อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1999

แต่ฟู่จาวหนิงพอเห็นเข็มกลัดชิ้นนี้กลับตะลึงงันไปแล้ว นี่เป็นเข็มกลัดที่ศาสตราจารย์คนแรกในโรงเรียนแพทย์ที่สร้างอิทธิพลอย่างมากกับนางทำขึ้นเป็ฯพิเศษแล้วมอบให้

นางรู้สึกว่าพิราบขาวนี้ไม่ใช่แค่สันติภาพ แต่ยังเป็ฯมิตรภาพ ความเมตตา ความสุขสงบ การมอบเข็มกลัดให้กับศิษย์ที่เขารักเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งของเขา

นักเรียนที่ได้รับเข็มกลัดนี้ก็จะกลัดมันไว้ที่กระเป๋าหลัง

เข็มกลัดนี้ยังมีประโยชน์ที่น่าสนใจอีก เพราะศาสตราจารย์คนนี้มีอำนาจและชื่อเสียงมากในวงการแพทย์ ดังนั้นนักเรียนที่ได้รับเข็มกลัดเขา ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลไหน ก็ล้วนจะได้รับความรักการปกป้องจากเหล่าผู้อำนวยการและเพื่อนแพทย์เป็นพิเศษ

ตอนนั้นบนกระเป๋าฟู่จาวหนิงกลัดเอาไว้หลายชิ้นเช เหล่าเพื่อนนักเรียนกล้วนอิจฉาตาร้อนกันยกใหญ่ แต่ใครใช้ให้นางเป็นที่โปรดปรานของศาสตราจารย์กันล่ะ?

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็มาเห็นเข็มกลัดนั่นที่นี่ จะไม่ตกใจได้อย่างไรกัน?

ก่อนหน้านี้ตอนที่นางคุยกับถังอู๋เจวี้ยนที่เป็นเพื่อนออนไลน์ ถังอู๋เจวี้ยนก็เคยถามนาง ได้ยินว่าศาสตราจารย์ถังมอบเข็มกลัดให้นางถึงห้าชิ้นเลยหรือ?

ศาสตราจารย์ถัง...

ก็นามสกุลถังเหมือนกัน

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็รู้สึกสับสนขึ้นมาแล้ว

นางเคยถามศาสตราจารย์ถัง นอกจากเหตุผลที่เขาบอกคนอื่นเกี่ยวกับนกพิราบขาวนี้ เวลาใช้เข็มกลัดนี้ยังมีความหมายอะไรอื่นอีกไหม?

เหมือนจะเป็นช่วงงานเลี้ยงเรียนจบของนาง นางถูกคนมากมายเข้ามาห้อมล้อมชนแก้ว เป็นครั้งแรกที่ดื่มจนมึนไปหมด

ตอนนั้นศาสตราจารย์ถังพูดไว้อย่างไรนะ?

เหมือนจะบอกว่า ในตระกูลมีตำนานแบบนี้...

นางค่อนข้างเมา จำได้ไม่ค่อยชัดนัก

คงไม่ใช่ว่า ศาสตราจารย์ถังเป็นรุนหลังของตระกูลถังแห่งเขาชิงถงหรอกกระมัง? ไม่ๆๆ ไม่ถูก นี่มันคนละห้วงเวลาเลย ที่นางทางนั้นไม่มีแคว้นเจาต้าชื่อแคว้นหมิ่นด้วย!

ฟู่จาวหนิงสับสนไปหมดขึ้นมา

"นี่เป็นเข็มกลัดเขาชิงถงของพวกเรา คอยให้กับรุ่นหลังที่มีผลงานดีมาโดยตลอด อาจารย์ของเจ้าที่เป็นลุงของข้า จะต้องเคยให้เจ้ามาแน่ ใช่ไหม?" ถังอู๋เจวี้ยนถาม

"เขาหนีออกมาจากโรงเตี๊ยมที่ไฟไหม้ไม่ได้จริงๆ เขาชิงถงหลายปีมานี้ก็มีแค่ลุงของข้าที่เป็นอัจฉริยะด้านวิชาแพทย์ พอเขาเกิดเรื่องขึ้น ทั่วทั้งเขาชิงถงก็รู้สึกโศกเศร้ามาก ต่อมาพวกเราก็สืบข่าวต่อจึงพบว่า อาจารย์ยังมีศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจอยู่คนหนึ่ง"

ถังอู๋เจวี้ยนพูด ใช้สายตาชื่นชมมองฟู่จาวหนิง

"ทั้งเขาชิงถงกำลังคาดหวังให้เจ้าไปเยี่ยมเยือนอยู่"

"ถัง...คุณชาย" ฟู่จาวหนิงพยายามหาคำเรียกที่เหมาะสม "ท่านคงไม่ได้บอกกับคนในตระกูลท่านหมดแล้วหรอกนะว่าข้าเป็นศิษย์ลุงของท่าน?"

นางยังไม่รู้ว่าเขาชิงถงเป็นตัวตนอะไรแบบไหนเลย แต่พอได้ยินถังอู๋เจวี้ยนพูดแบบนี้ ก็รู้สึกว่าเขาชิงถงต้องมีคนอยู่ไม่น้อยแน่

"วางใจเถอะ ข้าแค่บอกว่าลุงของข้ามีศิษย์อยู่คนหนึ่ง แต่ไม่ได้บอกตัวตนฐานะของเจ้าออกไป"

"เช่นนั้นก็หวังว่าท่านจะไม่พูดออกไป" ฟู่จาวหนิงหันกลับมามองเขา น้ำเสียงจริงจัง "ข้าไม่อยากให้มีคนมาหาเรื่องข้า"

นางจริงจังขึ้นมา

ถ้าจะมีคนมากมายแจ้นมาหานางพยายามยัดเยียดตัวตนใหม่ให้จนทำให้นางเกิดเรื่องยุ่งยาก นางจะไม่ไว้หน้าแน่นอน