อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2178

ชิงอีถูกคำพูดที่เสี่ยวเซ่อพูดออกมาทำให้ตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก

ยิ่งไปกว่า เพราะเสี่ยวเซ่อพูดเรื่องนี้ เขาจึงไม่อาจสงสัยนางได้ เพราะฟังดูแล้ว เหมือนนางพูดความลับใหญ่ของทูตแคว้นหมิ่นออกมา

อีกฝ่ายไม่น่าถึงกับแต่งความลับแบบนี้ขึ้นมาเพื่อเรื่องอื่นหรอกกระมัง?

ถ้าไม่ใช้ตัดสินใจเช่นนี้ ใครจะคิดออกว่าจะมีแผนการที่แปลกประหลาดแบบนี้อยู่ด้วย?

ราชวงศ์แคว้นหมิ่น คิดจะใช้สายเลือดของอ๋องเจวี้ยน ไปยกระดับหน้าตาของคนรุ่นหลังเนี่ยนะ?

ชิงอีงงงันไปพักหนึ่ง อดถามขึ้นมาไม่ได้ "จักรพรรดิกับรัชทายาทองค์ชายองค์หญิงของแคว้นหมิ่นเจ้า หน้าตาน่าเกลียดกันหมดเลยหรือ?"

เสี่ยวเซ่อสีหน้าชะงักไป "ก็ไม่ถึงกับพูดว่าน่าเกลียดมากหรอก เพียงแต่ดูหยาบกร้านมาก แล้วยังเป็นคนร่างใหญ่โตทั้งนั้น"

อันที่จริง แคว้นหมิ่นอยู่ติดกับดินแดนทางใต้คน คนเองก็ไม่ใช้เป็นแบบนี้ไปทั้งหมด มีคนที่ผอมสวยแบบนางอยู่ แล้วก็แบบหยวนอี้ทางนั้น แต่ไม่รู้เพราะอะไร เขตในเมืองหลวงจักรพรรดินั่น แล้วก็สายเลือดของราชวงศ์ ถึงมีแต่พวกร่างใหญ่โตกำยำ หยาบกร้านเป็นพิเศษ

ยังมีคนที่เป็นเชื้อพระวงศ์ก็ล้วนเป็นเช่นนี้

บรรพบุรุษของราชวงศ์ในตอนแรกก็อาศัยความสูงใหญ่กำยำของตนเอง ถึงสามารถเอาชนะทางใต้จนกลายเป็นผู้นำได้

ตอนแรก พวกเขาล้วนภูมิใจในรูปร่างเช่นนั้น กองทหารของแคว้นหมิ่นก็คัดเลือกแต่คนที่รูปร่างแบบนี้ ตอนออกรบจึงน่าเกรงขามมาก

แต่ไม่รู้เพราะอะไร คนเหล่านี้พอสืบทอดกันต่อมาจนรุ่นลูกรุ่นหลาน กลับมีรูปร่างหน้าตา"เก่งเกินต้นฉบับ" ไปเสียอย่างนั้น ยิ่งพอมาถึงรุ่นองค์รัชทายาท แทบจะออกมาอย่างกับหอคอยเลยทีเดียว

กษัตริย์ของพวกเขาเองก็ด้วย ตอนนั้นสนใจสาวงามคนหนึ่ง ผลคือสาวงามนั้นถูกรูปร่างสูงใหญ๋ของจักรพรรดิกับใบหน้าหนวดเฟิ้มนั่นทำให้ตกใจ

เสี่ยวเซ่อตาเป็นประกาย "ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนยินดีช่วยเหลือ ข้าขอยหิบยืมคนส่วนหนึ่ง แค่พอสามารถช่วยเหลือครอบครัวข้าออกมา ถึงตอนนั้นให้พวกเขามาลงหลักอาศัยอยู่ข้างกายท่านอ๋องได้ไหรือไม่?"

"ใต้เท้าหยวนเหมือนจะดีกับเจ้าพอควร" อ๋องเจวี้ยนเอ่ยขึ้นมาอีก

เสี่ยวเซ่อนิ่งงันไปครู่หนึ่ง "ใต้เท้าหยวนดูแล้วเหมือนดีกับข้า แต่ก็เพราะข้ามีประโยชน์กับเขาอยู่ ครั้งนี้ถ้าหากข้าช่วยเหลือพวกเขา ใต้เท้าหยวนก็ไม่มีทางปล่อยข้าเป็นอิสระหรอก ครั้งหน้าก็ไม่รู้จะหาภารกิจอะไรมาให้ข้าอีก ข้าเหนื่อยมากแล้ว และหวาดกลัวด้วย ถ้าเผื่อภายหลังข้าทำภารกิจผิดพลาด หมดประโยชน์กับใต้เท้าหยวน ก็ไม่รู้ว่าจะเจอกับจุดจบแบบไหน"

"ดังนั้นตอนนี้เจ้าเลยทรยศเขา ทรยศแคว้นหมิ่นหรือ?" น้ำสเียงอ๋องเจวี้ยนฟังไม่ออกว่ายินดีหรือยินร้าย

เสี่ยวเซ่อไม่กล้าผ่อนคลาย นางกัดริมฝีปาก "ข้าเองก็เดิมพันเช่นกัน ข้าแค่อยากจะใช้ชีวิตนี้ให้ดี สามารถมีอิสระ ได้ผ่อนคลายบ้าง ไม่ต้องมาถูกคนผลักไสไปมา ไม่ต้องถูกใครคอยบงการ"

ระหว่างที่พูด ก็มาถึงจวนอ๋องเจวี้ยนแล้ว