เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2518

ผู้คุมกฎจูตายแล้ว

ลูกน้องเหล่านั้นของเขาได้รับผลกระทบหนักมาก และหมดสิ้นเจตจำนงที่จะต่อต้าน

พวกเขาสู้ไปด้วยพลางถอยหนี

เซียวหลันยวนพาคนทั้งหมดรุกคืบเข้าไป

พวกของจงเจี้ยนที่อยู่ด้านหลังเองก็ประหัตประหารเข้ามาแล้ว

ท้ายสุดจึงถอยมาถึงตำหนักหลัก

นี่คือตำหนักบรรทมของเจ้าลัทธิ

"เจ้าลัทธิล่ะ?"

มีสาวกคนหนึ่งตอนนี้คิดถึงเจ้าลัทธิกับผู้คุมกฎถูขึ้นมา จะปล่อยให้พวกเขาตั้งเยอะขนาดนี้ตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้สิ จะไม่ยอมออกมาต่อสู้กับศัตรูเลยหรือ

แต่ว่า สิ่งที่ตอบพวกเขาคือตำหนักหลักที่เงียบงัน

พวกของฟู่จาวเฟยบุกขึ้นมาอีกครั้ง จัดการสาวกที่เหลืออยู่ท้ายสุดทิ้งไป

ตอนนี้ตรงหน้าคือตำหนักบรรทมที่เงียบสงัด

นอกเหนือจากนี้ ก็คือลมหายใจของพวกเขาหลายคน

ใกล้จะกลางวันแล้ว ฟ้าสว่างเต็มที่ แสงดะวันส่องลอดเข้าไปในประตูใหญ่ตำหนักบรรทม ส่งกระทบกับพรมที่ทอด้วยไหมทองด้านใน ดูหรูหราสง่างามมาก

สือลิ่วอดพูดออกมาคำหนึ่งไม่ได้ "เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเองก็รู้จักใช้ชีวิตจริงๆ"

นี่ยกตัวเองขึ้นมาเป็นจักรพรรดิแล้วรึไงนะ?

ทั้งที่เป็นกลุ่มสำนักที่เอาแต่หลอกลวงต้มตุ๋น ใช้พิษใช้กำลังทำร้ายผู้คน เป็นพวกชั้นต่ำที่ใครก็ไม่ยอมรับแท้ๆ แต่กลับคิดว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่พิชิตดินแดนมามากมายอย่างนั้นหรือ?

จักรพรรดิยังต้องกังวลเป็นห่วงเป็นใยบ้านเมือง แต่คนของลัทธิเทพทำลายล้างเอาแต่ช่วงชิงสิ่งของเสวยสุขส่วนตัว คู่ควรกับตำหนักที่ยิ่งใหญ่แบบนี้หรือ?

ไม่กลัวความหรูหราโอ่อ่าแบบนี้จะทับขยี้พวกเขารึไงกัน

"ท่านอ๋อง พวกเราเข้าไปดูไหม?" ชิงอีถาม

พอได้ยินฟู่จาวเฟยพูดแบบนี้ ทุกคนก็หน้าเปลี่ยนสี เอาจริงๆ ก็เป็นไปได้มากทีเดียว

ถึงอย่างไรเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างก็เป็นคนกลัวตายเจ้าเล่ห์ปลิ้นปล้อนมาตลอดอยู่แล้ว

เมืองหลวงทางนั้น พวกของฟู่จาวหนิงอยู่ที่นั่น แต่ทหารหัวกะทิส่วนใหญ่ก็ถูกพาออกมาหมดแล้ว

เพื่อให้พวกเขาได้รับชัยอย่างเด็ดขาดครั้งนี้ ฟู่จาวหนิงจึงนำวัตถุดิบยากับยาพิษส่วนใหญ่ที่ใช้ได้ให้พวกเขาติดตัวกันมา

แต่ถ้าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างพาคนไปเมืองหลวงจริง เช่นนั้นฟู่จาวหนิงก็จะเจอกับแรงกดดันที่มากกว่าเสียแล้ว

ยิงไปกว่านั้นยังอันตรายมากด้วย

พวกเขายังไม่รู้ว่าวิชายุทธ์ของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเป็นอย่างไร

สือลิ่วเองก็ตึงเครียดขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

"ท่านอ๋อง ไม่งั้น พวกเราตอนนี้รีบกลับไปไหม? ถึงยังไงก็ทำลายลัทธิเทพทำลายล้างไปพอควรแล้ว"

ชิงอีกลับบอกว่า "เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างกับเจ้าลัทธิฝั่งขวาที่ปลิ้นปล้อนที่สุดพวกเรายังไม่ทันได้เจอตัวเลย แล้วจะบอกว่าทำลายลัทธิเทพทำลายล้างไปพอควรแล้วได้ยังไงกัน? ถ้าหากออกไปแบบนี้ ใครจะรู้ว่าในอนาคตพวกเขาจะกลับมาผงาดขึ้นอีกครั้งได้หรือเปล่า?"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส