แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 815

ในเมื่อรู้จุดประสงค์ขององค์หญิงใหญ่ เฟิ่งจิ่วเหยียนปฏิเสธทันที

“องค์หญิง ยังไม่พูดถึงว่าเรื่องที่ท่านเห็นในวันนี้ เป็นความจริงหรือไม่

“ต่อให้เป็นความจริง ข้าก็คิดว่า การกระทำของหลิวเหยี่ยน ไม่มีอะไรต้องตำหนิ

“หากไม่มีเล่ห์เหลี่ยม จะนำทัพทำศึกได้อย่างไร?

“ไม่มีทักษะหน้าไหว้หลังหลอก จะหลอกลวงศัตรูได้อย่างไร?

“ข้าไม่มีทางปฏิเสธความสามารถของหลิวเหยี่ยน ด้วยเหตุผลนี้”

องค์หญิงใหญ่ค่อนข้างผิดหวัง

นางก็โกรธยังไม่สามารถต้านทานได้

“ฮองเฮา เจ้าเชื่อข้า หลิวเหยี่ยนคนนั้นจิตใจไม่ดี”

“ถึงแม้ข้านำหลักฐานอะไรออกมาไม่ได้ แต่ด้วยความรู้สึกของข้า เขาควบคุมไม่ได้”

ที่องค์หญิงใหญ่พูดมา เฟิ่งจิ่วเหยียนพอใส่ใจบ้างแล้ว แต่นางไม่มีทางแสดงออกมาต่อหน้าองค์หญิงใหญ่

อย่างไรเมื่อเทียบกับหลิวเหยี่ยน นางยิ่งไม่อยากยอมรับคนขององค์หญิงใหญ่

ตอนนี้นางคือฮองเฮา ต้องแยกแยะลำดับความสำคัญ

รอจอหลังจากองค์หญิงใหญ่ไปแล้ว เฟิ่งจิ่วเหยียนสั่งหว่านชิว

“ส่งคนไปบ้านเกิดหลิวเหยี่ยน สืบดูว่าคนนี้มีนิสัยอย่างไร”

คนที่จะเป็นแม่ทัพ ต้องมีเล่ห์เหลี่ยม แต่หลอกลวงไม่ได้

……

หลังจากงานเลี้ยงบทกวีจบลง ความร่วมมือฉันพี่น้องของหร่วนฝูอวี้พังทลาย

ต่อให้ไม่มีบุรุษที่พวกนางถูกใจ ก็ไม่ยินยอมเข้าวัง

เพราะพวกนางรู้ว่ากฎปฏิบัติในวังนั้นมีมากมาย พระราชวังหรูหราแต่ไม่มีชีวิตชีวา

พวกนางมั่นใจว่า วังหลวงนี้ ซูฮ่วนอยู่ไม่นาน

แล้วพวกนาง จะเอาตนเองเข้าไปด้วยทำไม?

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากใจเย็นลง พวกนางก็เป็นเหมือนเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ รู้สึกได้ถึงเจตนาร้ายของหร่วนฝูอวี้

ในบรรดาพวกนาง ไม่มีใครที่ต้องการครอบครองซูฮ่วนมากไปกว่าหร่วนฝูอวี้

หากเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนในวังเป็นวิธีที่ดี ทำไมหร่วนฝูอวี้ไม่ไป?

ความจริงมีเพียงอย่างเดียว

หร่วนฝูอวี้ก็ต้องคิดว่า ไม่ช้าก็เร็วซูฮ่วนต้องไปจากวังหลวง จึงรอนางอยู่ข้างนอกวัง หลอกลวงพวกนางเข้าวัง เพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

ช่างเป็นแผนการที่ชั่วร้ายจริง ๆ

หร่วนฝูอวี้ลักไก่ไม่สำเร็จ กลับเสียข้าวสารไป เดิมก็มีชื่อเสียงไม่ดีอยู่แล้ว ยิ่งตกต่ำลงไปอีก

นางคาดเดา จะต้องเป็นฝีมือของเซียวอวี้ คนสารเลวนั่น

จนถึงตอนนี้รุ่ยอ๋องก็ไม่อาจรับได้ เขามีลูกกับหร่วนฝูอวี้แล้วจริง ๆ

ทว่าหร่วนฝูอวี้ตื่นมาจากบนเตียงของเขาจริง ๆ

ตามหลักแล้ว เขาควรรับผิดชอบนาง

ก่อนงานแต่งงาน เขาลาพักงานกับฝ่าบาท

เซียวอวี้อยากให้เขารีบสู่ขอหร่วนฝูอวี้อยู่แล้ว จึงอนุญาตให้ลาอย่างไม่ลังเล

……

ต้นเดือนเจ็ด ตงฟางซื่อมาถึงเมืองหลวง ยังพาพวกฝานจิ้นมาด้วย

เฟิ่งจิ่วเหยียนออกไปพบพวกเขาด้านนอกวัง เพื่อความสะดวก นางเปลี่ยนสวมชุดบุรุษแบบคล่องตัว

พวกฝานจิ้นได้รับรู้สถานะของเฟิ่งจิ่วเหยียนแล้ว ทว่าพวกเขารู้จักกันมานานหลายปี อุปนิสัยของคนในยุทธภพ กอปรกับเฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้วางมาดความเป็นฮองเฮา จึงยังคงเห็นนางเป็นเหมือนสหาย รู้สึกเป็นอิสระ

ถึงอย่างไร ชายหญิงในยุทธภพสาบานเป็นพี่น้องกันนั้นก็เป็นเรื่องปกติ

เมื่อก่อนพวกเขาเห็นนางเป็นเหมือนน้องชาย ตอนนี้ก็เห็นนางเป็นเหมือนน้องสาว

นางมีเรื่องเชื้อเชิญ พวกเขาก็มากันทั้งหมด

ตามประสบการณ์คราก่อน เฟิ่งจิ่วเหยียนได้วาดภาพในช่องทางลับอย่างคร่าว ๆ

อย่างไรตงฟางซื่อก็เป็นลูกหลานตระกูลเชี่ยวชาญกลไก จึงมองออกทันทีว่าผิดปกติ