แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 782

ประตูกลางเปิดออก เฟิ่งจิ่วเหยียนสวมเครื่องแบบฮองเฮา มงกุฎหงส์งดงามเลอค่า ทว่าก็มิอาจข่มบุคลิกของตัวนางได้

และเพื่อสะดวกต่อการประกอบพิธีการ จึงเปลี่ยนจากผ้าคลุมหน้ามาเป็นม่านปิดหน้าแทน

ม่านมุกและพู่ห้อยกวัดแกว่งไปตามการเดิน ใบหน้าที่อยู่ด้านล่างมองเห็นเพียงราง ๆ

เหล่าขุนนางมองมาที่นาง พลันโน้มศีรษะแสดงความเคารพในทันใด

บุคคลผู้นี้มิเพียงเป็นฮองเฮา ยังเป็นแม่ทัพน้อยที่คอยปกป้องชายแดนเหนือมานานแรมปีด้วย

เซียวอวี้กำลังจะก้าวไปข้างหน้าโดยมิรู้ตัว หลิวซื่อเหลียงจึงรีบเอ่ยเตือนเบา ๆ

“ฝ่าบาท ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเดินผ่านทางเดินที่ทอดยาว ด้านหลังคือองครักษ์ติดตาม และสินเดิมที่ติดตัวมา นับว่าเป็นฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการ

งานอภิเษกสมรสของฮ่องเต้และฮองเฮา จะมีเหตุการณ์สำคัญอยู่สามเหตุการณ์ นั่นคือ พิธีรับการแต่งตั้ง ฮ่องเต้และฮองเฮาบูชาสวรรค์ และสุดท้ายถึงจะเป็นพิธีการของสามีภรรยา

ดังนั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงหยุดอยู่หน้าบันไดเก้ามังกร เพื่อรอรับการแต่งตั้งก่อน

ขุนนางที่ดำเนินพิธีการแต่งตั้งยืนอยู่หน้าขั้นบันได กางพระราชกฤษฎีกาออก พร้อมกับอ่าน

“ในฐานะฮ่องเต้ จำต้องแต่งตั้งฮองเฮา เพื่อเทิดทูนบรรพชน และเสริมสร้างความมั่นคงให้แว่นแคว้น ตระกูลเมิ่งมีบุตรสาว สืบทอดบัญชาสวรรค์ มีผลงานทางการทหารโดดเด่น และเป็นภรรยาที่นอบน้อม ย่อมสร้างความสงบสุขยืนยาว และเชิดชูบรรพชน บัดนี้ได้รับพระราชทานตราประทับฮองเฮาแห่งหนานฉีเป็นการเฉพาะ ในฐานะฮองเฮาเจ้าตำหนักกลาง จักได้รับพระราชทานที่ประทับในตำหนักหย่งเหอ และให้เป็นมารดาของแผ่นดิน!”

ตราประทับและสมบัติทั้งหมดของฮองเฮาอยู่ที่นี่ เฟิ่งจิ่วเหยียนโน้มตัวคำนับ และน้อมรับพระราชโองการ

“ได้รับแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นฮองเฮา จักสืบทอดหน้าที่ของฮองเฮา และจักปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัด หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาท ขอสวรรค์โปรดคุ้มครองหนานฉีเรา ให้รุ่งเรืองสถาพรสืบไปชั่วลูกชั่วหลาน! ขอฝ่าบาททรงพระเจริญเป็นหมื่นปี”

จากนั้น นางก็เดินขึ้นไปยังที่สูง

เซียวอวี้กำลังรอนางอยู่ด้านบน

นางยิ่งเดินก็ยิ่งสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ชายอาภรณ์ยาวลากไปกับพื้น คลุมทั้งขั้นบันไดเก้ามังกร ราวกับว่าทั้งใต้หล้าอยู่ใต้ชายอาภรณ์ของนาง

ขณะที่นางยังเหลืออีกสิบก้าว ในที่สุดเซียวอวี้มิอาจทนไหวจึงก้าวมาข้างหน้า และกุมมือของนางไว้

“จิ่วเหยียน...” เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย แววตาจ้องไปที่นางโดยไม่กะพริบ

ในที่สุดเขาก็รอคอยนางได้สำเร็จ

หลายวันมานี้ เขากระวนกระวายนอนไม่หลับ กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดอะไรขึ้น

คืนที่ผ่านมาก็ยังฝันร้าย ฝันว่านางยกเลิกการสมรส ในความฝันเขาคลุ้มคลั่งตะโกนสุดชีวิต นางกลับโอบกอดซ้ายทีขวาที...

เฟิ่งจิ่วเหยียนสัมผัสถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขา สายตาของนางลอดผ่านม่านมุก และมองมาทางเขา

ครั้งก่อนที่อภิเษกสมรสแทน เป็นรุ่ยอ๋องที่มาเข้าพิธีแทนเขา

เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเขาสวมชุดอภิเษกสมรส

เดิมทีคิดว่าจะเหมือนชุดแดงเข้มที่เขาเคยสวมก่อนหน้านี้---ดูล้าสมัย

วันนี้ทันทีที่ได้เห็น กลับดูหล่อเหลาอย่างมาก

อย่างที่ว่ากันไก่งามเพราะขนคนงามเพราะแต่งจริง ๆ

“เริ่มพิธีบูชาสวรรค์!”

ฮ่องเต้จูงพระหัตถ์ฮองเฮา และขึ้นไปยังลานวงกลมเพื่อบูชาสวรรค์

ท่ามกลางเสียงดนตรีและกลิ่นหอมของไม้ฟืนที่เผาไหม้ คนทั้งสองรับธูปไม้หอมมา ควันพวยพุ่งขึ้นไป ราวกับว่าสามารถนำพาความนึกคิดของมนุษย์ปุถุชนขึ้นไปบนสรวงสวรรค์ได้จริง ๆ

การบูชาสวรรค์ หนึ่งคือขอให้ฟ้าฝนตกต้องตามฤดูกาล สองคือบอกกล่าวบรรพชน

เซียวอวี้กุมมือเฟิ่งจิ่วเหยียนที่อยู่ด้านข้างไว้แน่น นับตั้งแต่บัดนี้จะไม่โดดเดี่ยวเดียวดาย และนอนเพียงลำพังอีกต่อไป

การแต่งงานของเฟิ่งจิ่วเหยียนครั้งนี้ มีความซับซ้อนกว่าครั้งแรกที่นางอภิเษกสมรสแทน

โชคดีที่นางเป็นคนฝึกยุทธ์ จึงไม่ถือว่าลำบากยากเย็นนัก

หากเป็นหญิงสาวทั่วไป เกรงว่าสักพักคงจะขาอ่อนแรงแล้ว

ถึงอย่างไรเสีย แม้แต่นางก็ยังรู้สึกเมื่อยคอ มงกุฎหงส์นั้นหนักเหลือเกิน ชุดที่สวมอยู่หลายชั้นก็แน่นอึดอัดจนทำให้นางหายใจลำบาก

ใบหน้านางดูเรียบเฉยสงบนิ่ง แต่ในใจต้องการให้เสร็จสิ้นเร็วขึ้นอีกหน่อย

มิสู้ตรงเข้าห้องหอให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจะดีกว่า

ในเวลานั้น โหรหลวงก็ตะโกนขึ้น

“ดูเร็ว! บนท้องฟ้ามีเมฆมงคล ถือเป็นนิมิตที่ดี!”