อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2505

เงาคนด้านนอกกลุ่มนั้น สังหารกันจนประกายดาบสาดส่องไปทั่ว

พวกของผู้คุมกฎจูยืนดูอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก็เห็นคนหลายคนล้มลงไปแล้ว

และมีเสียงกรีดร้องดังลอดเข้ามาเป็นระยะ

"ผู้คุมกฎ ที่ล้มลงไปคงไม่ใช่คนของพวกเราหรอกใช่ไหม?"

ข้างๆ มีคนที่ได้ยินเสียงกรีดร้องเหล่านี้ รู้สึกหวาดหวั่นในใจขึ้นมา

ลัทธิเทพทำลายล้าง นอกจากบนภูเขาเหมืองแล้ว ยังมีกลุ่มเล็กๆ ที่เจ้าลัทธิฝั่งขวาพาเข้าไปในภูเขาด้วย ที่เหลือถ้าไม่ได้อยู่ในเมืองอวิ๋นจิง ก็อยู่กันบนเขาจำนงเทพแล้ว

ที่สำคัญที่สุดก็คือบนเขาจำนงเทพนี้

ดังนั้น ที่นี่คือที่ตั้งกำลังหลักของพวกเขา

ถ้าหากที่ตายไปล้วนเป็นคนของพวกเขา เช่นนั้นไม่ใช่อธิบายได้ว่า อ๋องเจวี้ยนพาคนเข้ามาจำนวนมากจริงๆ หรือ?

"ผู้คุมกฎ เจ้าลัทธิให้พวกเราออกไปสู้ รู้สึกเหมือนให้พวกเราออกไปตายเปล่าอยู่นะ"

"นั่นสิ ผู้คุมกฎ เดิมทีก็ไม่ใช่พวกเราด้วยที่ไปยั่วโมโหอ๋องเจวี้ยน เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายกับผู้คุมกฎถูพวกนั้นต่างหาก ที่หลายปีนี้คอยแต่จะต่อต้านอ๋องเจวี้ยนอยู่ตลอด อีกอย่าง เมื่อก่อนที่วางยาพิษอ๋องเจวี้ยน ก็เป็นคำสั่งของเจ้าลัทธิ แต่ตอนนี้พวกเขากลับให้พวกเราเข้าไปสู้กับอ๋องเจวี้ยนเนี่ยนะ มันยุติธรรมไหม?"

มีคนรู้สึกว่าคนในกลุ่มพวกเขาไม่ได้รับความเป็นธรรม ต้องมาเป็นแพะรับบาป

ตอนนี้ให้พวกเขาออกไปสู้ มันเสียเปล่าไม่มีใครเห็นค่านะ

"เจ้าลัทธิสั่งการมาแล้ว หรือว่าพวกเราทรยศได้กัน?" ผู้คุมกฎเองก็รู้สึกเคียดแค้นมาก แต่กลับจนใจอยู่หน่อยๆ

"ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าเขาจะบุกเข้ามาไม่ได้" มีเจ้าแท่นบูชาคนหนึ่งยังรู้สึกไม่อยากสู้ เขาภาวนาอยู่ตลอดว่ากลไกกับค่ายกลหลายชั้นนี้จะสามารถขวางอ๋องเจวี้ยนไว้ได้

"เตรียมตัวให้ดีเถอะ" ผู้คุมกฎจูคิดถึงสิ่งที่เจ้าลัทธิพูดเมื่อครู่ อายุยืนยาวไม่แก่ไม่เฒ่าอะไรนั่น เขาเองก็หวั่นไหวมากเช่นกัน "พวกเราอย่างน้อยต้องไปให้ถึงป่าไผ่ชั้นที่สามก่อน ไปเถอะ"

เขายกเท้าเดินออกไปก่อนแล้ว

ป่าไผ่หมอกลวงตานี้ เป็นสิ่งที่เจ้าลัทธิฝั่งขวากับเจ้าลัทธิวางเอาไว้ และเพื่อจะย้ายต้นไผ่ขนาดพอดีกันเหล่านี้มาปลูก ก่อนหน้านี้พวกเขาต้องไปหากันทั้งเขาจำนงเทพเลยทีเดียว

ตอนที่ผู้คุมกฎจูกำลังเตรียมคนทั้งหมด ก็พุ่งแฉลบร่างขึ้นไปบนหอสังเกตการณ์สูงลิบที่ถูกต้นไผ่บังเอาไว้

เขากดกลไก แล้วจึงมีปราณหมอกทะลักออกมาจากมุมต่างๆ

ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนสามารถเข้ามาได้จริง ในหมอกลวงตานี้ก็จะมองเห็นได้ไม่ชัดเจน ตอนนั้นจะต้องป้องกันธนูไผ่กับอาวุธลับไม่ได้แน่

จนตอนที่ทั้งหมดตระเตรียมเสร็จเรียบร้อย ผู้คุมกฎจูก็รู้สึกได้ในตอนนี้ ว่าถ้าอ๋องเจวี้ยนเข้ามาจริงๆ ก็ต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่แน่นอน

และตอนนี้เอง ด้านนอกตำหนักหลัก พวกของถังอู๋เจวี้ยนก็เร่งตามเข้ามาแล้ว

เซียวหลันยวนสังหารตายไปแล้วเป็นเบือ

ด้านนอกตำหนักหลักนี้มีสาวกกลุ่มใหญ่ แม้พวกเขาจะไม่ใช่คู่มือของเซียวหลันยวน แต่จำนวนคนก็ไม่น้อยเลยจริงๆ