แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 290

ยาคุมกำเนิด หากไปขอรับอย่างเปิดเผยได้ ไม่มีทางได้มาอย่างแน่นอน

เฟิ่งจิ่วเหยียนกำชับกับเหลียนซวง ให้นางอ้างว่านำรางวัลมามอบให้กับหมอหลวงทุกคนเพราะมีผลงานดี จากนั้นก็แอบขโมยยามา

เหลียนซวงจัดการเรื่องนี้ได้อย่างคล่องแคล่ว และนำยามาได้อย่างราบรื่น พร้อมแอบนำไปต้มที่ห้องครัว

ทว่าผู้ดูแลซุนหมัวมัวกลับมาเห็นเข้า

ระยะนี้ซุนหมัวมัวสีหน้าดูดีขึ้น ฮองเฮาทรงตั้งครรภ์แล้ว นางในฐานะผู้ดูแลก็ย่อมมีชีวิตที่ต่างจากเดิม

ตอนนี้นางต้องคอยเฝ้าระวังคนที่คิดจะทำร้ายครรภ์ของฮองเฮา ทุกวันจะคอยจับตาดูผู้คนในตำหนักหย่งเหอ

นึกไม่ถึงว่าจะถูกนางจับได้จริง ๆ

เหลียนซวงผู้นี้ท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ ทั้งยังต้มยาที่หมอหลวงไม่ได้สั่ง ดูท่าทางไม่ชอบมาพากล!

นางใช้ให้คนล่อเหลียนซวงออกไปก่อน จากนั้นรีบเปิดฝาเพื่อตรวจดู

ด้วยประสบการณ์ช่ำชองของนาง จึงวินิจฉัยออกมาได้ทันที ในนี้มียาฤทธิ์รุนแรงอย่างชะมดเช็ด!

เช่นนั้นก็แย่แล้ว?!

หากทองคำล้ำค่าในครรภ์ฮองเฮาหายไป ตำหนักหย่งเหอทั้งหมดก็จบสิ้น!

ซุนหมัวมัวเอ่ยพึมพำ

“เหลียนซวงผู้นี้ ปกติดูเหมือนเป็นคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์ ที่แท้ก็เสแสร้ง! ข้าต้องจัดการนางให้ได้!”

เดิมทีนางคิดจะทูลฟ้องฮองเฮา

พอลองคิดดูอีกที ฮองเฮาทรงอาจจะปกป้องนาง และไม่แน่ว่าอาจจะเพิกเฉยไปเลย

ซุนหมัวมัวกลอกตาไปมา ทันใดนั้นพลันคิดแผนการบางอย่างได้ นางจึงรีบออกจากห้องครัว

......

ครึ่งชั่วยามต่อมา

ยาต้มเสร็จแล้ว

เหลียนซวงนำยามาให้เฟิ่งจิ่วเหยียน มือของนางสั่นเล็กน้อย

เรื่องที่ฮองเฮาตั้งครรภ์โอรสรัชทายาท นางรู้ว่าไม่ใช่เรื่องจริง

ทว่าตอนนี้ ในครรภ์ของฮองเฮาอาจจะ...

นางเอ่ยหยั่งเชิง

“ฮองเฮา ทุกคนในวังคิดว่าท่านตั้งครรภ์ ก่อนหน้านี้ท่านก็เป็นกังวล...”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองด้วยสายตาดุดัน

“อย่าอวดฉลาด”

อย่าพูดว่าอาจจะ ต่อให้นางตั้งท้องจริง ๆ นางจะต้องกำจัดโดยไม่ลังเล

หลังจากที่นางพูดจบ นางหยิบถ้วยยาขึ้นมา...

ทันใดนั้นพลันมีเงาร่างสีเหลืองสว่างพุ่งเข้ามาเป็นสาย

เพล้ง---

ถ้วยยานั้นถูกปัดคว่ำในทันที

ถ้วยกระเบื้องแตกกระจาย ยาน้ำสาดเลอะไปทั่ว!

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยหน้าขึ้น นางเห็นดวงตาของเซียวอวี้เต็มไปด้วยความโกรธ บนชุดคลุมมังกรอันสูงส่งถูกยากระเซ็นใส่จนเลอะเป็นคราบสีน้ำตาล ทว่ากลับดูองอาจน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

นางยืนขึ้น และย่อคำนับราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

เหลียนซวงก็ทำความเคารพอย่างหวาดกลัวเช่นกัน

เหลียนซวงกล้าทำเรื่องนี้หรือไม่ มีหรือเขาจะมองไม่ออก?

นี่ต้องเป็นความคิดของฮองเฮาอย่างแน่นอน!

เหลียนซวงยังคิดจะเอ่ยโดยไม่สนใจชีวิต แต่ถูกเฟิ่งจิ่วเหยียนห้ามไว้

เฟิ่งจิ่วเหยียนโบกมือให้ด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“ออกไป”

เหลียนซวงลังเลจะพูด ทว่าเห็นสายตาที่เด็ดขาดของฮองเฮา นางจึงต้องเชื่อฟังอย่างโดยดี

หลังจากคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปกันหมด แววตาของเซียวอวี้กลับมืดมน ราวกับถูกย้อมด้วยหมึกจนเป็นสีดำสนิท

เขาจ้องมองที่เฟิ่งจิ่วเหยียน เอ่ยด้วยน้ำเสียงแสดงการตำหนิว่า

“เหตุใดจึงทำสิ่งที่ไม่สมควรเช่นนี้ หรือเจ้าไม่รู้ว่ามีคนอีกมากรอคอยลูกในท้องของเจ้าอยู่!”

เดิมทีเฟิ่งจิ่วเหยียนคิดจะแก้ต่างให้เหลียนซวง เพื่อช่วยนางให้พ้นผิด

ฟังจากความหมายของเซียวอวี้แล้ว เขารู้ว่าเหลียนซวงแค่ทำตามคำสั่ง นางไม่ใช่คนวางแผน

นี่ทำให้นางไม่ต้องเสียแรงเอ่ยให้มากความ

นางเอ่ยตามตรงว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันคิดจะหยุดความเสียหายให้ทันกาล”

เดิมทีเซียวอวี้ต้องการค่อยพูดค่อยจากับนาง

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของนาง เขาพลันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาคว้าแขนของนางข้างหนึ่ง ให้นางหันหน้ามาหาเขา

“หยุดความเสียหาย? สิ่งใดคือ ‘ความเสียหาย’! การที่เจ้ากับเรามีสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา ทำให้เจ้าเสียหายเช่นนั้นรึ!”

เขามองนางด้วยสายตาดุดัน พร้อมรอฟังคำตอบจากนาง

หากนางกล้าตอบว่า “ใช่” เขาจะทำให้นางทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน!