ทันใดนั้นทิศทางลมก็เปลี่ยน เสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหมดย้อนกลับมาทางหยางเหวินเฉิง
ทั้งเหยียดหยาม ทั้งด่าประจาน ทั้งเย้ยหยัน...
“หน้าไม่อาย!”
“ก่อนหน้านี้ ข้ายังไม่เชื่อเลยนะ แต่ว่าพระชายาอ๋องเฉินมีฝีมือทางการรักษา เป็นไปไม่ได้ที่จะหลอกลวง ไอ้หยางหน้าด้านหน้าด้านเกินไปแล้ว”
“ต่อไป พวกเรารู้จักแค่ท่านโหวน้อย ไม่รู้จักหยางเหวินเฉิงอีกแล้ว!”
“ใช่!”
บรรดาสาวน้อยวัยแรกแย้มพากันด่าทอหยางเหวินเฉิงอย่างรุนแรง พร้อมทั้งสนับสนุนท่านโหวน้อย
หยางเหวินเฉิงเบิกตาด้วยความอึ้ง
เกิดอะไรขึ้น?
ฉู่เชียนหลีอัปลักษณ์ขนาดนี้ ทุกคนไม่ควรเปลี่ยนหัวข้อสนทนา ควรจะโจมตีฉู่เชียนหลีไม่ใช่หรือ?
เหตุใดทุกคนจึงหันมาด่าเขาล่ะ?
ฉู่เชียนหลียกริมฝีปากขึ้น ส่งเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยันเหน็บแนม บรรดาสาวน้อยกำลังสนใจ ‘รูปโฉมที่สวยงาม’ จะว่างมามองนางที่ไหนกัน? ความคิดชั่ว ๆ ของหยางเหวินเฉิงผิดพลาดแล้ว ยังเข้าตัวเองอีกต่างหาก
สมน้ำหน้า
“คุณชายหยาง ท่านควรคุกเข่าขอโทษท่านโหวน้อยแล้ว” นางยิ้มพูดเตือนสติ
ทุกคนพากันกล่าว “ถูกต้อง!”
“คุกเข่าลงไป!”
“นี่เป็นสิ่งที่ท่านเป็นคนพูดเอง!”
สีหน้าของหยางเหวินเฉิงอึมครึมทันที สีหน้าดูแย่ราวกับกินแมลงวันลงไป ก้าวขาแล้ววิ่งหนีไป ต่อสายตาหลายคู่ที่จ้องมองอยู่
“หลิงเชียนอี้ เจ้าสมคบคิดกับพระชายาอ๋องเฉิน บัญชีแค้นครั้งนี้ข้าค่อยคิดบัญชีกับเจ้าครั้งหน้า!”
เปลี่ยนหัวข้อบทสนทนา
หนีไปอย่างลนลาน
“คิดจะหนี?” หลิงเชียนอี้หรี่ตา หยิบแส้ม้า โยนในมือสองครั้ง แล้วขว้างออกไปทันที
ตุบ!
ด้ามไม้ที่จับกระแทกเข้ากับข้อพับขาของหยางเหวินเฉิง เขาร้องอย่างเจ็บปวด คุกเข่าลงไปบนพื้นอย่างควบคุมไม่ได้
จะต้องเป็นเฟิงเย่เสวียนที่กำลังเล่นลูกไม้อะไรอยู่แน่ๆ
กบฏในสนามรบ นักฆ่าในงานเลี้ยงฉลองชัย การวางเพลิงที่ภูเขากว่างหนิง...ลงมือหลายต่อหลายครั้ง ก็ยังเอาชีวิตของเฟิงเย่เสวียนไม่ได้
เฟิงเย่เสวียนไม่ตายวันหนึ่ง ตำแหน่งรัชทายาทของเขาก็นั่งไม่มั่นคง
ฉีกริมฝีปาก กล่าวเสียงเย็นชา “ไป ในเมื่อฉู่เชียนรู้วิชาแพทย์ เจ้าก็ไป ‘จัดการ’ นางเสีย”
“ขอรับ!”
องครักษ์ลับรับคำสั่ง รีบถอยออกไป
เฟิงเจิ้งอวี้เชยหน้าสาวใช้ที่อยู่ในอ้อมอกขึ้น จ้องมองใบหน้าแดงก่ำนั้นด้วยรอยยิ้มลึกซึ้ง “พูดมา ว่าข้าเป็นใคร?”
สาวใช้หลุบตาลง ทำเสียงเล็กเสียงน้อย
“องค์ชาย ท่านเป็นผู้ที่ความสามารถล้นเหลือ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ เป็นเทพเจ้าบนสวรรค์เจ้าค่ะ”
“ฮ่า ๆ ๆ!”
ชายหนุ่มอารมณ์ดี กอดสาวใช้เอาไว้แล้วพลิกตัว กดนางให้อยู่ใต้ร่าง ทั้งสองคนเล่นจ้ำจี้กันทั้งกลางวันแสก ๆ ...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ