ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 108
นางหลี่ไม่คัดค้านต่อข้อเสนอของซูหวั่นอยู่แล้ว
นางกำลังร้อยด้าย แต่เข็มเริ่มทื่อเล็กน้อย
นางจึงนำเข็มมาขูดไปที่ศีรษะสองที แล้วพูดว่า“พ่อและแม่ฟังเจ้านะ เจ้าลงมือทำอย่างสบายใจเถอะ ไม่ว่าจะได้กำไรหรือไม่ พวกเราจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ”
ซูหวั่นรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านี้
นางหัวเราะอย่างร่าเริง
จากนั้นนางก็หยิบเศษผ้า แล้วก็หยิบกระดาษมาวาดรูปแบบของตุ๊กตาสองสามตัว
กระดาษและหมึกค่อนข้างจะราคาแพง นางจึงไม่ได้ซื้อมามากนัก แค่สิบกว่าแผน และเป็นสมุดที่ธรรมดาๆเท่านั้น แล้วก็เพิ่มพู่กันและตลับหมึกที่ไม่ค่อยจะดีเท่านั้น
ซึ่งรวมแล้วเป็นเงินหนึ่งตำลึง
ไม่น่าแปลกใจเลยที่หมู่บ้านซีสุ่ยมีคนเรียนน้อย เพราะโดยทั่วไปแล้วก็เป็นคนที่ไม่เงินเรียนหนังสือด้วยกันทั้งนั้น
แค่ค่าสำหรับตำราเหล่านั้นก็แพงจนหายใจไม่ออกแล้ว
ตระกูลซูมีคนได้เรียนหนังสืออยู่สองคน
ก่อนหน้านี้ก็มีแต่พ่อเฒ่าซูและซูเหลียนเฉิงเท่านั้นที่ออกไปทำงานนอกบ้านเพื่อเลี้ยงดูพวกเขา ส่วนบ้านใหญ่และบ้านสามก็เอาแต่นั่งเสพสุขเสียเท่านั้น
ตอนนี้ครอบครัวของพวกเขาแยกออกมาแล้ว ดูสิว่าต่อไปจะหาเงินจากไหนมาเลี้ยงดูพวกเรียนหนังสือสองคนนั้น
ในขณะที่ซูหวั่นคิดเรื่องนี้อยู่ นางก็ได้วาดลวดลายเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็ยื่นมาให้นางหลี่แล้วพูดว่า“ท่านแม่ ท่านแม่ลองดูสิว่าตุ๊กตาแบบนี้ ท่านแม่ทำเป็นหรือเปล่า?”
ซูเหลียนเฉิงไม่ได้มองเสียด้วยซ้ำ ก็ยกย่องภรรยาของตัวเองเสียแล้ว“แม่ของเจ้าทำเป็นทุกอย่าง แค่เจ้าวาดมันออกมา นางก็ยึดตามแบบทำออกมาได้แล้วล่ะ”
“พูดเพ้อเจ้ออะไรน่ะ!” นางหลี่ตะคอกออกมา และหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา
นางระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะกลัวว่ากระดาษจะขาด
“นี่คืออะไรเหรอ ดูประณีตและน่ารักดีนะ”
ซูหวั่นพูดว่า“ตุ๊กตาหมีค่ะ แล้วก็ตุ๊กตาคน อันใหญ่สามารถแขวนไว้ที่กระเป๋า ส่วนอันเล็กก็เป็นเครื่องประดับห้อยไว้ที่เอวได้ เหมือนกับหยกนั่นล่ะค่ะ”
“อันเล็กที่สุดก็กลัดเอาไว้ที่หน้าอก ท่านแม่สามารถลองเอาเศษผ้าพวกนี้มาทำได้นะคะ”
นางหลี่จ้องมองที่กระดาษ
นางขมวดคิ้ว และยังกังวลเล็กน้อย นางไม่รู้ว่าตัวเองจะทำออกมาหรือไม่ นางไม่ได้มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์
ซูลิ่วหลางยังคงส่ายหน้า ซูหวั่นแทงเข็มพลางทดสอบ จากนั้นก็จ้องมองใบหน้าของซูลิ่วหลาง “ท่านพี่ ยังไม่เจ็บเลย...”
“อ๊าก!”
ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกมา ซูลิ่วหลางก็กรีดร้องขึ้น
“กัดผ้า!” ซูหวั่นตะโกนอย่างดุดัน นางยัดผ้าเข้าไปในปากของซูลิ่วหลาง และเอามือของเขาออกไปนอกอ่าง
“อ๊าก!”
หน้าผากของซูลิ่วหลางเต็มไปด้วยเหงื่อ ปากของเขาถูกผ้ายัดเอาไว้ จึงทำให้เสียงนั้นเบาลงไปมาก และกลายเป็นเสียงอู้อี้ไปเลย
เนื้อตัวของเขาเปียกชุ่ม
ไม่รู้ว่าเป็นเหงื่อเย็นๆหรือน้ำอาบกันแน่
“ท่านพี่ เจ็บ ข้าเจ็บ!” ซูลิ่วหลางตะโกนออกมา ดวงตาของเขาแดงก่ำ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาต้องการดึงเข็มเงินทั้งหมดบนหัวของเขาออกมา!
เจ็บเหลือเกิน
“ลิ่วหลาง เจ้าอยากจะฉลาด และเป็นเหมือนกับคนปกติหรือเปล่า? ถ้าเจ้าต้องการก็อดทนเอาไว้ พี่ไม่ทำร้ายเจ้าหรอกนะ!”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา