คนคนนี้คือใคร?
ทำไมพ่อเฒ่าซูถึงได้พยักหน้าและโค้งคำนับให้แบบนี้?
ชายผู้นี้สวมชุดผ้าทอสีน้ำตาล ใบหน้ายาว สีผิวคล้ำนิดหน่อย เส้นผมถูกรวบสูงเอาไว้ด้านหลัง อายุราวๆกับสี่สิบปี
มีรอยยิ้มที่เป็นมิตรอยู่บนใบหน้า พูดจาเป็นหลักเป็นการ
แต่ซูหวั่นสามารถมองเห็นความมีเล่ห์เหลี่ยมและดูถูกในดวงตาของเขาได้ เขาซ่อนเอาไว้ลึกมาก หากไม่มองให้ละเอียด ก็มองไม่ออกแต่อย่างใด
“พี่ซู ได้ยินพี่พูดแบบนี้ ข้าก็วางใจได้แล้ว” ชายคนนั้นเรียกพ่อเฒ่าซูว่าพี่ “ในเมื่อผมนำเงินอัดมามอบให้แล้ว งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ?”
พ่อเฒ่าซูก็เกรงใจเหมือนกันที่จะให้ใครเขามาอยู่ที่นี่ตลอด
และเรื่องราววุ่นวายในลานบ้านก็ต้องจัดการอีกด้วย
เรื่องราวอื้อฉาวในบ้านจะต้องไม่แพร่กระจายออกไปด้านนอก ให้เขาออกไปเร็วสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน“งั้นข้าไปส่งท่านนะ”
ในขณะที่พูด พวกเขาก็กำลังจะเดินออกไป
และนางหลี่ก็เข้ามาขวางทางเขาเอาไว้ กัดฟันแล้วพูดว่า“ท่านผู้ดูแลเผิงคะ ท่านจะไปแบบนี้ไม่ได้นะคะ เรื่องราวยังไม่ชัดเจนเลยว่า เงินอัดนี้จะให้ใครกันแน่!”
ผู้ดูแลเผิงชะงักไปครู่หนึ่ง
เขาชำเลืองมองนางหลี่ ฝีเท้าหยุดชะงัก แล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน
เขาเหลือบมองไปที่แม่เฒ่าเซี่ยงและพ่อเฒ่าซู พร้อมพูดขึ้นมาว่า“พี่ซู เรื่องที่ต้องพูดข้าก็ได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว นี่เป็นเรื่องในบ้านของพี่ ข้าเข้าไปยุ่งไม่ได้ พวกพี่จัดการกันเอาเองเถอะ”
นางหลี่ยื่นมือออกมาด้วยใบหน้าแข็งทื่อ ไม่ยอมให้เขากลับไป“ท่านผู้ดูแลเผิง ครอบครัวรองของเราได้แยกครอบครัวออกไปแล้ว ในเมื่อเงินสิบห้าตำลึงนั้นเป็นค่าชดเชยรักษาพยาบาลของเหลียนเฉิง ก็จำเป็นต้องให้กับพวกเรา ไม่ใช่ให้พ่อและแม่ของข้าแบบนี้!”
สีหน้าของผู้ดูแลเผิงเย็นชา“นี่มันเป็นเรื่องในครอบครัวของพวกเจ้า และไม่เกี่ยวกับข้า”
เขาไม่อยากจะเข้าไปยุ่งด้วย
มันยุ่งยาก!
ซูหวั่นฟังอยู่นานและในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า ที่ผู้ดูแลเผิงมาในวันนี้ก็เพื่อมอบเงินอัด สำหรับเงินชดเชยการบาดเจ็บจากการทำงานจำนวนสิบห้าตำลึง
เพียงแต่เงินอัดค้างอยู่ที่แม่เฒ่าเซี่ยงเท่านั้น
ผู้ดูแลเผิงกำลังจะบอกว่าเงินอัดดอยู่ที่แม่เฒ่าเซี่ยง ให้ซูหวั่นไปถามเอากับแม่เฒ่าเซี่ยง
แต่ก็ถูกซูหวั่นพูดขัดจังหวะเอาเสียก่อน
คำพูดนั้นจึงติดอยู่ในลำคอ และรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก!
คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่า ซูเหลียนเฉิงที่ซื่อๆแบบนี้จะมีลูกสาวที่ไหวพริบดีขนาดนี้ได้
ผู้ดูแลเผิงมองไปยังพ่อเฒ่าซู แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรขึ้นมาบ้างแล้ว“พี่ซู เงินอัดนั่นให้ข้าเถอะนะ ข้าจะเอาไปมอบให้กับเหลียนเฉิงด้วยตัวเอง ถึงเวลานั้นบ้านของพี่จะแบ่งอย่างไรข้าจะไม่มายุ่งเลย”
พ่อเฒ่าซูกลัวว่าจะทำให้ใครเขาขุ่นเคืองใจ เขาจึงขยิบตาให้กับแม่เฒ่าเซี่ยงอย่างทื่อๆ
แม่เฒ่าเซี่ยงไม่ใช่คนที่มีเหตุผลเหมือนใครเขา นางแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นการบอกใบ้ของพ่อเฒ่าซู และเบนสายตาไปทางอื่นเท่านั้น
ให้เงินกับซูหวั่น?
นั่นก็เท่ากับว่าจะไม่ได้คืนมาอีกแล้วไม่ใช่เหรอ?
พ่อเฒ่าซูรู้สึกฉุนเฉียวเป็นอย่างมาก เขาเดินไปหาแม่เฒ่าเซี่ยงแล้วแย่งถุงเงินอัดนั่นออกมา จากนั้นก็ยื่นส่งให้กับผู้ดูแลเผิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา