แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 804

รุ่ยอ๋องมิรู้ด้วยซ้ำว่าตนเองเดินออกจากคุกมาได้อย่างไร

จิตใจของเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ก้าวเดินอย่างล่องลอย

คล้ายกับสูญเสียจิตวิญญาณไป เสมือนเปลือกที่ห่อหุ้มความว่างเปล่าไว้

“ท่านอ๋อง...” หลิวหวานึกตำหนิตนเอง

หากในคืนนั้นเขาปกป้องท่านอ๋องให้ดี ๆ ท่านอ๋องคงจะไม่ถูกนางแม่มดนั่นทำลาย!

รุ่ยอ๋องสะบัดมือของหลิวหวาที่หมายจะช่วยประคองเขาออกไป

“อย่าแตะต้องข้า” เสียงแหบต่ำ แสดงถึงสภาพจิตใจที่สิ้นหวังในขณะนี้

ณ ห้องทรงพระอักษร

ครั้นเซียวอวี้ได้เห็นใบหน้าอมทุกข์ของรุ่ยอ๋อง คิ้วกระบี่พลันย่นเบา ๆ

“เกิดอันใดขึ้น”

รุ่ยอ๋องพลันคุกเข่าลงบนพื้นเสียงดัง “ตึง”

“ฝ่าบาท หร่วนฝูอวี้นาง...”

ผ่านไปนานเขายังไม่อาจพูดประโยคที่สมบูรณ์ได้ มีเพียงชื่อของหร่วนฝูอวี้หลุดออกมา

เซียวอวี้คาดเดา หรือว่าหร่วนฝูอวี้จะเป็นบุรุษ?

มิเช่นนั้น เหตุใดรุ่ยอ๋องถึงหัวใจสลายขนาดนี้?

……

ตำหนักหย่งเหอ

“หร่วนฝูอวี้ตั้งครรภ์กับรุ่ยอ๋อง?” เฟิ่งจิ่วเหยียนรู้สึกคาดไม่ถึงจริง ๆ

เซียวอวี้ที่ได้ทราบเรื่องมาก่อนแล้ว ยังรู้สึกตกใจไม่แพ้กัน

ทว่าคิดดูอีกที หากหร่วนฝูอวี้ได้สมรสกับรุ่ยอ๋องจริง ๆ แล้วไซร้ ก็หาใช่เรื่องเลวร้ายไม่

การส่งตัวนางกลับไปที่หนานเจียง มิได้รับประกันว่านางจะไม่แอบกลับมาอีก

ตอนนี้ปัญหาต่าง ๆ ก็พลอยสิ้นสุดลงไปด้วย

เขาจับลาดไหล่ของเฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างอ่อนโยน

“เราอยากออกพระราชโองการให้พวกเขาสมรสกัน เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนย้อนถาม

“หร่วนฝูอวี้ว่าอย่างไรเพคะ?”

เซียวอวี้สอบถามได้ความแน่ชัดแล้ว “ตามคำบอกเล่าของรุ่ยอ๋อง นางก็เต็มใจที่จะแต่งงานเช่นกัน ถึงอย่างไรก็มีลูกด้วยกันแล้ว”

เฟิ่งจิ่วเหยียนยังรู้สึกเหลือเชื่อ

หร่วนฝูอวี้กับรุ่ยอ๋อง?

คนหนึ่งอ่อนโยนมีเมตตา อีกคนโหดเหี้ยมไร้ปรานี

ให้คิดอย่างไร ก็ล้วนเห็นว่าพวกเขาไม่เหมาะสมกันเลย

ทว่าคิดดูอีกที จากการที่นางได้มีปฏิสัมพันธ์กับรุ่ยอ๋องครั้งก่อน พบว่ารุ่ยอ๋องผู้นี้มีความคิดลึกซึ้งเช่นกัน อุปนิสัยของเขา หาได้เหมือนที่แสดงออกมาไม่

การสมรสถือเป็นเรื่องส่วนตัว หร่วนฝูอวี้ก็มิได้ถูกบีบบังคับ เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงไม่สอดมือเข้าไปยุ่ง

“อ้าก——”

หลิวหวาระเบิดเสียงกรีดร้องออกมา และหมดสติทันที

……

กลางเดือนหก สถาบันทางการทหารเปิดสอนอย่างเป็นทางการ

วันนี้ ฮ่องเต้เสด็จมาด้วยพระองค์เอง เหล่าศิษย์ล้วนปลื้มปีติยิ่งนัก

เมื่ออาจารย์ทั้งสามปรากฏตัวขึ้น เหล่าศิษย์ยิ่งปลาบปลื้มยินดี

เฟิ่งจิ่วเหยียนสวมชุดลำลอง รวบมัดผมเรียบร้อย เหลือปอยผมไว้ข้างเดียว ดูสง่างามและปราดเปรียว

ถึงแม้จะไม่ได้สวมใส่อาภรณ์อันหรูหราของฮองเฮา ก็ยังดูเหมาะสมกับฮ่องเต้ไม่น้อย

คนทั้งสองมีความน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอำนาจ ทำให้ผู้คนรู้สึกยำเกรง

เจินเจินก็เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ทั้งหลาย เมื่อเห็นฮองเฮา พลันมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางทันที

ครั้นได้พบกับฮองเฮาที่ชายแดนเหนือก่อนหน้านี้ หาได้รู้ไม่ว่านางคือแม่ทัพน้อยเมิ่ง

มิน่าสงสัยเลยที่นางมีจิตวิญญาณกล้าหาญแผ่ออกจากกาย

ไม่น่าแปลกใจที่ นางพูดคุยเกี่ยวกับการจัดตั้งกองกำลังสตรี ได้อย่างลึกซึ้ง

สิ่งที่เจินเจินคิดไม่ตกคือ ไฉนแม่ทัพน้อยเมิ่งจึงยุติเส้นทางการเป็นแม่ทัพ และสมรสกับฝ่าบาทแทน?

เป็นฮองเฮาในพระราชวัง หาได้มีอิสระเช่นการเป็นแม่ทัพไม่

ในเวลาเดียวกัน ท่ามกลางผู้คน พลางมีดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองไปที่เฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างครุมเครือ