แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 806

ผู้คนอยู่กันเต็มห้อง ต่างก็มองดูเฟิ่งจิ่วเหยียนด้วยสายตาที่ซับซ้อน และแสดงความรู้สึกแท้จริงในใจ

หร่วนฝูอวี้มองความครึกครื้นอย่างไม่อนาทรร้อนใจ รีบลากเฟิ่งจิ่วเหยียนเข้าไปในห้อง และปิดประตู

“ท่านพี่ บรรดาพี่สาวน้องสาวอยากจะพบเจ้า เพื่อรำลึกความหลังกับเจ้ามานานแล้ว

“ตอนนี้เจ้าเป็นฮองเฮา ทว่ายังติดค้างคำอธิบายต่อพวกเราพี่น้อง!”

สตรีนางหนึ่งเอ่ยเป็นคนแรก

นางกัดริมฝีปาก ก่อนจะเอ่ยตัดพ้อ

“ซูฮ่วน มิใช่สิ ฮองเฮา...ท่านรู้หรือไม่ ข้ายังไม่ได้แต่งงาน ก็เพราะท่าน! ไฉนท่าน ถึงกลายเป็นสตรีไปเสียได้!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองหร่วนฝูอวี้อย่างอดที่จะขุ่นเคืองมิได้

ฝ่ายหลังแย้มยิ้มดุจบุปผากินคน

นางคิดจะทำอันใดแน่?

ก่อนหน้านี้สตรีเหล่านี้อยากจะเข้าใกล้ตนเอง หร่วนฝูอวี้จะพยายามกีดกันทุกวิถีทาง ยามนี้กลับพาทุกคนมารวมตัวกันที่นี่

สีหน้าของเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบ เผยรอยยิ้มที่เหมือนไม่ยิ้ม

“หร่วนฝูอวี้ ลำบากเจ้ารวบรวมพวกนางทุกคนมาแล้ว”

ทว่าคิดดูอีกที นางก็ติดค้างคำอธิบายต่อพวกนางทุกคนจริง ๆ

“หากทำให้พวกเจ้าต้องเสียเวลา ข้าก็พร้อมจะรับผิดชอบ”

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ลุกขึ้นยืนพลางเอ่ย

“ฮองเฮากล่าวเกินไปแล้ว เดิมก็เป็นความปรารถนาของพวกนางฝ่ายเดียว เรื่องนี้ท่านไม่จำเป็นต้องตำหนิตนเอง และไม่ต้องรับผิดชอบผู้ใดทั้งนั้น”

หร่วนฝูอวี้ : เหลิ่งเซียนเอ๋อร์คนนี้ ยังเป็นคนที่น่ารำคาญไม่เปลี่ยน!

ในบรรดาสาวงามทั้งหลาย มีคนที่เอ่ยโต้แย้งเหลิ่งเซียนเอ๋อร์

“ที่ว่า ‘พวกนาง’ หมายความว่าอย่างไร? รองเจ้าสำนักเหลิ่งกล่าวให้ตนเองสะอาดหมดจด ข้ากลับจำได้ว่า เวลานั้นท่านติดตามซูฮ่วน และเอาใจใส่มากกว่าพวกเราด้วยซ้ำ!”

“ถูกต้องอย่างที่ว่า! ไฉนเจ้าถึงเอาตัวรอดเช่นนี้เล่า? พวกเราปรารถนาแค่ฝ่ายเดียว มีแต่เจ้ากับซูฮ่วนต่างมีใจให้กันหรือ?”

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ถูกคนอื่นรุมวิพากษ์วิจารณ์ ทันใดนั้นกลับไม่อาจทำให้ฝ่ายไหนพอใจได้เลย

นางเพียงอยากให้ทุกคนสงบสติอารมณ์ และไม่เอาแต่ตำหนิซูฮ่วน

ถึงอย่างไรก็หาใช่ซูฮ่วนที่ริเริ่มยั่วยุพวกนางก่อนไม่

“ข้ามิได้หมายความเช่นนั้น...”

“แล้วเจ้าหมายความอย่างไร? อยากแสดงว่าเจ้าใจกว้างหรือไร?”

ปกติเหลิ่งเซียนเอ๋อร์เป็นคนใจเย็นและอดทนสูง ในขณะนี้ก็ทนไม่ไหว

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน