อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2532

ฟู่จาวหนิงไม่สนใจว่าซืออวี๋ชิงจวินจะเตรียมอะไรอยู่

นางสนใจแค่ตัวเองก็พอ

แต่ว่า นางก็ส่งไป๋หู่ออกไปสำรวจทาง และสืบหาร่องรอยของพวกเซียวหลันยวนก่อน

ส่วนนางก็นำยาที่รวบรวมมาอย่างยากลำบากในช่วงเดือนกว่านี้ พร้อมด้วยองครักษ์สามสิบหกนาย รีบเดินทางไปที่เมืองหลี

เสี่ยวเยว่แน่นอนว่าต้องตามนางมาด้วย

หงจั๋วเฝิ่นซิงเองก็พยายามจนได้ติดตามฟู่จาวหนิงออกมา

เพราะทุกคนล้วนรู้สึกว่า ฟู่จาวหนิงท้องโตขนาดนี้แล้ว ถ้าออกจากบ้าน ข้างกายมีแต่องครักษ์ผู้ชายมันก็ไม่สะดวกเอามากๆ จริงๆ

และถ้ามีแค่เสี่ยวเยว่คนเดียว ก็เกรงว่าจะดูแลได้ไม่ทั่วถึง

ดังนั้น หงจั๋วกับเฝิ่นซิงจึงตามมาด้วย

ถ้าไม่ใช่ว่าฟู่จาวหนิงไม่เห็นด้วย เสิ่นเชี่ยวเองก็จะตามมาอีกคน

คลังสกัดยาของฟู่จาวหนิงอันที่จริงก็มีของใช้สำหรับเตรียมคลอดไว้ไม่น้อยแล้ว

รถม้าเองก็ผ่านการตัดแปลงอย่างละเอียดโดยฟู่จิ้นเชินและเสิ่นเสวียน ทำให้เลี่ยงการกระเทือนได้มาก ยิ่งไปกว่านั้นด้านในยังปูเอาไว้อย่างนุ่มนวล วางเบาะเอาไว้อีกพอควร กลัวฟู่จาวหนิงจะนั่งไม่สบาย

แต่ไม่ว่าจะดัดแปลงอย่างไร ฟู่จาวหนิงออกมาครั้งนี้ก็ไม่ใช่ออกมาเที่ยว ความเร็วจึงไม่มีทางช้าได้เลย ดังนั้นจะอย่างไรก็สบายขึ้นมาไม่ได้

ยังดีที่ฟู่จาวหนิงมีคลังสกัดยา ตอนที่ทุกคนพักผ่อนนางก็จะหาโอกาสเข้าไปในห้องเภสัช เพื่อจัดการตรวจครรภ์ให้ตนเองอยู่ทุกวัน

ระหว่างทางนี้ เด็กในท้องก็ไม่ดื้อไม่ซน ไม่สร้างความยุ่งยากให้นางเลยแม้แต่น้อย

"ลูกๆ นี่น่ารักจริงๆ"

ฟู่จาวหนิงลูบท้องเบาๆ

แม้ครั้งนี้นางจะไม่มีกะจิตกะใจชมทิวทัศน์ แต่ตงฉิงก็งดงามเหลือเกิน ขณะที่รถม้าเคลื่อนผ่าน แค่เลิกม่านก็เห็นได้กับทิวทัศน์งดงามทันที

ตอนนี้เข้าฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทุกหนแห่งล้วนเบ่งบานด้วยดอกไม้ สีสันสดใสหลากสี งามจนบรรยายไม่ถูก

หลังจากที่หิมะละลาย ทุกหนแห่งก็ล้วนเต็มไปด้วยพลังชีวิต

"พระชายา!"

องครักษ์ที่ส่งออกไปสำรวจกลับมาแล้ว ค้นพบอะไรมาบ้างเช่นกัน

"ถ้าไปทางนี้ น่าจะไปยังเมืองอวิ๋นจิง มีอยู่สองสามร้อยคน"

จำนวนคนที่พวกเขาสืบมา ทำให้ฟู่จาวหนิงตกตะลึงมาก

"ส่วนทางด้านนี้ น่าจะไปยังเมืองหลี จำนวนคนเยอะยิ่งกว่า ราวสามถึงสี่ร้อยคน"

อีกคนหนึ่งเข้ามารายงาน "พระชายา พบคนอีกกลุ่มมาสบทบจากอีกทางหนึ่ง ดูจากรอยเท้าม้า แต่มีบางส่วนถูกหิมะกลบไปแล้ว เจอร่องรอยไม่มากนัก"

ก่อนหน้านี้ล้วนมีหิมะกลบอยู่ เพียงแต่ว่า อีกฝ่ายพอผ่านเข้ามาก็ยังทิ้งร่องรอยไว้ เพราะคนมากเกินไป หิมะที่ทับถมกันอยู่ก่อนหน้นี้จึงถูกเหยียบจนกลายเป็นทาง บวกกับหญ้าที่อยู่ด้นล่างก็ยังถูกเหยียบลงไปแล้ว หลังจากละลายไปพอมาสังเกตอย่างละเอียดอีกที ก็ยังแตกต่างจากจุดที่ไม่เคยถูกเหยียบอยู่

แต่ว่า จำนวนคนเองก็เป็นแค่การคาเดาจำนวนคร่าวๆ เท่านั้น

"พระชายา ลัทธิเทพทำลายล้างน่าจะรับคนเข้ามาไม่ขาดสายเลยทีเดียว"

ร่องรอยบางส่วนเป็นของใหม่ เพิ่งผ่านไปหลังจากหิมะละลาย จึงดูชัดเจนหน่อย