"สวัสดี" ฟู่จาวหนิงยิ้มทักทาย
มองผ่านๆ เหมือนดูไม่ออกว่านางกำลังโกรธ
เซียวหลันยวนคิดต่อไปอีก เพราะเมื่อคืนนี้ได้หลับสบายหรือเปล่านะ ดังนั้นอารมณ์โกรธเมื่อวานเลยหายไปแล้ว? ยิ่งไปกว่านั้น เสี่ยวเยว่ก็น่าจะบอกนางเรื่องที่เขามาเมื่อคืนแล้วกระมัง?
"เมื่อคืนหลับสบายไหม?" เซียวหลันยวนเข้าไปหา จับมือนางไว้
ฟู่จาวหนิงไม่ได้สลัดออก ยังเงยหน้ามายิ้มให้เขาด้วย
รอยยิ้มสดใสยามเช้าตรู่เช่นนี้ แทบจะทำให้เซียวหลันยวนตาพร่าไปแล้ว เขาอยากจะก้มลงไปจูบสักฟอด แต่ท่านปู่กับพ่อตาก็ยังอยู่ที่นี่ แล้วยังมีพวกฮูหยินเฉิงอีก ไม่เหมาะเอาเสียเลย
เซียวหลันยวนจึงได้แค่ทนไว้ก่อน
"พระชายา" ฮูหยินเฉิงยืนอยู่ในห้องโถงทักทายฟู่จาวหนิง
"คารวะพระชายา" ลวี่กั่วคารวะให้อย่างเรียบร้อยทันที
ไม่มีจุดให้ติได้เลย
ฟู่จิ้นเชินเดินเข้ามาแล้ว
"ฮูหยินเฉิงบอกว่าเห็นลูกเขยของข้าเป็นรุ่นหลัง แต่ตอนนี้กลับทำตัวห่างเหินกับลูกสาวข้าเหลือเกิน เพราะไม่กล้าเห็นลูกสาวข้าเป็นรุ่นหลังอย่างนั้นหรือ?"
ฮูหยินเฉิงจึงเห็นฟู่จิ้นเชิน ขณะที่แอบชื่นชมความสง่างามและความหนุ่มแน่นของเขา ก็ถูกคำเย้ยหยันนี้ของเขาแทงใจดำเข้ามา
"แน่นอนว่าไม่ใช่ ข้าแค่ยังไม่คุ้นเคยกับพระชายาเท่านั้น"
ฮูหยินเฉิงเก็บงำอารมณ์ลงมา ตอบกลับเสียงขรึม
"ใช่ไหมล่ะ เพราะไม่สนิทกัน ไม่เข้าใจกัน เมื่อวานเพิ่งจะมาถึงเมืองหลวง ก็เข้าใจผิดกับพระชายาเสียแล้ว ทำให้พระชายาไม่พอใจ เมื่อคืนข้าคิดทบทวนไปมาก็ยังไม่สบายใจ เช้านี้จึงให้อายวนพามาที่นี่ อยากจะมาขอโทษพระชายาด้วยตนเอง"
ฮูหยินเฉิงลดท่าทีลงมาต่ำมาก
"หยุดก่อน"
ฟู่จาวหนิงดึงมือออกมาจากมือเซียวหลันยวน โบกไม้โบกมือ ตัดบทฮูหยินเฉิง
ฮูหยินเฉิงงงงัน
"ข้าเป็นคนไม่ค่อยมีมารยาทกับท่วงท่าอะไรนัก ขอบอกไว้ก่อน"
ฟู่จาวหนิงพูดคำนี้ออกมาก่อน จากนั้นจึงเอ่ยต่อทันทีว่า "ฮูหยินเฉิง พวกเราสองคนเข้ากันไม่ได้ ไม่เกี่ยวว่าสนิทกันหรือไม่ ข้าไม่ชอบนิสัยของท่านกับสายตาที่ท่านมองข้า ดังนั้น พวกเราอันที่จริงไม่ต้องเจอกันก็พอ ไม่จำเป็นต้องฝืนเพื่อให้เข้ากันได้"
ฮูหยินเฉิงหน้ามืด แทบจะรับความตรงไปตรงมาของนางไม่ไหว
"อะไร...คือสายตาที่ข้ามองท่าน? พระชายา ท่านพูดแบบนี้ทำร้ายจิตใจเกินไปแล้ว เข้าใจผิดตัวข้ามากไปแล้วกระมัง?"
ฟู่จาวหนิงส่ายหัว "ไม่ได้เข้าใจผิด ตั้งแต่ความแตกต่างที่คำเรียกต่อเซียวหลันยวนกับข้า แล้วพอเจอหน้ากันครั้งแรกก็มาแย่งกำไลหยกดาราชุดนั้น และเรื่องที่เมื่อคืนพูดจาแฝงนัยยะตำหนิข้าว่าไม่ใส่ใจรสชาติอาหารของเซียวหลันยวน จนถึงตอนนี้ที่มาบ้านตระกูลฟู่แต่เช้าตรู่"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...