แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 686

อู๋เซียงทำลายความศรัทธาของเฟิ่งจิ่วเหยียนทีละขั้น เสียงพูดยังคงต่อเนื่อง

“ซูฮ่วน เจ้าคิดจะกำจัดคนชั่วในใต้หล้าไปให้หมด ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ

“เจ้าคิดว่า สนามประลองยุทธ์ใต้ดินที่มีอยู่แห่งนี้ ราชสำนักมิรู้เลยอย่างนั้นหรือ?

“ขุนนางท้องถิ่นคนใดจะไม่แอบอนุญาต? เพราะอะไร? พวกเขาต้องการเงินทอง ต้องการความสำเร็จในหน้าที่

“แล้วเจ้าล่ะ? เจ้าทำเพื่ออะไร?

“เจ้าเอาพวกเราเป็นใบไม้เขียวที่ตัดให้เจ้าได้โดดเด่นขึ้นมา

“หากเอาชนะพวกเรา ก็จะมีผู้คนมากมายยกย่องเจ้าเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่

“แต่ข้าจะถามเจ้าว่า สิ่งที่เรียกว่าเที่ยงธรรมคืออะไร? ผู้ใดเป็นคนชั่วกัน? ข้าเป็นคนชั่ว แล้วราชสำนักที่บ่มเพาะความชั่วช้านั้นก็มิใช่อย่างนั้นหรือ?

“จริงอยู่ เจ้าฆ่าข้าได้ แต่เจ้าฆ่าความคิดชั่วร้ายในจิตใจคนได้หมดหรือ?

“ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ ตราบใดที่ความคิดชั่วร้ายยังอยู่ ความชั่วร้ายก็จะอยู่ตลอดไป

“เจ้าเป็นเพียงคนธรรมดา มีสิทธิอะไรจะต่อสู้กับธรรมชาติของมนุษย์ได้

“เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนชั่ว ทว่าข้าก็เคยทำความดี เช่นว่า ข้าเคยช่วยกระต่ายตัวหนึ่งที่บาดเจ็บจากลูกธนู

“คนที่เจ้าเข้าใจว่าเป็นคนดีเหล่านั้น ใครบ้างมิเคยทำความชั่ว ในจิตใจมิเคยมีความคิดชั่วร้าย?

“ภายใต้อารมณ์และความปรารถนา จะมีคนสมบูรณ์แบบได้อย่างไร? ซูฮ่วน เจ้าเข้มงวดกับคนอื่นเกินไป เจ้าก็มิใช่เที่ยงธรรม...”

ด้านล่างเวที เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วแน่น และเป็นกังวลอย่างยิ่ง

ซูฮ่วน เจ้าจะต้องชนะให้ได้!

เจียงหลินกำถุงเงินไว้แน่น และยังคงอธิษฐานกับตนเอง---ขอเพียงซูฮ่วนปลอดภัยไม่มีเรื่องร้าย จะให้เขาทำสิ่งใดก็ขาดทุนสิ่งใดเป็นเวลาสิบปีก็ได้ทั้งนั้น!

ผู้ชมที่เดิมพันว่าซูฮ่วนจะชนะเหล่านั้น ในเวลานี้ต่างก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นมา

พวกเขาเห็นซูฮ่วนกำลังจะถูกอู๋เซียงเหยียบให้ตายทั้งเป็น ก็ตะโกนด้วยความโมโห

“ข้าไม่น่าวางเดิมพันว่าเขาจะชนะเลย!”

“เจ้าหนุ่ม! เจ้ารีบลุกขึ้นมา!”

“นี่ก็พ่ายแพ้อย่างน่าเกลียดเกินไป! เฮ้อ!”

“เดี๋ยวก่อน...เกิดอะไรขึ้น!”

เห็นเพียงแต่ ภายในกรงเหล็ก อู๋เซียงที่เดิมทีได้เปรียบอย่างสิ้นเชิง พลันโงนเงนและถอยหลัง...

เหตุการณ์ไม่คาดคิดนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แทบไม่มีใครเห็นชัดเจนว่า เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่

มิต้องพูดถึงคนอื่น แม้แต่อู๋เซียงเองก็ไม่ทันได้ตั้งสติว่า เมื่อครู่คืออะไรกันแน่!

ในช่วงเวลาพริบตาเมื่อครู่นั้น ฝ่าเท้าของเขารู้สึกเจ็บแปลบอย่างรุนแรงและรวดเร็ว

และในเวลาเดียวกัน เฟิ่งจิ่วเหยียนที่เดิมทีถูกเขาเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้าก็ลุกขึ้นยืน เส้นผมถูกลมที่พัดผ่านจากช่องลมพัดปลิวไสว เชือกผูกผมก็ปลิวไสวด้วยเช่นกัน

รู้เพียงว่า อู๋เซียงไม่เคลื่อนไหว

เจียงหลินมิกล้าลืมตา ก้มหัวลง และอธิษฐานต่อถุงเงินด้วยท่าทางลึกลับ

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์เบิกตาโพลง

นางมิได้ขอสิ่งใด แค่ขอให้ซูฮ่วนต้องมีชีวิตอยู่

ภายในกรงเหล็ก

เฟิ่งจิ่วเหยียนคลายมือออก

จากนั้น ศีรษะของอู๋เซียงก็ร่วงลงมา...

ภายในสนามประลองยุทธ์ หลังจากผ่านความเงียบไม่กี่อึดใจ เสียงโห่ร้องด้วยความตื่นตาตื่นใจก็ดังขึ้น

“ชนะชนะชนะ...ชนะหรือ?!”

“ฮ่าฮ่า! ข้ามิได้ดูผิดกระมัง! เด็กหนุ่มผู้นั้นชนะอู๋เซียงจริง ๆ!”

“นึกไม่ถึงจะมีคนเด็ดหัวของอู๋เซียงได้จริง ๆ! อู๋เซียง ‘พญายมมีชีวิต’ ตอนนี้ได้พบพญายมตัวจริงแล้ว!!”

“เด็กหนุ่มผู้นั้นเป็นใคร? ช่างเก่งกาจเช่นนี้! ข้าจะเดิมพันข้างเขาต่อไป!”

“ข้าก็จะวางเดิมพันเหมือนกัน! เดิมพันหมดเลย!!!”