แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 356

เฟิ่งจิ่วเหยียนได้ผล็อยหลับไปในห้องทรงพระอักษรโดยไม่รู้ตัวเลยจริง ๆ

นางย่อกายคำนับให้เซียวอวี้

“ฝ่าบาท หม่อมฉันขอทูลลาเพคะ

สำหรับคำพูดขององค์หญิงใหญ่เมื่อครู่นี้ นางแค่แกล้งทำเป็นว่าไม่ได้ยิน

เซียวอวี้มองดูนางด้วยท่าทางอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูด

สุดท้ายก็ปล่อยให้นางกลับออกไป

องค์หญิงใหญ่รอจนนางเดินออกไปแล้ว ก็เอ่ยวาจาที่ชอบธรรม

“ฝ่าบาท ได้โปรดให้เวลาข้าสักหน่อย แล้วข้าจะต้องหาหลักฐานที่นางใส่ร้ายป้ายสีแม่ทัพน้อยเมิ่งได้แน่!”

งูมีวิถีของงูฉันใด หนูก็มีเส้นทางของหนูฉันนั้น

เป็นไปไม่ได้เลยว่าฮองเฮาจะเป็นผู้บริสุทธิ์!

จักต้องทำให้ฝ่าบาทได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของนาง เพื่อป้องกันมิให้นางประทุษร้ายต่อแม่ทัพน้อยเมิ่งอีกครั้ง

ณ จวนองครักษ์อารักขาประตู

หลังจากที่เฉียวม่อได้ตามสืบจากหลายช่องทาง ก็ได้ล่วงรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีนั้น

นางพึมพำอยู่กับตัวเอง

“ที่แท้ ก็เป็นบุญคุณช่วยชีวิต...”

เฉียวม่อพ่นลมหายใจผ่านจมูกอย่างเย็นชา

ศิษย์พี่ชอบช่วยชีวิตผู้คนมากจริง ๆ

ทว่า ศิษย์พี่ที่เย็นชาไม่กล้าเอ่ยความจริงกับองค์หญิงใหญ่อย่างแน่นอน

ตัวหมากเช่นองค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ยังคงสามารถใช้ประโยชน์ได้หน่อย

ภายใต้แสงเทียน บนใบหน้าของเฉียวม่อเผยรอยยิ้มเยือกเย็น

……

ตำหนักหย่งเหอ

หลังจากได้หลับนอนตลอดทั้งวัน ความเหนื่อยล้าของเฟิ่งจิ่วเหยียนก็บรรเทาลงมาก

วันรุ่งขึ้น นางได้รับข่าวจากอู๋ไป๋ว่า——ได้รับป้ายทองไว้ชีวิตแล้ว

โชคดีที่เซียวอวี้ไม่ได้ผิดสัจจะ และนางมิได้เสียแรงเปล่าด้วย

ในเวลานี้ เหลือเพียงไล่เรียงหลักฐานการกระทำความผิดของเฉียวม่อให้ครบถ้วนเท่านั้น และเตรียมการให้พวกเหลียนซวงเสร็จสิ้นแล้ว เฉียวม่อก็จะถูกเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริง

เฟิ่งจิ่วเหยียนเรียกเหลียนซวงมาที่ข้างกาย พลางเอ่ยถาม

“เจ้ายังจำบ้านเกิดของตัวเองได้หรือไม่ แล้วเหลือญาติที่ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?”

เหลียนซวงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ส่ายศีรษะ

“บ่าว...จำไม่ได้เพคะ”

ทันใดนั้นนางก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติ จึงเอ่ยถามเฟิ่งจิ่วเหยียนด้วยความประหลาดใจ “ฮองเฮา ท่านไม่ต้องการบ่าวแล้วหรือเพคะ?”

กำลังคิดจะส่งนางกลับบ้านเกิดหรือ?

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นยะเยือกและเฉยเมย

“ถ้าอยากมีชีวิตรอด ก็แค่ทำตามแผนการของข้า”

ในช่วงเวลานี้ ไม่มีที่ว่างสำหรับการคร่ำครวญอีกแล้ว

พวกนางอยู่ด้วยกันมาหนึ่งปีแล้ว ระหว่างนี้แยกกันบ้าง อยู่รวมกันบ้างรวมกันก็เพียงครึ่งปี ไม่ว่าใครจะสละชีวิตเพื่ออีกฝ่าย ก็ไม่คุ้มค่าอย่างแน่นอน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน