เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1691

สืออีเดินมาข้างๆ พวกเขา คุกเข่าลงมา สบกับดวงตาแดงก่ำชอบหนุ่มน้อยคนนั้น

เขาหยิบขวดยาใบหนึ่งออกมา เทยาลูกกลอนเม็ดหนึ่ง ยัดเขาไปในปากเขา แต่ก็รู้สึกเหมือนชาหนุ่มคิดจะคายยานั้นออกมา

"นี่เป็นยาห้ามเลือดรักษาแผล หมอเทวดาทำขึ้นมา ถ้าเจ้าไม่อยากตายก็รีบกินเสีย ข้าไม่มีความจำเป็นต้องมาทำร้ายเจ้าเวลานี้" สืออีเอ่ยขึ้นทันที

ชายหนุ่มจึงกลืนกลืนยาลงไปพร้อมกับเลือดทันควัน

ฟังรู้เรื่องสินะ ดีมาก

"ครอบครัวพวกเจ้าล่ะ?" สืออีถามต่อ

แม่นางน้อยยังคงร้องไห้จ้า สองมือกอดแขนพี่ชายไม่ยอมปล่อย

แต่พอได้ยินเสียงเขา แม่นางน้อยยังก็ยังตอบกลับพลางสะอื้น "พ่อ ตายแล้ว แม่ตายแล้ว ไม่ ไม่มีใคร...โฮ!"

สืออีไม่รู้ควรจะพูดอย่างไรต่อดี

ตอนนี้เขาก็เพิ่งเห็นว่าท้ายทอยของแม่นางน้อยก็มีคราบเลือดอยู่ จนผมติดกันเป็นก้อน ไม่รู้ว่าบาดเจ็บมานานแค่ไหนแล้ว

พออยู่กับฟู่จาวหนิงนานไป แม้เขาจะไม่มีวิชาแพทย์ แต่ก็ยังรู้ว่าบาดเจ็บที่หัวเป็นไปทั้งเรื่องใหญ่เรื่องเล็ก จึงรีบบอกกับแม่นางน้อยว่า "เด็กน้อยรีบหยุดร้องเร็ว พวกเราพาพี่ชายเจ้าไปหาหมอดีไหม?"

"ไม่ ไม่มีหมอ..."

แม่นางน้อยเพิ่งพูดประโยคนี้จบ ดวงตาก็เหลือก แล้วก็สลบลงไปกะทันหัน

"ให้ตายเถอะ"

สืออีรีบอุ้มนางไว้

ชายหนุ่มดินรนจะปีนขึ้นมา รีบเข้าไปดูนาง

"ข้าพาพวกเจ้าไปหาหมอ เจ้าเชื่อข้าไหม?" สืออีในใจแอบถอนหายใจ

ถ้าอันเหนียนไม่เข้ามา เขาเองก็คงจะรักษาเรือนนี้ไว้ไม่ได้แล้ว เพราะผู้ประสบภัยมากเกินไป ปล่อยบ้านใหญ่ขนาดนี้ให้ว่างเปล่าเขาเองก็ไม่สบายใจ

แต่ถ้าหากนำผู้ประสบภัยเข้ามา บ้านหลังนี้ไม่ถึงสิบวันครึ่งเดือนก็คงเละหมด ระดับผู้ประสบภัยแล้วนะ ใครจะมาสนเรื่องดูแลบ้านให้เขา?

ยิ่งไปกว่านั้นจัดผู้ประสบภัยเข้าไปก็วุ่นวายมาก ถึงอย่างไรจัดใครเข้ามาก็ไม่ดีทั้งนั้น ผู้ประสบภัยคนอื่นเองก็คงคิดจะแย่งกันเข้ามาด้วย ถ้าเปิดช่องนี้ ก็กลัวว่าพวกเขาจะกรูกันเข้ามา แล้วมาแย่งบ้านประชาชนแต่เดิมของเมืองเจ้อไป

พอคนลงจากรถม้า อันเหนียนก็นำผู้บริหารท้องถิ่นโหยวไปพบฟู่จาวหนิง

"นี่คือพระชายาอ๋องเจวี้ยน และเป็นหมอเทวดาฟู่ด้วย"

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวมีลักษณะแบบข้าราชการพลเรือน อยู่ในชุดข้าราชการ ดูเรียบร้อยสุภาพ แค่ตอนนี้ค่อนข้างอ่อนล้า มีรอยคล้ำที่ตาเหมือนแพนด้า ในตาเองก็เต็มไปด้วยเส้นเลือด

"ข้าน้อยโหยวเหวินจาง คารวะพระชายาอ๋องเจวี้ยน" ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวรีบทำความเคารพฟู่จาวหนิง

ไม่ว่าก่อนหน้านี้พระชายาอ๋องเจวี้ยนจะมีข่าวลืออะไรในเมืองหลวง แต่ตอนนี้นางก็มาเมืองเจ้อแล้วจริงๆ ถือว่ายอดเยี่ยมเกินใครแล้ว ถึงอย่างไรผู้บริหารท้องถิ่นโหยวก็ค่อนข้างนับถือนาง

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส