แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 461
ภายในตำหนักหย่งเหอ
รุ่ยอ๋องยืนพูดกับฮองเฮาที่นั่งอยู่ข้างในผ่านแผ่นกั้น
“…เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้ พี่สะใภ้ เฉินอ๋องบีบคั้นกดดัน พวกเราขี่หลังเสือแล้วลงยาก”
“การลำเลียงเสบียงอาหารไปส่งในครั้งนี้ สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
“พี่สะใภ้ต้องการลูกน้องเท่าไหร่ บอกมาได้เลย
“พวกเราต้องรับประกันว่า เสบียงอาหารชุดนี้จะสามารถนำไปส่งถึงชายแดนใต้อย่างราบรื่น”
เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขึ้นมาอย่างเรียบเฉย
“จำนวนคนไม่ต้องมาก ขอเพียงพวกเขาเชื่อถือได้ และเชื่อฟังพอ”
รุ่ยอ๋องไม่เห็นด้วย
“ข้ารู้ว่าท่านมีวรยุทธ ทว่าก็ต้องระมัดระวัง เรือที่แล่นด้วยความระมัดระวังจึงจะอยู่ได้ยาวนาน ข้าสงสัย เหตุการณ์ที่มีการปล้นเสบียงที่ส่งไปหลายคราก่อนหน้านี้ เป็นไปได้อย่างมากที่มีเฉินอ๋องวางแผนอยู่เบื้องหลัง
“เขาเล็งท่านไว้แล้ว ก็จะไม่ให้ท่านไปถึงชายแดนใต้อย่างราบรื่นแน่นอน พาคนไปมากหน่อยจะดีกว่า”
เฟิ่งจิ่วเหยียนมีความคิดเป็นของตนเอง
“ในเมื่อท่านเจ้ารู้ว่าเฉินอ๋องมีปัญหา ฉะนั้นก็ควรสืบให้ดี
“ส่วนเรื่องการลำเลียงขนส่งเสบียง ข้ามีแผนของตนเอง”
รุ่ยอ๋องกดคางลง
“พ่ะย่ะค่ะ”
……
วันรุ่งขึ้น
เหล่านางสนมมารวมตัวกันที่ตำหนักหย่งเหอ
“ฮองเฮา ท่านจะไปส่งเสบียงจริงหรือ?”
“ฮองเฮา เรื่องแบบนี้ ทำไมจะต้องให้ท่านเป็นคนไปทำ? แคว้นหนานฉีไม่มีบุรุษที่สามารถใช้งานได้แล้วหรือ!”
“เรื่องนี้อันตราย ฮองเฮาอย่าไปเลย!”
พวกนางต่างคนต่างพูด และมีเสียงอ่อนเสียงหนึ่งปะปนดังขึ้นมา
“ทว่าไม่มีคนคุมเสบียงอาหารนำไปส่ง ฝ่าบาทจะทำอย่างไร?”
คำพูดนี้ถูกทุกคนมองข้าม จมหายไปกับคำพูดอื่น
มีพบปะกัน ก็ต้องแยกย้าย
ก่อนที่เหล่านางสนมจะกลับไป สายตาเฟิ่งจิ่วเหยียนมองไปยังหนิงเฟย
“เจ้าอยู่ก่อน”
หนิงเฟยค่อนข้างแปลกใจ
หลังจากทุกคนไปกันหมดแล้ว เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง
“ช่วงเวลาที่ข้าไม่อยู่ในวัง ราชกิจในวังหลังมอบหมายให้เจ้ากับเสียนเฟยรับผิดชอบ”
หนิงเฟยค่อยโล่งอก
ที่แท้ก็เพื่อเรื่องนี้
“หม่อมฉันจะตั้งใจทำให้ดี”
จากนั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนก็พูดขึ้นมา
“เสียนเฟยสุขภาพอ่อนแอ หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เจ้าจะต้องรับผิดชอบมากหน่อย
“อีกอย่าง ปรับเปลี่ยนนิสัยของเจ้าให้เหมาะสม อย่าใช้อิทธิพลรังแกคนอื่น”
หนิงเฟยตอบโต้ทันที “หม่อมฉันไม่ได้รังแกผู้ใด”
เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ กลับแฝงไปด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่อาจขัดขืน
“ข้ามีตา สามารถมองเห็น
“ซิ่วหว่าน ไหนเล่าให้ป้าสิ ผู้ใดรังแกเจ้า?”
“ไยพอกลับมาจากตำหนักหย่งเหอก็ร้องไห้? ฮองเฮาด่าเจ้าหรือ?”
“หากคับข้องใจ งั้นก็ไม่ต้องไปเอาอกเอาใจฮองเฮา ป้าก็ไม่ใช่จะให้เจ้าไปก้มหัวเป็นน้อยใคร เพียงแค่อยากให้เจ้าเปลี่ยนนิสัยใช้อิทธิพลรังแกคนอื่น...”
ไทเฮาพูดเช่นนี้ หนิงเฟยยิ่งร้องไห้รุนแรง
“ท่านป้า...ท่านดีกับข้ามากเกินไป! ข้าทรมานใจ...
“ข้าไม่ได้เรื่อง ทำให้ท่านต้องผิดหวัง
“ทว่าท่านไม่เหมือนอย่างไทฮองไทเฮา...ท่าน ท่านยังคอยปกป้องข้า...ฮื้อ ๆ...ข้ายังมักรำคาญที่ท่านชอบบ่น ข้าชั่วช้าจริง ๆ !”
ไทเฮาหัวเราะขึ้นมา
“ข้านึกว่าเจ้าเป็นอะไร เพียงเพราะเรื่องนี้หรือ? เจ้าเป็นหลานแท้ ๆ ข้าไม่ปกป้องเจ้า แล้วจะไปปกป้องผู้ใด?”
กุ้ยหมัวมัวรีบประคองนางลุกขึ้นมา
“หนิงเฟย อย่าร้องไห้อีกเลย ตำหนักฉือหนิงจะจมเพราะน้ำตาของท่านแล้ว”
หนิงเฟยกอดไทเฮาไว้ ราวกับตอนยังเป็นเด็ก เชื่อฟัง ติดคน
“ท่านป้า ท่านดีที่สุดเลย”
หลังจากไทเฮาถามเรื่องราวความเป็นมาแล้ว ก็อดทอดถอนใจไม่ได้
“เจ้าควรเชื่อฟังคำพูดของฮองเฮา”
อย่างไรก็ตามฮองเฮาสามารถมีความคิดที่กว้างไกลถึงขนาดนี้ อยู่ในวังหลัง ทำให้นางต้องลำบาทใจแล้ว
ภายในวังมีฮองเฮาเช่นนี้ ถือเป็นบุญวาสนาของเหล่านางสนม
ตำหนักหย่งเหอ ในเวลานี้
มู่หรงฉานมาหาเฟิ่งจิ่วเหยียน
“ฮองเฮา หม่อมฉันมีเรื่องอยากร้องขอ!”
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
ปลดเหรียญไม่ได้ค่ะ รบกวนช่วยแก้ไขให้หน่อย...
สนกมากค่ะ...
ขึ้นแต่โฆษณาบัง ออกไม่ได้ ต้องทำยังไงคะ...
มีเหรียญอยู่ 1000 เหรียญ แต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ ช่วยบอกวิธีแก้ไขด้วยค่ะ...
ช่วยแกปัญหาให้ด้วยค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค้ะ...
แก้ปัญหาด้วยค่ะ...
มีเหรียญแต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...