อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2457

ฟู่จาวหนิงให้พวกนางพกอาวุธไว้ป้องกันตัว

เสี่ยวเยว่มีวิชายุทธ์ดีหน่อย แต่เฝิ่นซิงกลับธรรมดาๆ

ฟู่จาวหนิงยังให้ห่อผงพิษกับพวกนางคนละห่อ "สิ่งนี้พวกเจ้าก็พกไว้ด้วย เวลามีอันตรายสาดออกมาก็พอ"

นางเอายาถอนพิษให้พวกนางกินกันก่อน

"พระชายา ท่านไม่ต้องวิตกกังวลมากเกินไป"

เฝิ่นซิงแม้จะรู้ว่าฟู่จาวหนิงละเอียดรอบคอบแบบนี้ไม่ได้ผิดอะไร แต่นางก็ยังทำตามทุกอย่าง แต่ก็ยังกังวลว่าฟู่จาวหนิงจะคิดมากเกินไป ซึ่งไม่ดีต่อสุขภาพของตนเอง

"หงจั๋วยังไม่กลับมาอีกหรือ?"

ฟู่จาวหนิงเดิมทีคิดจะรอหงจั๋วเอาน้ำร้อนกลับมาล้างหน้าล้างตา แต่พอนางดื่มน้ำแกงจนหมด หงจั๋วก็ยังไม่กลับมา

เฝิ่นซิงตอนนี้ก็รู้สึกแปลกๆ แล้ว

เพราะเรื่องแบบนี้หงจั๋วเองก็ทำมาจนชินแล้ว แล้วนางเองก็ไวมากมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งไปกว่านั้นสถานที่ไปตักน้ำก็อยู่ไม่ไหล ทำไมตอนนี้จึงยังไม่กลับมาอีก?

เสี่ยวเยว่เก็บกวาดโต๊ะเสร็จ "ข้าจะลองไปถามดู"

นางเดินมานอกประตู ยกไม้ยกมือ

และมีองครักษ์ลับคนหนึ่งก็พุ่งลงมาจากบนต้นไม้ข้างหน้า ร่อนลงมาตรงหน้านาง

"แม่นางเสี่ยวเยว่ มีเรื่องอะไรหรือ?"

เสี่ยวเยว่ใช้สัญญาณมือเรียกให้เขาปรากฏตัว องครักษ์ลับใจสั่นกึก คิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้ว

แต่เขาเฝ้าตำหนักฝูกวงอยู่ตลอด พระชายาทางนี้ไม่น่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นสิ

"เจออะไรผิดปกติบ้างไหม?" เสี่ยวเยว่ถาม "เห็งหงจั๋วหรือเปล่า?"

"แม่นางหงจั๋วเพิ่งไปทางนั้น น่าจะไปตักน้ำกระมัง? ไม่เจออะไรผิดปกติ"

องครักษ์ลับชี้ไปยังด้านระเบียง

ตำแหน่งนั้นมีองครักษ์ลับเฝ้าอยู่ แต่ว่าตอนนี้ยังไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร

เสี่ยวเยว่โบกมือให้เขาถอยออกไป ส่วนตนเองก็กลับไปในตำหนัก

"พระชายา ด้านนอกไม่มีอะไรผิดปกติ แต่หงจั๋วตอนนี้ก็ยังไม่เข้ามาส่งน้ำก็ดูผิดปกติจริงๆ ข้าให้คนออกไปดูหน่อยดีกว่า"

ตอนนี้เสี่ยวเยว่ไม่อยากห่างจากตรงนี้ นางต้องคอยคุ้มกันอยู่ข้างกายฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงลุกขึ้นยืน "พวกเราไปดูกัน ข้าเองก็ตื่นนอนและดื่มน้ำแกงแล้ว ออกไปเดินหน่อย"

"ข้ายกให้แล้วกัน" เฝิ่นซิงยื่นมือมารับอ่างน้ำ "ไม่เป็นไรใช่ไหม? ไปขอโทษพระชายาหน่อยเถอะ"

หงจั๋วร้องอืม เดินเข้าไปหาฟู่จาวหนิง

"หงจั๋ว ไม่เป็นไรใช่ไหม? เจ็บเท้าหรือเปล่า? ทำไมถึงเดินแปลกๆ?"

เสี่ยวเยว่เห็นหงจั๋วเดินมาด้านหน้า ก็ถามขึ้นมาอย่างเป็นห่วง

หงจั๋วเท้าชะงักไปเล็กน้อย

"พระชายา ข้าขอโทษที่ทำให้ล่าช้า..."

นางมองมาทางฟู่จาวหนิง

"ไม่เป็นไร อันที่จริงแค่นอนกลางวันไปครึ่งชั่วยามเอง ไม่ล้างหน้าก็ไม่เป็นไรหรอก"

"พระชายาท่านออกมาทำไมหรือ?"

หงจั๋วถาม จากนั้นก็เข้ามาประคองฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงมองมือที่ยื่นเข้ามาหานาง