เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2502

ผู้คุมกฎจูได้ยินเสียงการต่อสู้ภายนอก จึงเสนอขึ้นมากับเจ้าลัทธิอย่างร้อนรน

"เจ้าลัทธิ พวกเราตอนนี้ถ้ารีบถอยก็ยังทันการอยู่ ตอนนี้พวกเราถอยไปทางหุบเขาเถอะ ถอยเข้าไปในหุบเขา จากนั้นพวกเราค่อยแยกย้ายกันหลบซ่อน พวกของอ๋องเจวี้ยนไม่มีกำลังวังชามากพอจะไล่ตามพวกเราไปตลอดหรอก"

เจ้าลัทธิเหลือบมองดูเขาผาดหนึ่ง

เขาไม่พูดอะไร

ผู้คุมกฎถูกลับตะคอกใส่ผู้คุมกฎจูอย่างมาดร้าย

"สกุลจู!เจ้าเป็นอะไรไปกันแน่? พวกเรากว่าจะเดินมาถึงวันนี้ได้ ลองมองดูตำหนักวังนี้ซะ ตำหนักบรรทมของเจ้าลัทธิเองก็สร้างขึ้นมาแล้ว แต่ตอนนี้เจ้ากลับคิดจะหนี ไม่ยอมแม้แต่เผชิญหน้ากับเซียวหลันยวนที่พาคนมาไม่เท่าไรแบบนี้เรอะ?"

เจ้าแท่นบูชาใต้บัญชาลูกน้องของผู้คุมกฎถูเหล่านั้นก็ล้วนมีสีหน้าหยามหมิ่น

ทยอยกันพูดขึ้นมาว่า

"นั่นสิ ผู้คุมกฎจู ถอยโดยไม่สู้แบบนี้ พูดออกไปได้กลายเป็นตัวตลกแน่"

"นั่นสิๆ ผู้คุมกฎจู ความกล้าของท่านยังสู้พวกเราไม่ได้เลย ถ้าไม่ไหวจริงๆ ท่านก็อย่าเป็นผู้คุมกฎเลย ให้พวกเราขึ้นไปแทนดีกว่า ท่านคิดว่าอย่างไร?"

คำพูดนี้พูดจนผู้ใต้บัญชาผู้คุมกฎจูเดือดดาลแล้ว

"พวกเจ้าพูดอะไรน่ะ หมายความว่ายังไงกัน?"

"คนแบบพวกเจ้า ยังคิดจะเป็นผู้คุมกฎเรอะ? แค่พวกเราก็ยังสู้ไม่ได้เลยกระมัง?"

พอเห็นว่าทั้งสองฝ่ายทะเลาะขึ้นมาอีกแล้ว เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจึงเอ่ยขึ้นว่า

"ถ้าจะสู้กันทำไมไม่ออกไปสู้เสียล่ะ?"

ทั้งสองฝ่ายเงียบลงมาทันที

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างชินกับการที่พวกเขาทั้งสองกลุ่มทะเลาะกันแล้ว แต่ตอนนี้มันใช่เวลาทะเลาะกันไหม?

เขาค่อนข้างมั่นใจกับกลไกและค่ายกลด้านนอกของตำหนักบรรทมตนเอง

เซียวหลันยวนต่อให้ สังหารสาวกด้านนอกหมดแล้ว การจะบุกเข้ามาในตำหนักก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ร้อนรนเท่าไร

"เจ้าลัทธิมีอะไรชี้แนะหรือ?"

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเอ่ยขึ้นว่า "ถ้าหากเซียวหลันยวนนำคนมาโจมตีพวกเราด้วยตนเอง เช่นนั้น ฟู่จาวหนิงจะต้องยังอยู่ที่เมืองหลวงแน่"

ตอนที่เขาได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนนำคนเข้ามาโจมตีเขาจำนงเทพ ก็เกิดความคิดอีกอย่างขึ้นมาทันที

"เจ้าลัทธิจะบอกว่า ให้พวกเราไปจับตัวฟู่จาวหนิงหรือ?" ผู้คุมกฎถูตาเป็นประกาย

ความคิดนี้ดีอยู่!

เขาเองก็คิดได้ถึงอีกจุด "น่าจะไม่ใช่แค่ฟู่จาวหนิงที่อยู่ในเมืองหลวง สามีภรรยาฟู่จิ้นเชินเอง แล้วก็คนใต้บัญชาอ๋องเจวี้ยนอีกบางส่วน จะต้องอยู่ในเมืองหลวงแน่ พวกเราทิ้งที่นี่ไว้ให้เขาโจมตี จากนั้นก็พาคนบุกโจมตีเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว กวาดล้างรังใหญ่ของเขาซะ!"

พอเป็นเช่นนี้ เขาก็สามารถล้างความอัปยศในอดีตได้แล้ว สังหารสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินเสียก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

"ไม่ใช่แค่คนเหล่านี้ที่ข้าสนใจ นอกจากฟู่จาวหนิงแล้วยังมีอีกสองคน" เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเอ่ยขึ้น

"เจ้าลัทธิหมายถึง?"

"เจ้าอารามยอดเขาโยวชิง ซืออวี๋ชิงจวิน และยังมีถังอู๋เจวี้ยนจากตระกูลถังเขาชิงถงด้วย"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส