายาท
“รัชทายาทเปรียบเสมือนรากฐานของแคว้น การให้ท่านรับเลี้ยงบุตรผู้อื่น มันไม่ยุติธรรมกับท่านเลย ดังนั้น เพื่อให้แคว้นหนานฉีและยุทธภพมีทายาทรุ่นหลัง ท่านควรพิจารณา ให้นางสนมคนอื่นตั้งครรภ์”
นางเองก็ทรมานมามากพอแล้ว
เขาเดินเข้าไป จับใบหน้าของนาง แล้วจูบริมฝีปากของนาง จากนั้นเขาก็บอกนางอย่างจริงจัง
“จิ่วเหยียน เราต้องการเพียงเจ้า หากถูกกำหนดมาแล้วว่าไม่สามารถมีลูกได้จริง ๆ เราก็จะไม่ฝืน เจ้าเองก็อย่าคิดเรื่องอื่น อย่าคิดที่จะผลักไสเราไปให้สตรีคนอื่น มิเช่นนั้น เราจะไม่ให้อภัยเจ้าตลอดชีวิต เจ้าทำเช่นนี้ มันต่างอะไรกับให้คนอื่นมาทำจนเราแปดเปื้อน?”
แววตาของเขาแน่วแน่ ทั้งอ่อนโยน และอบอุ่นจนหลอมละลายความหนาวเหน็บที่อยู่รอบด้าน
เฟิ่งจิ่วเหยียนยกมือขึ้น ออกแรงกอดเขาไว้แน่น
……
สองเค่อยามต่อมา ทั้งสองคนก็กลับมาที่เรือน
พวกเขายังไม่ทันได้นั่ง หยิ่นลิ่วก็มา
“ฝ่าบาท ฮองเฮา เมืองหลวงส่งข่าวมาบอกว่า ฮูหยินเฒ่าเฟิ่งถูกจับตัวไป!”
ฮูหยินเฒ่าเฟิ่ง ก็คือนายหญิงเฟิ่ง
แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นชาลง
ผู้ใดจับท่านแม่ไป!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
ปลดเหรียญไม่ได้ค่ะ รบกวนช่วยแก้ไขให้หน่อย...
สนกมากค่ะ...
ขึ้นแต่โฆษณาบัง ออกไม่ได้ ต้องทำยังไงคะ...
มีเหรียญอยู่ 1000 เหรียญ แต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ ช่วยบอกวิธีแก้ไขด้วยค่ะ...
ช่วยแกปัญหาให้ด้วยค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค้ะ...
แก้ปัญหาด้วยค่ะ...
มีเหรียญแต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...