อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2508

ตำหนักหลักวังเทพทำลายล้างของเจ้าลัทธิ มองออกได้ว่าลงแรงคนกับเวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว

เซียวหลันยวนเดินมาถึงประตูตำหนักใหญ่ ก็รู้ว่าเพราะอะไรเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจึงส่งคนไปเมืองหลวงเป็นระยะๆ ได้แค่กลุ่มเล็กๆ ไม่ได้รวมกำลังทั้งลัทธิเข้าไปลอบสังหารเขา

ชัดเจนมาก สมาธิของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างอยู่บนตัววังเทพทำลายล้างแห่งนี้

พอเห็นกลไกเมื่อครู่ เซียวหลันยวนก็พอเข้าใจความคิดของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างแล้ว

เขาคิดจะทำฐานที่มั่นให้แข็งแกร่ง จัดการสร้างตำหนักวังรักษาชีวิตตัวเองเสียก่อน

และหลังจากที่ลัทธิเทพทำลายล้างขยับขยาย เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจึงจะส่งคนกลุ่มใหญ่ออกไปสังหารเขา ส่วนเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างก็สามารถเฝ้าอยู่ในตำหนักวังที่มีการป้องกันอย่างเข้มงวดนี้

แต่ว่า ตอนนี้เขามาแล้ว

"ท่านอ๋อง ที่นี่ดูท่าไม่ได้มีแค่กลไก" ถังอู๋เจวี้ยนตรวจสอบคร่าวๆ ไปแล้ว

การจัดวางเช่นนี้ ถ้าจะเข้าไปในตำหนักบรรทมก็น่าจะต้องฝ่ากลไกอีกหลายขั้น กระทั่งอาจมีค่ายกลอีกด้วย

"ผ่านไปทีละด่านก็พอ"

เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น พาคนฝ่าเข้าไปตรงๆ

ในตำหนักมีคนไม่น้อยกรูเข้ามาจากทางซ้ายขวาของตำหนัก

"ลัทธิเทพทำลายล้างมีคนเยอะขนาดนี้เลยหรือ?"

ฟู่จาวเฟยเองก็สู้จนเริ่มเมื่อยมือแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกประหลาดใจมาก ลัทธิเทพทำลายล้างมีคนเยอะขนาดนี้เชียว?

อย่างกับสู้เท่าไรก็ไม่หมดอย่างไรอย่างนั้น

ถังอู๋เจวี้ยนเหลือบมองพวกเขาผาดหนึ่ง พบว่าในนี้มีคนหนึ่งที่วิชาดาบค่อนข้างคุ้นตา

ใจเขาสั่นกึกขึ้นมา ตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที

"คนตระกูลถังทั้งหมดหยุดมือ!"

พอสิ้นเสียง คนที่กำลังสู้อย่างหวาดกลัวก็ชะงักไปด้วยสัญชาตญาณ

เซียวหลันยวนเหลือบมองเขา "คนตระกูลถังหรือ?"

"ในอดีตสายของอาเล็กข้า มีคนติดตามเขาออกไปจากตระกูลถัง พวกเขาอาจจะรับศิษย์เพิ่มที่ภายนอก หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนรับใช้"

"พวกเราไม่ใช่ถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลถังแล้วหรือ?"

พอได้ยินประโยคเช่นนี้ ถังอู๋เจวี้ยนก็ยืนยันได้ทันที ว่าเป็นคนของตระกูลถังจริงๆ!

และพวกเขาจู่ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา ว่ากลไกด้านนอกวังจักรพรรดิเมืองหลวงก่อนหน้านี้ใครกันแน่ที่เป็นคนช่วยคนของลัทธิเทพทำลายล้างทำลาย

ท่านอาเล็กมีสายตามองคนที่ดีมาก มักจะช่วยหรือรับอุปการะเด็กที่มีพรสวรรค์สูงไว้หลายคน คาดว่าคงจะอบรมสั่งสอนพวกเขามาอย่างตั้งใจเลย

จะว่าไป เขาเองก็ไม่รู้ว่าอาเล็กมีหลานชายหรือเปล่าด้วย

"หยุด! หยุดก่อน ห้ามสู้กันแล้ว" ถังอู๋เจวี้ยนชูป้ายตราสั่งพวกเขาทันที "คนตระกูลถังทำไมจึงมาเป็นหุ่นเชิดให้กับลัทธิเทพทำลายล้างกัน?!"

นี่มันน่าอัปยศมาก

"พวกเราไม่มีทางเลือก พวกเราถูกกรอกยาพิษไว้ แล้วยังมีคนที่ถูกวางกู่ไว้ด้วย"

ชายหนุ่มคนหนึ่งร้องขึ้นมา ดวงตาแดงก่ำ

เขาเลิกแขนเสื้อขึ้นอย่างรวดเร็ว บนแขนมีเส้นเลือดสีดำหลายเส้นขดกันขึ้นมา ด้านในเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังขยับเจาะอยู่ด้านใน