ทันทีที่ฟาดไปที่โต๊ะ
เมื่อได้ยินข่าวคราว เจ้าของร้านหลิวก็รีบเข้ามา เหลือบมองไปที่ซูหวั่นแวบหนึ่ง แล้วก็เข้ามาขวางไว้ตรงกลาง
ส่วนพวกอันธพาลของเค่อเยว่ก็เข้ามารุมล้อมเช่นกัน
คนของพ่อบ้านหลินรีบหยุดทันที“เจ้าของร้านหลิวทำอะไรอยู่?หรือคิดที่จะเป็นศัตรูกับพวกข้า?”
“ท่านพูดผิดแล้วล่ะ เป็นหลินหยวนไว่เองที่คิดจะเป็นศัตรูกับเจ้านายของเรามากกว่าล่ะมั้ง?” ในเมื่อเจ้าของร้านหลิวได้ตอบตกลงที่จะร่วมมือกับซูหวั่นแล้ว เขาก็ต้องคุ้มครองตามที่ตกลงกันเอาไว้อยู่แล้ว
เพราะคนที่ทำการค้าขาย ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
พ่อบ้านหลินรู้ดีว่า เจ้านายที่เจ้าของร้านหลิวพูดถึงนั้นสถานะไม่ธรรมดาเลยจริงๆ และก็เป็นคนที่หลินหยวนไว่ไม่สามารถรุกรานได้เลย
เขาหลีกทางแล้วพูดว่า“ซูหวั่นเป็นคนของหลินหยวนไว่”
เจ้าของร้านหลิวแสร้งทำเป็นยิ้ม และทั้งหมดก็เป็นเล่ห์เหลี่ยมของคนทำการค้าทั้งหมด“แต่เมื่อครู่นี้ข้าได้ยินมาว่า ข้อตกลงที่ท่านกับท่านย่าของหนูซูได้ทำกันไว้ นางไม่รับรู้ด้วย และก็นางก็ยังแยกครอบครัวออกมาแล้วด้วยนะ”
“หากท่านต้องการคนก็ควรจะไปหาท่านย่าของหนูซูถึงจะถูก แล้วจะมารังแกเด็กสาวคนนี้ไปทำไมกัน?”
พ่อบ้านหลินเหงื่อเย็นๆท่วมมือ
ก่อนหน้าที่เขาจะมา เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าซูหวั่นจะมีคนของเค่อเยว่คอยหนุนหลังอยู่ ไม่อย่างนั้นแล้วเขาก็คงไม่ทำเรื่องให้ใหญ่ขึ้นหรอกนะ
“เจ้าของร้านหลิวพูดถูกครับ ข้าจะไปถามท่านย่าของหนูซูให้เข้าใจในตอนนี้เลย!”
“แบบนี้ถึงจะถูกต้องนะครับ” เมื่อเจ้าของร้านหลิวเห็นว่าพ่อบ้านหลินกำลังจะเดินออกไป เขาก็เรียกเอาไว้ แล้วชี้ไปยังกะละมังไม้ที่แตกละเอียด “พ่อบ้านหลิน ธุรกิจการค้าขายตระกูลหลินของพวกท่านก็ออกจะใหญ่โต ไม่น่าจะชดใช้กะละมังไม้แค่ใบเดียวไม่ได้นะ”
พ่อบ้านหลินไม่อยากจะมีปัญหากับเจ้าของร้านหลิว
เขาจึงหยิบเงินอัดออกมาหนึ่งอันแล้วยื่นส่งให้
“ไม่ต้องทอนหรอก”
เจ้าของร้านหลิวรับเงินมาอย่างมีความสุข และยื่นส่งให้ซูหวั่น“หนูซูไม่ตกใจใช่ไหม รีบเก็บมีดเถอะนะ”
“ขอบคุณเจ้าของร้านหลิวมากนะคะ”
ซูหวั่นพูดขอบคุณและรับเงินมา จากนั้นก็บอกเจ้าของร้านหลิวว่า นางจะไปดูการคืบหน้าของโรงงาน
ซูหรงถูกคนของพ่อบ้านหลินจับตัวไป น้ำมูกน้ำตาไหลอาบหน้า นางพยายามตะเกียกตะกาย พร้อมกับตะโกนเรียกพ่อและแม่ไปด้วย
“ข้าไม่ไป ข้าไม่เอา!”
“ท่านแม่ ช่วยข้าด้วย!”
นางจางก็ทุกข์ใจไปด้วยเช่นกัน ล้มลุกคลุกคลานและก็กระโจนเข้าไปกอดขากางเกงของพ่อบ้านหลิน แล้วพูดว่า“พ่อบ้านหลิน คนที่ท่านแม่ข้าขายไม่ใช่ลูกสาวของข้าหรอกนะ เป็นซูหวั่นต่างหากล่ะ!”
พ่อบ้านหลินยกเท้าขึ้นเตะ และพูดอย่างหงุดหงิดขึ้นมาว่า“ข้าไม่สนใจหรอกนะว่าเจ้าจะเป็นใคร ยังไงเสียแม่เฒ่าเซี่ยงก็รับเงินอัดของพวกข้าไปแล้ว ก็จะต้องส่งคนไปให้พวกข้าให้ได้!”
“หากไม่ได้คน งั้นก็ต้องชดใช้เงินให้เราเป็นสามเท่า และตอนนั้นแม่เฒ่าเซี่ยงก็ตอบตกลงแล้วว่า จะไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างแน่นอน!”
“ใช่หรือไม่ แม่เฒ่าเซี่ยง?”
พ่อบ้านหลินน้ำเสียงเย็นชา และถลึงตาใส่แม่เฒ่าเซี่ยง
แม่เฒ่าเซี่ยงไม่กล้ามองพ่อบ้านหลิน นางแค่รู้สึกว่าเงินในอ้อมแขนสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด และเสียงร้องของซูหรงก็ทำให้นางตื่นตระหนกเช่นกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา