ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 102
สามสิบตำลึงไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยเลย
แต่มันเป็นเงินที่พวกเขาได้เก็บออมมานานหลายปี ตอนนี้แรงงานอย่างเจ้ารองไม่มีแล้ว แม่เฒ่าเซี่ยงก็ไม่รู้ว่าจะหาเงินอัดมาจากไหนแล้ว
นางจึงทำได้เพียงเจียดเงินส่วนนี้มาเป็นเงินใช้ตอนแก่ได้เท่านั้น
เพื่อไม่ให้เงินส่วนนี้มีปัญหาในภายหลัง
พ่อบ้านหลินหัวเราะเยาะ“ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมให้ งั้นข้าก็จะพาคนไปล่ะนะ”
“หยุดนะ!”
เมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังจะออกไปจากบ้านของตระกูลซู นางจางก็รีบยืนขึ้น แล้วพูดว่า“ท่านแม่ เงินอัดพวกนี้ต่อไปเราจะต้องคืนให้ท่านอย่างแน่นอน เรายังมีอาฝูอยู่ไม่ใช่หรือคะ?”
ตระกูลเจียงร่ำรวยขนาดนั้น
ขอแค่ซูฝูแต่งเข้าไป และให้กำเนิดลูกชายได้ ชีวิตจะไม่ดีได้อย่างไร?
การที่แม่เฒ่าเซี่ยงทำกับครอบครัวของพวกเขาแบบนี้ มันช่างเป็นการคิดสั้นเสียจริงๆ
“นังหนูฝู?”แม่เฒ่าเซี่ยงลังเลใจ กวาดสายตาไปที่ท้องของซูฝู สุดท้ายก็เบนสายตาไปทางอื่น แล้วก็ควักเงินอัดออกมาอย่างไม่เต็มใจ
สามสิบตำลึง
ไม่ขาดและไม่เกินไปเลย
พ่อบ้านหลินรับเงินมา ดวงตาหรี่ลงแล้วพูดว่า“ทำแบบนี้ตั้งนานก็จบเรื่อง ทำไมจะต้องให้มันวุ่นวายขนาดนี้ด้วย ไป พวกเรากลับไปบอกหยวนไว่กันเถอะ!”
พ่อเฒ่าซูยืนอยู่ข้างๆโดยไม่รู้ว่าแม่เฒ่าเซี่ยงกับนางจางกำลังวางแผนจะทำอะไรกันอยู่
เขาหยิบมวนบุหรี่แห้งขึ้นมาหนึ่งมวน
แล้วก็อดถามออกมาไม่ได้ว่า“นังหนูฝูใช้วิธีไหนถึงจะหาเงินอัดมาได้อย่างงั้นรึ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูฝูก็แข็งทื่อไปทั้งตัว นางจะมีวิธีหาเงินอัดมาได้อย่างไรล่ะ นี่มันเรื่องเหลวไหลทั้งเพ
เมื่อตึงเครียด มือของนางก็เริ่มที่จะลูบท้อง แล้วพูดอย่างตะกุกตะกักออกมาว่า“ท่านปู่คะ ข้าจะมีวิธีหาเงินอัดมาได้อย่างไรล่ะคะ สู้พวกท่านไปถามอาหวั่นดีกว่านะคะ นางมีวิธีเยอะแยะจะตายไป”
เรื่องที่ครอบครัวของซูหวั่นจะสร้างโรงงาน นางก็ได้ข่าวมาเหมือนกัน
นางทั้งอิจฉาและก็เย้ยหยันในเวลาเดียวกัน
นางหลี่กำลังดูแลงานอยู่ เมื่อเห็นซูหวั่น นางก็พูดขึ้นมาว่า“อาหวั่น เจ้าอยู่ดูแลที่นี่ก่อนนะ ข้าจะกลับไปดูแลท่านพ่อของเจ้าเสียก่อน”
“ได้ค่ะ”
โรงงานจำเป็นที่จะต้องมีความแข็งแรงและมั่นคง ซูชิงเป็นคนซื่อสัตย์ เขาคงไม่แอบขี้เกียจและใช้วัตถุที่ไม่ดีอย่างแน่นอน เรื่องนี้นางสามารถวางใจได้
“อาหวั่น เจ้าวางใจได้ ข้าจะต้องสร้างอย่างแข็งแรงและมั่นคงอย่างแน่นอน นี่เจ้ากำลังทำให้หมู่บ้านของเราพัฒนาอยู่ ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังอย่างแน่นอน!”
ซูชิงกำลังจับค้อนเพื่อทำงานอยู่
เขายืนอยู่ในที่สูง เมื่อเห็นซูหวั่น เขาก็หัวเราะและพูดสนทนากับนาง
ซูหวั่นคุกเข่าลง หยิบหินครามขึ้นมาวิเคราะห์ แล้วก็พูดขึ้นมาว่า“ลุงชิงคะ ข้าเชื่อในตัวลุง ลุงทำงานต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวพาพวกเขามาทานข้าวเย็นที่บ้านข้านะคะ”
หินครามสะอาดมาก แม้จะเปียกก็ไม่ทำให้ลื่นล้ม มันเป็นวัตถุดิบที่ดีมาก
ในอนาคตหากนางจะปรับปรุงบ้านใหม่ นางก็จะปูพื้นด้วยหินครามนี้อย่างแน่นอน
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา