ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 113
ซูหวั่นหัวเราะเสียงต่ำ
ไม่คิดว่าป้าฟางจะโจมตีคนเก่งขนาดนี้
มองแต่หน้าก็ไม่รู้เลยจริงๆ“ป้าฟางพูดถูกค่ะ น้าสามคะ น้าอยากจะมาช่วยเรามั้ย แม้ว่างานนี้ จะสกปรกและเหนื่อย แต่น้าก็เป็นน้าสามของข้า น้าจะมาช่วยเราแน่นอนใช่ไหมคะ?”
นางหวางบีบนิ้ว แล้วพูดด้วยสายตาหลบเลี่ยง“อาหวั่น ไม่ใช่ว่าน้าสามจะไม่ช่วยเจ้านะ แต่ติดงานที่บ้านน่ะ มาไม่ได้จริงๆ น้ายังมีผ้าต้องซักอีกเยอะแยะเลย งานที่ทุ่งนาก็ยังไม่ได้ทำ”
“ท่านแม่ ข้าต้องกลับไปทำงานก่อนนะคะ ท่านย่าจะกลับด้วยกันไหมคะ?”
พอพูดจบ นางก็เตรียมที่จะเดินหนีออกไปทันที
นางไม่อยากจะเป็นคนงานฟรีๆหรอกนะ!
เมื่อเห็นว่าแม่เฒ่าเซี่ยงไม่ขยับ นางหวางก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตามองบน แล้วก็เรียกอีกครั้งหนึ่งว่า“ท่านแม่ พวกเราไปกันเถอะ ที่บ้านยังมีงานที่ต้องทำมากมายอยู่ไม่ใช่เหรอคะ?”
จากนั้นแม่เฒ่าเซี่ยงถึงตอบสนองกลับมาได้ และก็ตะคอกอย่างไม่เต็มใจขึ้นมาว่า“เสแสร้งทำเป็นน่าสงสาร ช่างสอดรู้สอดเห็นเสียจริงๆ”
สีหน้าของป้าฟางเปลี่ยนไปทันที
นางเท้าสะเอวและถลึงตามองไปยังแม่เฒ่าเซี่ยง“นี่ป้าเซี่ยง ข้าเห็นว่าป้าเป็นผู้ใหญ่กว่าถึงไม่ถือสาอะไร ไว้หน้าแต่ไม่อยากได้ อย่าคิดว่าอายุมากกว่าจะพูดอะไรก็ได้นะ!”
“ฮึ!”
แม่เฒ่าเซี่ยงรู้ว่าป้าฟางมีอารมณ์รุนแรง จึงไม่กล้าโต้เถียงกับนาง
นางจึงแค่สะบัดแขนเสื้อแล้วเดินออกไปเท่านั้น
ขณะที่พานางหวางเดินไปที่ประตูใหญ่ นางก็พูดขึ้นมาว่า“เหม็นจะตายอยู่แล้ว รีบกำจัดของพวกนี้ออกไปให้หมด อย่าเอามาวางไว้ที่นี่ กลิ่นมันไปถึงบ้านใหญ่เลยนะ”
“ท่านย่า ท่านย่าวางใจเถอะ ข้าจะจัดการเอง อีกเดี๋ยวก็จะขายออกไปแล้ว”
นังเด็กบ้า!
แม่เฒ่าเซี่ยงโกรธมาก แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้
นางทำได้เพียงระบายความโกรธต่อนางหวาง แล้วก็ก่นด่าออกมาว่า“มองอะไรอยู่ รีบกลับไปเร็วเข้า ไม่ได้เรื่องอะไรเลย หากเจ้ามีความสามารถเหมือนกับนางหลี่สักนิด เราก็คงไม่ต้องมาขอร้องนางถึงบ้านขนาดนี้?”
หลังจากส่งเสียงเรียกออกมา เขาก็มองไปด้านข้างด้วยความกลัว ราวกับว่าเขากลัวว่า ซูลิ่วหลางจะกระโจนออกมาและห้ามให้เขาเรียกซูหวั่นว่าพี่ยังไงอย่างงั้น
ซูลิ่วหลางหันกลับมาอย่างไม่พอใจ
แต่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา
เขารู้สึกไม่พอใจ แต่ก็รู้ว่าโก่วต้านไม่มีเจตนาร้าย ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดกลั้นเอาไว้
เมื่อโก่วต้านเห็นเขา จึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที จากนั้นก็พูดด้วยเสียงหัวเราะว่า“ลิ่วหลาง หลายวันนี้ยุ่งมากเลยเหรอ ข้ามาหาเจ้าที่บ้านก็ไม่เจอเจ้าเลย”
ซูลิ่วหลางบุ้ยๆปาก
ช่วงนี้เขาช่วยพี่สาวทำงาน เขาก็ต้องยุ่งอยู่แล้ว
แต่ไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องนี้กับโก่วต้านสักหน่อย โก่วต้านไม่เข้าใจอะไรเลย ฮึ่ม!
“ใช่ ข้ากำลังช่วยพี่สาวทำงานอยู่ ตอนนี้ข้านับตัวเลขได้แล้วนะ!”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา