อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2176

เจ้าอารามโยวชิงมององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอยู่ครู่หนึ่ง

มองจนนางหลบตา เขาจึงถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม "เจ้าเป็นห่วงอายวนหรือ?"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้ายืนยัน ว่าเจ้าอารามมีความคิดอะไรกับตัวอ๋องเจวี้ยนกันแน่

นางมองเจ้าอารามไม่ออก กระทั่งว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้ายืนยัน ว่าเจ้าอารามมีความคิดอะไรกับตัวอ๋องเจวี้ยนกันแน่

อ๋องเจวี้ยนเติบโตมาจากการดูแลของเขาแท้ๆ พูดได้ว่าวันคืนหนาวเหน็บยาวนานบนยอดเขาโยวชิง พวกเขาพึ่งพาอาศัยกันและกันมาตลอดนี่นา?

ตามหลักการแล้ว เจ้าอารามก็น่าจะมีความรู้สึกต่ออ๋องเจวี้ยนเหมือนกับที่พวกเขาคิดกันไว้ก่อนหน้านี้ เป็นเหมือนอาจารย์และพ่อ

แต่ตอนนี้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่กล้ายืนยันแล้วจริงๆ

นางรวบรวมความกล้า "เจ้าอารามคงจะเป็นห่วงอ๋องเจวี้ยนกระมัง?"

"ไม่หรอก เป้าหมายของข้า ไม่ใช่เหมือนกับเจ้าหรอกหรือ?" เจ้าอารามโยวชิงถอนใจเบาๆ "ข้ารู้ว่าอายวนกับจาวหนิงอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะกับพวกเขา กับแคว้นเจาหรือกับฟ้าดินก็ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น พวกเขาอายุยังน้อย จึงไม่ได้มองไกลนัก ข้าต้องดึงพวกเขากลับมา เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องเจอจุดจบน่าเศร้า"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองเขาอย่างตกตะลึง

"หรือว่า เจ้าอารามก็ยินดีที่จะเห็นแม่นางเสี่ยวเซ่อคนนั้น ทำอะไรกับอ๋องเจวีย้น ให้ระหว่างเขากับพระชายาอ๋องเจวี้ยน..."

"นี่เป็นปัญหาที่พวกเขาจะต้องเผชิญร่วมกัน"

เจ้าอารามโยวชิงถอนใจอีกครั้ง

เซียวหลันยวนไม่เข้าใจ อันที่จริง เขากับฟู่จาวหนิงสองคนล้วนเป็นนโดเด่น เหมือนกับดวงตะวันเจิดจ้าบนฟากฟ้าสองดวง บนฟ้าจะยอมให้มีตะวันสองด้วยได้อย่างไรกัน?

เจิดจ้าเสียขนาดนี้ จะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร?

แสงที่เจิดจ้าร้อนแรงเกินไป ไม่อาจเข้าใกล้กันได้ มิเช่นนั้น พวกเขาจะแผดเผากันเอง แล้วทำให้ผู้อื่นลำบากไปด้วย

"บนท้องฟ้าเดิมทีก็มีดวงตะวันได้แค่ดวงเดียว" เขาเอ่ยขึ้น

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นฟังไม่เข้าใจ

"พวกเราเองก็ไปจวนอ๋องเจวี้ยนกันเถอะ แต่ว่า ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆ เดินไปก็พอ" เจ้าอารามลุกขึ้นยืน

เขาจะให้เวลาเซียวหลันยวนที่มากพอ

เสี่ยวเซ่อคนนั้น ดูเหมือนจะมีฝีมือจริงๆ เจ้าอารามโยวชิงก็อยากจะเห็น ว่านางมีความสามารถพอจะคว้าโอกาสนี้ได้ไหม ที่จะทำให้เซียวหลันยวนติดกับ

ถ้าหากเซียวหลันยวนติดกับ เขาก็ควรจะไปที่จวนอ๋องเจวี้ยนถือโอกาสนี้ ลองดูว่าจะจับเซียวหลันยวนแยกกับฟู่จาวหนิงได้ไหม

ตงฉิงกำลังรออยู่ จะชักช้าต่อไม่ได้แล้ว

"ไปเถอะ"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่เขาใจว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ นางจึงทำได้แค่ตามไป

แต่เซียวหลันยวนทางนั้น หลังจากพาเสี่ยวเซ่อขึ้นรถม้าไปจวนอ๋องเจวี้ยน เขาก็นั่งห่างนางแบบสุดๆ