ตูม…
ราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ กะทันหัน ผ่าลงกลางกบาลของฉู่เชียนหลี ทำให้สมองของนางว่างเปล่าไปชั่วพริบตา
นางกับเฟิงเย่เสวียน…
นอนด้วยกันแล้ว…
พวกเขานอนด้วยกันแล้ว…
ในอนาคตนางตั้งใจจะไปจากจวนอ๋องเฉิน…
ดวงตาสีหมึกของเฟิงเย่เสวียนหรี่ลงเล็กน้อย มองดูใบหน้าที่ตะลึงงันอย่างเห็นได้ชัดของฉู่เชียนหลี เกิดความสนใจเล็กน้อย เขาเงี่ยหู ตั้งใจฟังเสียงในใจของนาง
ได้ยินเพียง
——ฉันได้เขาแล้ว? ได้เขาแล้ว? ฉัน…เชี่ย นี่มันเยี่ยมไปเลย!
——ในอนาคตรอฉันไปจากจวนอ๋องเฉิน สร้างคฤหาสน์ของตัวเอง เลี้ยงชายบำเรอของตัวเอง เฟิงเย่เสวียนก็คือตัวท็อปในคฤหาสน์ของฉัน!
เขา “...”
“เหตุใดพระชายาจึงเงียบ?” เขามองนางอย่างลึกซึ้ง
ฉู่เชียนหลีเงยหน้าขึ้น “ข้าตกอยู่ในสถานการณ์ที่คับขัน ท่านอ๋องกับอ๋องหลีลงมือช่วยเหลือพร้อมกัน รู้สึกซาบซึ้งยิ่งนัก”
——โชคดีที่ฉันมาจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด เปิดกว้างทางความคิด มองเรื่อง ‘เพศ’ ก็ค่อนข้างเปิดกว้างเหมือนกัน
ทุกคนล้วนมีความปรารถนา ความรัก เพศ เงินทอง ชื่อเสียง ผลประโยชน์ นางก็ไม่ยกเว้นเช่นกัน
ในมุมมองของทางการแพทย์ การผ่อนคลายเป็นประโยชน์ต่อร่างกายและจิตใจ
ยิ่งกว่านั้น ตั้งแต่เมื่อสี่เดือนก่อนหน้านี้ นางก็ได้ใช้อุบายกับเฟิงเย่เสวียน มีความสัมพันธ์กับเขานานแล้ว
หากนางถูกวางยา คนที่หลับนอนกับนางเป็นผู้ชายคนอื่น นั่นจึงจะเป็นปัญหาใหญ่
“ท่านอ๋อง…”
ฉู่เชียนหลีมองสีหน้าเฟิงเย่เสวียนด้วยรอยยิ้ม เอ่ยปากอย่างหยั่งเชิง “อ๋องหลีช่วยเหลือข้า บุญคุณส่วนนี้ข้าไม่มีวันลืม หากมีโอกาส วันข้างหน้าควรจะตอบแทนเขา”
——อย่างเช่น ตอนลาดตระเวนทางใต้ พาเขาไปด้วย…
สีหน้าเฟิงเย่เสวียนเย็นชา
นางจะเลี้ยงชายบำเรอ ยืนด้วยลำแข้งของตน ยังต้องมาขอร้องเขาอีกหรือ?
“ข้าก็ช่วยเจ้าเช่นกัน เจ้าตั้งใจจะตอบแทนข้าอย่างไร?”
“สามีภรรยาคุยกันไม่พูดคำว่าขอบคุณไม่ใช่หรือ?”
ทันใดนั้นแสงตรงหน้ามืดลงเล็กน้อย กลายเป็นสลัว จำได้รางๆ ว่าเมื่อหลายปีก่อน เสด็จแม่ที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดในวังหลัง…
ภาพเปลี่ยนฉับพลัน ทะเลเพลิง การฆ่า ตายอย่างน่าอนาถ ศพกองเป็นภูเขา ไม่รอดชีวิตสักคน…
เฟิงเย่เสวียนกำหมัดแน่นหลายส่วน เม้มริมฝีปากบาง น้ำเสียงก็เย็นชาลง
“ทั่วหล้ามีผู้ชายที่รักเดียวใจเดียวเสียที่ไหน? ล้วนแต่เจอหนึ่งคน รักหนึ่งคนก็เท่านั้น พระชายาไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”
ฉู่เชียนหลียิ้มแล้ว “เจ้าแค่ไม่เคยเห็น อย่าเพิ่งด่วนตัดสินจากมุมมองของคนคนเดียว”
——ในอนาคต ฉันจะอยู่กับผู้ชายแบบนี้ตลอดชีวิต ไม่ว่าจะร่ำรวย ยากจน ตกทุกข์ยาก เจริญรุ่งเรือง จะจับมือฝ่าฟันไปด้วยกัน ชีวิตนี้ ชาตินี้ เคียงคู่กัน
เฟิงเย่เสวียนได้ยินเสียงในใจนาง เขาแทนตัวเองเป็น ‘ผู้ชายคนนี้’ โดยไม่รู้ตัว
หากให้เขามีผู้หญิงแค่ฉู่เชียนหลีคนเดียวทั้งชีวิต…แต่นางกลับอยากไปจากจวนอ๋องเฉิน ไปจากเขาตลอดเวลา และยังอยากเลี้ยงชายบำเรอ
อยู่กับเขายังทำให้นางไม่ได้รับความเป็นธรรมอีกหรือ?
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาเย็นชาลง น้ำเสียงก็เย็นชาลงหลายส่วนเช่นกัน
“เจ้าไม่มีโอกาส ชีวิตนี้ ชาตินี้ เคียงคู่กันแล้ว ในอนาคตข้าไม่เพียงจะรับอนุภรรยา เลื่อนสถานะให้เป็นอี๋เหนียง[footnoteRef:1] รับสาวใช้ห้องข้าง ผู้หญิงเริ่มที่สิบคน!” [1: อี๋เหนียง ถือว่าเป็นเมียน้อย มีหน้ามีตาระดับหนึ่ง แต่อยู่ต่อหน้าเมียหลวงก็เรียกแทนตัวเองว่าบ่าว]
เขาจะให้นางรู้จักความโหดร้ายของโลกใบนี้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ