แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 787

ดวงตาของเซียวอวี้พลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา

ช่วงข้าวใหม่ปลามันย่อมเป็นช่วงสำคัญ แต่เขาในฐานะจักรพรรดิ ควรคำนึงถึงเรื่องแว่นแคว้นเป็นสำคัญ

เขามองไปทางเฟิ่งจิ่วเหยียน ด้วยแววตารู้สึกผิดอยู่บ้าง

“เจ้ากลับไปที่ตำหนักหย่งเหอก่อน เราจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วจะไปอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าอย่างใจเย็น

“เพคะ”

ณ ตำหนักหย่งเหอ

เหล่าสนมพากันมาน้อมทักทายฮองเฮา

เฟิ่งจิ่วเหยียนได้พบพวกนาง ก็มิได้รู้สึกแปลกหน้า

พวกนางได้พบนาง ก็เป็นเช่นเดียวกัน

ว่ากันว่าฮองเฮาองค์ใหม่นี้เป็นพี่น้องฝาแฝดกับฮองเฮาองค์ก่อน กลับนึกไม่ถึงว่าจะคล้ายคลึงกันถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะบุคลิกท่าทางนี้

หนิงเฟยยิ่งตะลึงงันอยู่ตรงจุดนั้น

นางรู้สึกเพียงว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้านี้เหมือนกับฮองเฮาองค์ก่อนทุกประการ

มิน่าแปลกใจที่ฮ่องเต้ทรงยืนกรานจะอภิเษกสมรสกับคนผู้นี้ให้ได้

จักต้องหลงเหลือเยื่อใยต่อฮองเฮาองค์ก่อนเป็นแน่

หนิงเฟยคิดเช่นนี้ ก็รู้สึกเห็นใจฮองเฮาองค์ใหม่อย่างมาก

เฟิ่งจิ่วเหยียนแค่ทำเหมือนว่าพบกับพวกนางเป็นครั้งแรก ไม่มีคำพูดใด ๆ ที่จะเอ่ยมากเกินกว่านี้

หลังจากที่พวกนางกลับไป สาวใช้ผู้หนึ่งก็เข้ามาใกล้ ๆ

“ฮองเฮาเพคะ บ่าวชื่อหว่านชิว เป็นคนที่ฝ่าบาททรงเลือกให้มารับใช้ท่าน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเห็นท่าทางการเดินของนาง ก็เดาออกว่านางเป็นคนฝึกยุทธ์

“เคยฝึกฝนวิทยายุทธ์?”

“เพคะ บ่าวเคยเป็นองครักษ์ลับ แต่ได้รับบาดเจ็บ จึงถูกปลด ตอนนี้ได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญอีกครั้ง บ่าวรู้สึกดีใจอย่างมาก!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเอ่ยอย่างใจเย็น

“รับใช้ข้า ถือเป็นการใช้คนที่ไม่ถูกกับงานเลย”

หว่านชิวส่ายหัว

“ไม่เลยเพคะ! ฮองเฮาทรงเป็นวีรสตรีของหนานฉี ผู้คนมากมายต่างยกย่องท่าน! การได้รับใช้ท่าน เป็นสิ่งที่บ่าวพยายามไขว่คว้ามานาน!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับนึกไม่ถึงว่านางจะจริงจังถึงเพียงนี้

ในเมื่อเป็นคนที่เซียวอวี้เลือกมา นางจึงไม่ระแวงสงสัย

“ฮองเฮา องค์หญิงใหญ่ขอเข้าเฝ้าเพคะ”

องค์หญิงใหญ่เสด็จเข้ามาในตำหนักชั้นใน สายตาจับจ้องอยู่ที่เฟิ่งจิ่วเหยียน

“แม่ทัพน้อย ข้าอยากถามเจ้ามาตลอดว่า เจ้าเต็มใจอภิเษกสมรสกับฝ่าบาทจริงหรือ?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนยอมรับด้วยท่าทีเรียบเฉย

“เพคะ”

องค์หญิงใหญ่รู้สึกเพียงว่าสวรรค์กลั่นแกล้ง

ในแววตาของนางฉายแววความโศกเศร้า

“ตอนนั้นหลังจากที่เจ้าแยกทางกับฝ่าบาท ออกจากเมืองหลวง ข้าคิดจริง ๆ ว่า ชาตินี้พวกเราคงยากจะได้พบกันอีก

“ไม่นึกว่า ฝ่าบาทจะตบแต่งเจ้าเข้ามาอีก ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าเต็มใจเข้าวังจริง ๆ ข้าก็ควรปล่อยวางได้แล้ว”

เฟิ่งจิ่วเหยียน: ปล่อยวางหรือ?

องค์หญิงใหญ่ท่าทางดูเศร้าสร้อย

“เดิมข้าคิดว่า ในภายภาคหน้าหากได้ไปตามหาเจ้า เจ้ากับข้าจะจับมือกัน สร้างช่วงเวลาอันงดงามร่วมกัน ทว่าตอนนี้เจ้ากลายมาเป็นฮองเฮาแล้ว...”

“ฝ่าบาทเสด็จ!”

ฮ่องเต้เสด็จมาถึง คำพูดขององค์หญิงใหญ่ก็หยุดกะทันหัน

สองคนลุกขึ้นยืนและต้อนรับจักรพรรดิ

เซียวอวี้ก้าวมาข้างหน้า ทันทีที่เห็นองค์หญิงใหญ่ คิ้วพลันขมวดขึ้นในทันที

เขาเดินหน้าขึ้นมาประคองเฟิ่งจิ่วเหยียนให้ลุกขึ้น พร้อมซักถามองค์หญิงใหญ่

“ท่านมาทำอะไรที่นี่”

องค์หญิงใหญ่เอ่ยประชดประชัน

“ฝ่าบาท หม่อมฉันกำลังพูดกับท่านเรื่องสำคัญ”

เซียวอวี้วางนางลงบนเตียง แววตาลึกซึ้งจริงจัง

“เรารู้ เจ้าเป็นกังวลเกินไป ไม่กล้าปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลาย จิ่วเหยียน เจ้ามองดูเราให้ดี ฟังเราพูด เรื่องของมนุษย์โอสถ ราชสำนักจักต้องสืบสวนจนถึงที่สุด เรื่องของศิษย์พี่เจ้าจะต้องเปิดเผยความจริงในไม่ช้า ในตอนนี้ เรื่องสำคัญของพวกเราก็คือ...ให้กำเนิดองค์ชาย”

หลังจากพูดจบ เขาก็โน้มตัวลง

ด้านนอกพระราชวัง

ณ จวนรุ่ยอ๋อง

เสียงตะคอกพลันดังขึ้น ทำลายความเงียบยามรุ่งอรุณ

“เหตุใดเจ้ามาอยู่บนเตียงข้า!”

ภายในห้อง

หร่วนฝูอวี้ลุกขึ้นด้วยอาการงัวเงีย ไหล่งามเผยออกมาให้เห็นบางส่วน เมื่อเห็นรุ่ยอ๋องตกลงมาจากเตียง ทว่าก็ไม่แยแส

นางกลับหันมาตำหนิเขา

“จะตระหนกตกใจไปทำไมกัน”

เมื่อคืนนางอารมณ์ไม่ดี จึงดื่มสุรากับรุ่ยอ๋องไปบ้าง

และมิรู้ว่าดื่มมากน้อยเท่าใด ถึงเมาได้เช่นนี้?

ทว่า ถึงอย่างไรรุ่ยอ๋องก็มิใช่บุรุษแท้จริง นางไม่มีทางถูกล่วงเกินได้

รุ่ยอ๋องยืนขึ้นในสภาพอาภรณ์ยุ่งเหยิง สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเคือง และความรังเกียจ

เหตุผลที่เขามีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้ เป็นเพราะ เมื่อครู่ทันทีที่ลืมตาขึ้นมา พบว่าบนเตียงเขาไม่เพียงมีแค่หร่วนฝูอวี้ ยังมีงูตัวหนึ่งพันอยู่รอบตัว ข้างหมอนก็ยังมีตะขาบหนึ่งตัว ข้างเท้าก็ยังมีแมงป่องพิษอีกหนึ่งตัวด้วย...

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถครองสติไว้ได้

องครักษ์หลิวหวากำลังรายงานอยู่ด้านนอก

“ท่านอ๋อง ในวังสกัดกั้นจดหมายฉบับหนึ่ง ที่จะทูลถวายให้กับฝ่าบาท ด้านนั้นรู้สึกว่ามีปัญหา จึงให้ท่านพิจารณาดูก่อน”

เรื่องบ้านเมืองสำคัญที่สุด รุ่ยอ๋องจึงเลิกสนใจหร่วนฝูอวี้ในทันที และตรวจดูจดหมายฉบับนั้นอย่างละเอียด

มีปัญหาจริง ๆ

คนผู้นี้เชิญฝ่าบาทไปพบเพียงลำพัง และยังเอ่ยถึงซูเฟยมารดาผู้ให้กำเนิดของฮ่องเต้ด้วย...