อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2495

พอมีคนเหล่านี้ไปเรียกคน เรื่องก็จะราบรื่นขึ้นเยอะ

"เบาเสียงหน่อย อย่าให้พวกคนคุ้มกันแตกตื่น"

พวกเขาล้วนรู้ว่าคนคุ้มกันเหล่านั้นอยู่ที่ไหน กระทั่งยังรู้ว่าพวกไหนที่ฟ้าใกล้สว่างจึงเข้าไปนอนกัน และยังมีพวกนี้ฟ้าใกล้จะสางก็จะลุกข้นมาทำงาน

"ในเพิงนั้นล้วนเป็นพวกผู้คุมงาน" มีคนบอกองครักษ์เงามังกร "พวกเขาจะตื่นมาเช้าที่สุด พอตื่นขึ้นมาก็จะเอะอะโวยวาย ถึงตอนนั้นก็จะปลุกคนอื่นขึ้นมาอีกเยอะ ดังนั้น ทางที่ดีคือจัดการคนเหล่านั้นเสียก่อน"

ชายชราคนนี้มีสีหน้าตื่นเต้นอยู่หน่อยๆ

เขาอายุขนาดนี้แล้ว แต่ว่ามีความสามารถในการออกแบบร่องระบายน้ำสำหรับตัวบ้าน จึงถูกลัทธิเทพทำลายล้างบังคับพามาบนเขาจำนงเทพเพื่อสร้างวังเทพทำลายล้าง

แต่ว่าจากที่ชายชราเห็น การสร้างวังเทพทำลายล้างบนเขาผืนนี้ เป็นทิศทางที่มองออกมาจากเมืองอวิ๋นจิงได้พอดี เดิมทีมองออกมาจะเห็นทิวทัศน์ภูเขากว้างใหญ่ ที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาลทั้งสี่ ราวกับว่าเขาจำนงเทพกำลังปกป้องเมืองอวิ๋นจิงอยู่

วังเทพทำลายล้างที่สร้างขึ้นที่นี่ หลังจากนี้พอประชาชนมองมาทางนี้จากเมืองอวิ๋นจิง สิ่งที่เห็นก็จะเป็นวังเทพทำลายล้างคอยกดขี่พวกเขาอยู่

จากที่ชายชราเห็น นี่เท่ากับเป็นการทำลายการคุ้มครองต่อเมืองอวิ๋นจิงของเขาจำนงเทพ

ถึงตอนนั้นวังเทพทำลายล้างยังจะสร้างหอสูงมากขึ้นอีกหอหนึ่ง ว่ากันว่าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างตั้งชื่อให้หอนั้นว่าหอคุย(จับจ้อง)จิง นั่นไม่ใช่ว่าคิดจะคอยจับจ้องเมืองอวิ๋นจิงอยู่หรือ?

เขาอยากจะไม่ทำอะไรอีกแล้ว!

แต่เขาถูกบีบให้มาทำงานที่นี่ ก็เพราะลูกชายหลานชายเขาถูกพามาด้วยกัน หนึ่งครอบครัวทั้งสามรุ่นล้วนสร้างวังเทพทำลายล้างอยู่ที่นี่ทุกวัน

ตอนนี้ใต้เท้าจางไปหาผู้ช่วยมาจากไหนกัน?

สามารถพาพวกเขาออกไปได้ นี่ถือเป็นเรื่องดีเอามากๆ

"ได้ ขอบคุณท่านผู้เฒ่ามาก กลับเมืองอย่างวางใจเถิด ตอนนี้สาวกลัทธิเทพทำลายล้างในเมืองถูกกำจัดจนหมดแล้ว"

องครักษ์เงามังกรให้ยาสงบใจกับเขาไปเม็ดหนึ่ง

"จริงหรือ? พวกเรากลับเมืองได้หรือ?"

"ใช่แล้ว"

"ใต้เท้า ลูกชายกับหลานชายข้าก็อยู่ที่นี่ พวกเขา..." ชายชราร้อนรนขึ้นมา

"วางใจเถอะ จะได้ออกไปทั้งหมด รีบไปเถิด"

"ลุกขึ้น..."

เขาแค่ร้องมาคำหนึ่ง ก็พบว่าเสียงของตัวเองเล็กลงไปแล้ว คิดจะยกเท้าถีบเพื่อนให้ลุก แต่เท้าก็ยกไม่ขึ้น

คนผู้นี้ตกตะลึงไป คิดจะหยิบแส้ที่อยู่ข้างตัวขึ้นมา แต่พอยกมือ แตะไปถึงแส้ แต่กลับออกแรงกำไม่ได้เลย

"นี่เกิดอะไรขึ้น"

คนอื่นเองก็ตื่นขึ้นแล้ว แต่พอได้ยินคนข้างๆ พูดกันอย่างไร้เรี่ยวแรง ก็ยังคิดว่างัวเงียไม่ตื่นกันดี

จนตอนที่พวกเขาสังเกตได้ถึงความผิดปกติก็สายไปแล้ว

พวกเขาล้วนนอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมาไม่ได้

องครักษ์เงามังกรปิดจมูกบุกเข้าไปอย่างรวดเร็ว จัดการสังหารพวกเขาทิ้งบนเตียง

เซียวหลันยวนยืนอยู่บนที่สูงเห็นช่างกับคนงานมากมายถูกนำตัวถอยออกไปแล้ว ในใจก็โล่งขึ้นมา