ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 115
ทุกคนใส่หมวก แล้วก็มองหน้ากัน จากนั้นก็หัวเราะเสียงดังออกมาทันที
ซูหวั่นพูดอย่างจริงจัง“ในเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว งั้นก็มาเริ่มกันเลยนะคะ เราจะขนของพวกนี้ไปที่โรงงานก่อน แล้วข้าจะจุดประทัด"
“ตกลง!”
หลายคนพูดพร้อมกัน และเสี่ยวไป๋ก็เหลือบมองซูหวั่น ดวงตาที่สวยงามของนางเป็นประกาย
และเคอะเขินเล็กน้อย
ดูเหมือนว่านางจะอิจฉาที่ซูหวั่นเป็นคนใจกว้างและร่าเริงได้ขนาดนี้ แต่นางทำไม่ได้!
ซึ่งดูเหมือนซูหวั่นจะรู้ตัว และยิ้มให้กับเสี่ยวไป๋
ปัง ปัง ปัง!
เสียงประทัดได้ดังขึ้น และควันก็ลอยฟุ้งขึ้นมา แม่เฒ่าเซี่ยงเดินไปที่ถนน มองมาตามเสียงแล้วก็สาปแช่งอีกสองสามครั้งก่อนจะกลับเข้าบ้าน
นางได้ใส่สมุนไพรเพื่อหมักเครื่องในหมู และก็เติมเกลือลงไปเล็กน้อย
ซึ่งทำความสะอาดได้ง่ายมาก
แต่ซูหวั่นก็ไม่ได้ขี้เกียจแต่อย่างใด นางล้างทำความสะอาดอยู่ด้านข้าง จากนั้นก็ตักน้ำบาดาลมาล้างให้สะอาดอีกครั้ง
และนางก็กำชับว่าควรหั่นอย่างไรเป็นอันดับแรก
จะควบคุมความร้อนได้อย่างไร โชคดีที่ทุกคนทำงานได้ดี พูดแค่เพียงสองสามครั้งก็จำได้แล้ว
ต่อมา ซูหวั่นก็แค่คอยเตือนอยู่บ้าง และทุกคนก็เริ่มมีทักษะมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากผ่านไปสามชั่วโมง เครื่องในหมูทั้งร้อยชุดก็ถูกทำความสะอาดเรียบร้อย
แล้วก็ใส่เอาไว้ในกะละมังเพื่อรอให้เย็น
ซูหวั่นไม่ได้บอกพวกนางถึงวิธีทำซอส และพวกนางไม่ได้ถาม พวกนางแค่ทำงานอย่างสบายใจก็เท่านั้นเอง
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ ก็เป็นเวลาค่อนคืนไปแล้ว
ซูหวั่นยกเก้าอี้มาหนึ่งตัว และทำที่นอนอยู่นอกโรงงาน สถานที่นี้ยังคงต้องมีการดูแล และนางยังหาคนมาเฝ้าเวรยามในตอนกลางคืนไม่ได้
ผู้ชายส่วนใหญ่ในหมู่บ้านซีสุ่ยจะทำงานนอกบ้านหรือในเมือง
ส่วนคนที่อยู่บ้านก็จะมีแต่คนแก่ อ่อนแอ ป่วย และพิการ พวกเขายังเด็กเกินไปที่จะทำงาน หรือแก่เกินไปที่จะเดิน และบางคนก็มีนิสัยที่ไม่ดี
นางมุดเข้าไปในพื้นที่จินตนาการ เตรียมซอส ใส่ในกะละมังไม้ และออกจากพื้นที่จินตนาการในเวลาที่เหมาะสม
ด้านนอกยังคงไม่มีคนแปลกหน้าเข้ามาแต่อย่างใด
หนึ่งชั่วโมงต่อมา นางก็ได้ยินเสียงใครบางคนขับเกวียนมาหานาง มันโคลงเคลงไปมา และก็ยังมีไฟส่องสว่างอีกด้วย
นางยืนขึ้นและมองเขย่งเท้าไปตรงนั้น
คนแรกคือเจ้าของร้านหลิว เขานั่งอยู่บนเกวียนวัวด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส
และก็มองเห็นซูหวั่นแล้วด้วยเช่นกัน
เขาโบกมือแล้วพูดว่า“หนูซูหวั่น ข้ามาเร็วไปหรือเปล่า เจ้าเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง?”
ซูหวั่นตอบว่า“สวัสดีค่ะเจ้าของร้านหลิว ไม่เร็วค่ะไม่เร็ว มากำลังพอดี ต่อไปท่านสามารถให้คนในร้านมาเร็วกว่านี้อีกหนึ่งชั่วโมงได้ ข้าได้ทำเสร็จสักพักมาแล้ว”
เจ้าของร้านหลิวลงจากเกวียนวัว แล้วเดินไปหาซูหวั่น
เขามองเข้าไปในโรงงานแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า“นี่ข้าก็ทำตามที่หนูซูสั่งแล้วนะ มาตรงเวลาเลย เนื้อตุ๋นอยู่ด้านในหรือเปล่า?”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา