อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2496

หมอกยามเช้าจางลง

ในปราณหมอก ทิวทัศน์ของเขาจำนงเทพก็ราวกับเป็นแดนเซียน

เขาจำนงเทพงดงามจนตาพร่า ต่อให้ตอนนี้เป็นฤดูหนาว แต่บนเขาก็ยังมีดอกไม้บานอยู่หลายแห่ง ดอกไม้เหล่านั้น เป็นสิ่งที่พวกของเซียวหลันยวนไม่เคยเห็นกันมาก่อน

ไม่อย่างนั้นคนนอกทำไมถึงอยากจะมายังตงฉิงนัก?

ก็เพราะตงฉิงเป็นแคว้นที่งดงามมากจริงๆ มีหลายสถานที่ที่มีดอกไม้ใบหญ้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทิวทัศน์ของภูเขาแม่น้ำเองก็งดงามตระการตาอย่างไม่น่าเชื่อ

เซียวหลันยวนเห็นช่างกับคนงานเหล่านั้นถอยออกไปเงียบๆ ท่ามกลางหมอกยามเช้า

รออีกหน่อย

รอจนพวกเขาออกจากอาณาเขตวังเทพทำลายล้าง ตอนที่บุกเข้าไปจะได้ไม่ต้องกังวลอะไรอีก

ตอนนี้ดูเหมือนจะถอยออกไปเกือบร้อยคนแล้ว

"ท่านอ๋อง ลัทธิเทพทำลายล้างนี่ก็ก่อกวนได้ขนาดนี้เลย แค่สร้างวังเทพทำลายล้าง ก็ยังเรียกคนมาถึงหกร้อยคน"

ชิงอีเดินเข้ามา

เมื่อครู่เขาไปถามชัดเจนมาแล้ว มีคนรู้ว่ามีคนทั้งหมดเข้ามาจำนวนเท่าไร

"หกร้อยคนหรือ?"

"ขอรับ ที่อยู่ที่นี่มาตลอดมีอยู่หกร้อยคน ยังมีบางส่วนที่ทุกๆ สามวันจะเข้ามาจากในเมืองเพื่อเอาของมาส่งให้ มาช่วยงานเล็กน้อย หรือลับพวกเครื่องมืออะไรทำนองนี้"

ดังนั้น วังเทพทำลายล้างนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะสร้างขึ้นให้ยิ่งใหญ่อลังการแค่ไหน

น่าเสียดาย ที่ไม่มีโอกาสอีกแล้ว

อ๋องเจวี้ยนไม่มีทางให้พวกเขาได้มีโอกาสสร้างต่อไป

พวกเขายังรอให้คนเหล่านั้นออกไปกันเงียบๆ อยู่ ตอนที่เหลือคนอยู่น่าจะประมาณสองร้อยคน จู่ๆ ก็มีเพิงไม้ไผ่แห่งหนึ่งมีเสียงดังขึ้น

เสียง "ฟิ้ว" ดังขึ้นมา

จากนั้น ก็มีคนร้องตะโกนขึ้น

"หยุดนะ"

"ขวางพวกเขาไว้! พวกเขาคิดจะหนี!"

เซียวหลันยวนสีหน้าขรึมลงเล็กน้อย "พวกเขาพบแล้ว!"

เดิมทีพวกเขาก็รู้ ลัทธิเทพทำลายล้างของพวกเขาคิดจะสังหารอ๋องเจวี้ยนตั้งแต่เมื่อยี่สิบปีก่อนแล้ว

น่าเสียดาย ที่อ๋องเจวี้ยนดวงแข็ง

ตอนที่เขายังเด็กวางยาเขาแต่ไม่เล่นงานเขาจนตาย และต่อมาก็หาโอกาสไม่ได้อีก

หรือก็คือ อ๋องเจวี้ยนยังมีชีวิตต่อมาได้ภายใต้การลอบสังหารพิษสังหารจากลัทธิเทพทำลายล้างในช่วงหลายปีนี้ ยิ่งไปกว่านั้นยังเติบโตมาจนระดับนี้ ทำให้ทุกคนในลัทธิเทพทำลายล้างต้องตกตะลึง

ลัทธิเทพทำลายล้างเคยมีการขัดแย้งภายใน กระทั่งว่า ต่อมายังมีเจ้าแท่นบูชาบางส่วนโต้เถียงกับเจ้าลัทธิด้วยซ้ำ

แน่นอน เจ้าแท่นบูชาเหล่านั้นไม่ได้เป็นเพราะไม่อยากลงมือกับอ๋องเจวี้ยน หรือรู้สึกผิดชอบชั่วดีจนลงมือไม่ลง หลักๆ คือกลัวว่าจะไม่สามารถกำจัดอ๋องเจวี้ยนได้ หลังจากนี้จะนำมาซึ่งการแก้แค้นของอ๋องเจวี้ยน

ดูเอาเถิด ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนก็มาแล้วจริงๆ!

"สังหารพวกเขาเสีย!"

สาวกลัทธิเทพทำลายล้างพุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทาง

อาวุธของพวกเขาก็มากมายหลายแบบ ยิ่งไปกว่านั้น พอออกมาก็ใช้สารพัดพิษกันเลยทีเดียว

ชั่วขณะหนึ่ง ควันพิษต่างๆ กระจายไปทั่ว เสียงอาวุธนานาชนิดปะทะกันดังขึ้น