เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2460

เจ้าแท่นบูชาชุดแดงมั่นใจอย่างมากต่อพิษของตนเอง

ตอนที่เขาสาดผงพิษออกไป ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็สาดลูกกลอนกำหนึ่งออกมา

"กินซะ"

เสี่ยวเยว่กับเหล่าองครักษ์ลับแทบไม่ต้องคิดเลย ยื่นมือเข้าคว้ากำยาลูกกลอนไปคนละเม็ดแล้วยัดเข้าไปในปากทันที

มีองครักษ์ลับกระทั่งใช้ปากรับเลยก็มี

เจ้าแท่นบูชาชุดแดงตกตะลึงไป ทำไม ยังทำแบบนี้ได้อีก?

ยิ่งไปกว่านั้นสาดยาลูกกลอดเข้ามามากขนาดนี้ ทำอย่างกับไม่ต้องใช้เงินเลยหรือไรกัน?

พวกเขาย้ายวัตถุดิบยาออกจากในวังจักรพรรดินานแล้ว ที่นี่ไม่มีวัตถุดิบยาเหลืออยู่ แล้วยังสิ้นเปลืองขนาดนี้ได้อีกหรือ?

แต่ว่าถัดจากนั้น เขาก็พบว่า พิษที่ตนเองมั่นใจนักหนาสูญเสียบทบาทไปแล้ว

คนเหล่านี้ยังสู้กันต่อได้

"ยาของเจ้าถอนพิษของข้าได้หรือ?" เจ้าแท่นบูชาชุดแดงมองไปทางฟู่จาวหนิง ในดวงตาเปล่งประกายจ้า

ดูท่า หมอเทวดาฟู่คนนี้ จะเก่งกาจกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้เสียอีก มีคุณค่ายิ่งกว่า!

ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากจะพานางไปเสียแล้ว

ฟู่จาวหนิงเหลือบมองเขาผาดหนึ่ง ร้องเชอะขึ้นมา พาเฝิ่นซิงออกไปตามหาหงจั๋วต่อ

ขอแค่พิษคนผู้นี้ไม่สำแดงบทบาท เสี่ยวเยว่กับองครักษ์ลับก็ยังพอรับมือเขาได้อยู่

ตอนนี้ดูแล้ว คนที่มาก็มีแค่คนผู้นี้ เพราะสู้กันตั้งนานสองนานแต่ยังไม่มีคนอื่นเข้ามาเลย จะจัดการเขาก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว

และตอนที่ฟู่จาวหนิงอ้อมไปถึงอีกด้าน ตอนที่เห็นเงาเสื้อผ้าสีแดงนิดๆ อยู่ด้านหนึ่งของหลังระเบียง เจ้าแท่นบูชาก็หยิบแส้เส้นหนึ่งที่เอวตวัดฟาดออกมา

เขาโบกแส้ ฟาดไปทางพวกองครักษ์ลับ

เสียงฟิ้วแหวกอากาศดังขึ้น เศษผงนับไม่ถ้วนปลิวฟุ้งออกมา

เศษผงนี้ร่อนลงไปบนตัว ในคอพวกเขา และทำให้ผิวหนังพวกเขาชาดิกขึ้นมาทันที

เพียงไม่นาน อาการชานี้ก็ลามไปทั่วร่าง

การเคลื่อนไหวของพวกเขาช้าลงไปจังหวะหนึ่งเช่นกัน

เสี่ยวเยว่เองก็สัมผัสได้ว่าแส้นั่นมีปัญหา ตอนที่แส้นั่นฟาดเข้ามานางก็เบี่ยงหลบออกไปอย่างรวดเร็ว

แต่เจ้าแท่นบูชาชุดแดงแค่หลอกล่อเท่านั้น ตอนที่เสี่ยวเยว่เบี่ยงหลบ เขาก็ถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว หมุนตัวพุ่งไปทางฟู่จาวหนิงทันที

ฟู่จาวหนิงพูด หน้าไม้แขนเสื้อในมือก็เล็งไปที่เขา และยิงเข็มพิษขนาดเท่าขนวัวออกมาหลายเล่ม

เจ้าแท่นบูชาชุดแดงหน้าเปลี่ยนสี ถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่บอกว่า ฟู่จาวหนิงเป็นแค่หมอเทวดาที่ไม่มีวิชายุทธ์หรอกหรือ?

แต่ทำไมนางจึงตอบสนองได้รวดเร็วถึงขนาดนี้?

ยิ่งไปกว่านั้น นางอยู่ในวังจักรพรรดิแท้ๆ บนตัวยังมีอาวุธลับมากขนาดนี้เชียว?

เขาเองก็มองออกถึงท้องของฟู่จาวหนิง ว่าเป็นหญิงสาวที่ตั้งท้องอยู่ แล้วบนตัวซ่อนเข็มพิษไว้ถึงขนาดนี้ เซียวหลันยวนวางใจขนาดนี้เชียว?

"ข้าจะให้เจ้าได้ลองชิมระเบิดควันลวงตา"

ในมือฟู่จาวหนิงไม่รู้ว่ามีวัตถุทรงกลมสีขาวเล็กๆ ตั้งแต่เมื่อไร ขว้างตรงมาทางเขา

นี่มันอะไรอีกล่ะเนี่ย!

เจ้าแท่นบูชาชุดแดงสะบัดเสื้อแขนเสื้อ คิดจะรวบวัตถุทรงกลมพวกนี้แล้วสะบัดออกไป แต่แขนเสื้อที่รวบวัตถุทรงกลมมาได้ กลับมีเสียงปังดังขึ้น

วัตถุทรงกลมเล็กๆ พวกนั้นระเบิดออกมา

แขนเสื้อของเขาถูกระเบิดจนขาด ควันพวยพุ่งขึ้นมาแล้ว

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส