อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1840

"ใช่แล้ว ผู้จัดการใหญ่ต่งให้ข้ารีบมาบอกท่าน"

"คนล่ะ?"

"อยู่ที่โถงหน้า"

ฟู่จาวหนิงวางพู่กันลงทันที นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่นางให้ความสำคัญที่สุดในช่วงนี้ จะอย่างไรก็ต้องรีบไปดูเสียหน่อย

ตอนที่นางมาถึงโถงหน้า ก็เห็นพี่น้องสกุลหลิว จากนั้นจึงเห็นวัตถุดิบยาที่ถูกขนเข้ามา แล้วจึงตรงเข้าไปตรวจสอบวัตถุดิบยาเหล่านั้นโดยไม่สนอะไรอีก

"หวงฉีนี่ทำไมดูแล้วคุณภาพถึงดีขนาดนี้?"

ดูอยู่พักหนึ่ง ฟู่จาวหนิงก็ตกตะลึงไป

เพราะวัตถุดิบยาเหล่านี้ คุณภาพค่อนข้างดีเลย

คุณภาพของวัตถุดิบยา ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพด้วย นางไม่เคยเห็นคุณภาพที่ดีขนาดนี้มาก่อนเลย!

"ศิษย์น้องหญิง รีบมาฟังหลิวซานหลิวไห่พูดเร็ว" ต่งฮ่วนจือเมื่อครู่ดูวัตถุดิบยาไปแล้ว รู้สึกตกตะลึงขึ้นด้วยเช่นกัน

เดิมทีบอกว่าลดราคามาได้สามส่วน เขาก็รู้สึกว่ายอดมากแล้ว คิดไม่ถึงว่าวัตถุดิบยาจะมีคุณภาพดีขนาดนี้

ตามหลักการแล้ว คุณภาพที่ดีขนาดนี้ไม่มีทางที่จะลดราคาให้ถึงจะถูก กระทั่งยังเพิ่มราคาได้อีกหน่อยด้วยซ้ำ

"หลิวซานหลิวไห่คารวะพระชายาอ๋องเจวี้ยน"

ฟู่จาวหนิงมองไปทางพี่น้องคู่นี้ ดูหน้าตาก็ไม่ได้ฉลาดอะไร ออกจะดูซื่อๆ ด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงว่าพวกเขาพอลงมือก็เจรจาเอาวัตถุดิบยาชุดนี้มาได้

ดังนั้นถึงพูดกันว่าคนเราดูแต่ภายนอกไม่ได้

"ขอเสียมารยาทด้วย พวกเจ้ารีบบอกข้าหน่อย วัตถุดิบยาครั้งนี้อยู่ที่นี่หมดแล้วหรือ?" นี่มัรนไม่ค่อยพอเลย

"ใช่เสียที่ไหนขอรับ? นี่พวกเราแค่รีบนำมาให้พระชายาก่อน วัตถุดิบยาชุดใหญ่ยังอยู่ระหว่างทาง ม้าแบกน้ำหนักมากจึงวิ่งได้ไม่ค่อยเร็ว"

"ข้าจะมาพบหมอฟู่ ข้ามาตรวจรักษาซ้ำ"

ทนมาตั้งห้าวัน ฮูหยินโหยวก็คุมจูเฉียนเฉี่ยนเอาไว้อย่างเต็มที่ ฟู่จาวหนิงเดิมทีคิดว่าแค่สามวันนางก็น่าจะมาแล้ว

"พวกเจ้าสองคนรีบไปพักผ่อนเถิด" ฟู่จาวหนิงบอกกับพี่น้องหลิวซานหลิวไห่

ทั้งสองคนคารวะแล้วคิดจะถอยออกไป หลิวซานจู่ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งออก หันกลับมาบอกกับฟู่จาวหนิงว่า "พระชายา นายท่านของตระกูลจูคนนั้นช่วงนี้เหมือนทำความรู้จักกับใครอยู่ ได้ยินว่าสามารถอวยพรให้เขาร่วมรวยมีเกียรติได้ แล้วยังบอกว่าเป็นเรื่องใหญ่ด้วย นี่เป็นสิ่งที่ข้าได้ยินจากคนรับใช้ตระกูลจูโดยบังเอิญ"

"ยังพูดว่าอะไรอีกหรือ?"

หลิวซานส่ายหัว "ไม่มีแล้ว ข้าแอบฟังมาได้ไม่กี่คำ และเพราะเรื่องนั้น นายท่านจูจึงยอมขายวัตถุดิบยาออกมา"

"ข้ามาหาหมอฟู่เพื่อรักษาซ้ำจริงๆ ข้าไม่ได้มาหาเรื่องเสียหน่อย เจ้าอย่ามาขวางข้าสิ"

เสียงของจูเฉียนเฉี่ยนดังลอดเข้ามาอีกครั้ง