ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 106
“เมื่อก่อนก็คือเมื่อก่อนค่ะ ตอนนี้ท่านแม่มีข้างคอยปกป้อง ใครก็จะมารังแกท่านแม่ไม่ได้!”
ซูหวั่นปิดฝาครีม
ขอบตาของนางเปียกชื้นแล้วในตอนนี้ โดยไม่รู้ว่านิสัยอารมณ์อ่อนไหวของนางหลี่นี้ได้จากใครมา
แม้ว่าคนอื่นจะมารังแกนาง นางก็ยังยอมให้คนอื่นมาทุบตีได้ตามอำเภอใจอีก
ดูอย่างแม่เฒ่าเซี่ยงสิไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย นางนั้นรู้อยู่แล้วว่า ในตอนที่นางหลี่ถูกทุบตีนั้น ก็ไม่ได้โต้ตอบกลับแต่อย่างใด
สิ่งที่เรียกว่าความกตัญญูนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครมารังแกได้ตามอำเภอใจเสียหน่อย
“ท่านพ่อ ไม่ใช่ว่าข้าจะตำหนิท่านนะ ตอนนี้ท่านแม่กำลังตั้งท้องอยู่ ท่านพ่อทนเห็นนางถูกท่านย่าทุบตีต่อหน้าต่อตาได้อย่างไรกัน?” ซูหวั่นมองดูซูเหลียนเฉิงด้วยความโกรธเคืองที่ซ่อนอยู่ในใจ
นางรู้ว่าไม่ควรที่จะโกรธพ่อ
แต่นางไม่สามารถควบคุมเอาไว้ได้จริง นางรู้เพียงว่ามันมีไฟเกิดขึ้นในใจ และใกล้ที่จะปะทุออกมาแล้ว!
ในเวลานี้ซูเหลียนเฉิงก็รู้สึกละอายใจด้วยเช่นกัน ตอนนั้นเขาได้พูดเกลี้ยกล่อมแล้ว
แต่เขาไม่สามารถขยับขาได้
และก็กลัวว่าถ้าล้มไปขาทั้งสองจะฟื้นฟูได้ไม่ดี ต่อไปก็จะกลายเป็นภาระของครอบครัว ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ตะโกนร้องอยู่บนเก้าอี้เท่านั้น
เมื่อเห็นนางหลี่ถูกทุบตี เขาก็เจ็บปวดจนแทบจะขาดใจ และก็หวังว่านางหลี่จะโต้ตอบกลับไปบ้าง
“มันเป็นความผิดของพ่อเอง พ่อไม่สามารถปกป้องแม่ของเจ้าเอาไว้ได้”
“รู้ว่าผิดก็ยังดีค่ะ!” ซูหวั่นไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด และก็หันไปตำหนิซูลิ่วหลางอีกครั้ง “เจ้าก็อีกคน ลิ่วหลาง เจ้าเป็นน้องของข้า ข้าสอบเจ้าไว้ยังไงบ้าง?”
“ต้องดูแลท่านพ่อและท่านแม่ให้ดีที่สุด ห้ามให้ใครมารังแกพวกท่านได้!”
ซูหวั่นรู้ว่าในตอนที่นางได้พูดคำพูดเหล่านี้ออกไป คำพูดค่อนข้างหนักเลยทีเดียว
ลิ่วหลางไม่ใช่เด็กปกติ และก็ยังเด็กมาก ไหนเลยจะเป็นคู่ต่อสู้กับแม่เฒ่าเซี่ยงปากร้ายแบบนั้นได้
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนของบ้านใหญ่และบ้านสามคอยสนับสนุนอยู่ข้างๆอีกด้วย
แต่สิ่งที่จำเป็นต้องพูดยังคงต้องพูด นางไม่สามารถยอมให้ซูลิ่วหลางเรียนรู้จุดอ่อนเหล่านั้นได้!
ซูลิ่วหลางก้มหน้า แล้วพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง“ท่านพี่ ข้าจะจำเอาไว้ ท่านพี่บอกว่าหากสู้ไม่ได้ก็ให้วิ่งไปหาหลี่เจิ้ง ข้าไปตามแล้ว แต่เขาไม่อยู่บ้าน...”
“จากนั้นข้าก็ไปหาป้าหวัง และพวกโก่วต้าน พวกเขาได้มาช่วยพวกเราแล้ว”
โรงงานได้สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยที่มันไม่ถือว่าใหญ่อะไร
มีพื้นที่ประมาณเจ็ดตารางเมตร
สิ่งอำนวยความสะดวกภายในนั้นเรียบง่าย แต่พื้นที่ปูด้วยหินครามนั้นสะอาดมาก โดยที่โต๊ะบัญชีก็ทำมาจากหินครามด้วย
มีประตูหน้าและประตูหลัง ประตูหลังเล็ก และประตูหน้าใหญ่
ห่างออกไปครึ่งไมล์คือแม่น้ำ
อากาศภายในไหลเวียนได้อย่างรวดเร็ว โปร่งโล่งสบาย โดยที่มีการสร้างหน้าต่างเอาไว้หลายบาน ส่วนโอ่งและกะละมังไม้ก็ได้ถูกขนย้ายเข้ามาแล้ว
ซูชิงยังขอให้คนขุดบ่อช่วยขุดบ่อน้ำใกล้ๆ เพื่อล้างน้ำเสียของหมูเป็นครั้งที่สอง
ไม่ไกลจากประตูหลัง ซูหวั่นก็ยังขอให้ซูชิงช่วยขุดห้องใต้ดินด้วย
ใช้สำหรับเก็บของต่างๆ
หลังจากซูหวั่นได้ตรวจสอบ นางก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก
ซูชิงทำงานครั้งนี้ได้ดีมาก นางตัดสินใจว่าจะปล่อยโรงงานทิ้งเอาไว้หนึ่งวันเพื่อระบายอากาศ ตอนกลางคืนค่อยทำงาน โดยที่สารฟอร์มาลดีไฮด์ก็ไม่ได้มีแล้วในเวลานี้
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา