อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2450

คนเหล่านั้นของลัทธิเทพทำลายล้าง ตอนที่อยู่ห่างจากหอเมืองราวร้อยเมตรจู่ๆ ก็หายไปแล้ว

"พวกเขาเข้าไปในทางลับแล้วหรือเปล่า?"

พวกหลานหรงมองดูจากบนหอเมือง เห็นว่าคนเหล่านั้นเบนออกจากถนนทางการ เข้าไปในพงหญ้าข้างทาง เพียงไม่นานก็หายไปกันหมด จึงสงสัยว่าพวกเขาต้องเข้าไปในทางลับแน่

"เป็นไปได้มาก"

"คิดไม่ถึงจริงๆ ว่านอกประตูเมืองยังมีทางเข้าลับอยู่อีก คนของลัทธิเทพทำลายล้างรู้มากกว่าพวกเราจริงด้วย"

ทุกคนล้วนตึงเครียดขึ้นมา

"ตามหลักการแล้วไม่น่าเป็นไปได้ เว้นเสียแต่พวกเขามาขุดกันเองภายหลัง" หลานหรงรู้สึกว่าการจะมาขุดทางลับที่ประตูเมืองไม่น่าเป็นไปได้เลย

"อืม เป็นไปได้มากว่าพวกเขามาขุดกันเอง คนของลัทธิเทพทำลายล้างมาถึงตงฉิงนานขนาดนี้ การจะขุดทางลับสักเส้นนึงก็เป็นเรื่องปกติ"

"แต่พวกเขาจำเป็นต้องทำด้วยหรือ? ทำไมต้องทำเรื่องให้มากขนาดนี้เพื่อรอท่านอ๋องเข้ามาด้วยล่ะ?"

พวกของสือลิ่วรู้สึกแปลกประหลาด "พวกเขาจะยืนยันได้อย่างไร ว่าท่านอ๋องสุดท้ายจะมายังตงฉิง?"

"นั่นสิ พวกเขายึดครองวังจักรพรรดิไปเลยก็จบแล้วนี่? จะมาทำเรื่องมากมายแบบนี้เพื่ออะไรกัน?"

ตอนที่พวกเขายังรู้สึกว่าแปลกประหลาดมากอยู่นั้น เจ้าอารามโยวชิงก็เข้ามาแล้ว

"ข้ารู้ว่าเพราะอะไร"

เจ้าอารามโยวชิงหลายวันนี้คอยตรวจสอบโชคชะตาแคว้นตงฉิงอยู่ตลอด คิดจะตรวจสอบว่ามันมีสัญญาณการฟื้นคืนแล้วหรือไม่

และอยากจะลองดูว่า อนาคตของตงฉิงนั้นเป็นอย่างไร

เขาให้คนไปเปิดกลไกทั้งหมดของแท่นชมดาวใหม่ จากนั้นจึงพบว่า อันที่จริงมีคนมาใช้แท่นชมดาวนี้แล้วก่อนหน้า

และเขาเองก็คำนวณเรื่องหนึ่งออกมาได้

"หากตงฉิงจะรุ่งเรือง ตำแหน่งของเมืองหลวงและวังจักรพรรดิต้องเปลี่ยน วังจักรพรรดิแต่เดิม ตำแหน่งของมังกรจักรพรรดิ ดวงชะตาไปถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ดังนั้นถ้ามีคนสืบพบจุดนี้ เกรงว่าต่อให้ตงฉิงจะไม่ล่มสลายในตอนนั้น ก็คงมีการแนะนำให้ย้ายเมืองหลวงอยู่ดี"

คำพูดของเจ้าอารามโยวชิง ทำให้พวกเขาเข้าใจขึ้นมาทันที

พอเอาไปให้ฟู่จาวหนิงตรวจสอบก็พบว่า นั่นเป็นสิ่งของที่นำมาใช้ทำประทัดได้

การขนย้ายออกไปในทางลับโดยเฉพาะ ต้องไม่ใช่ของจำพวกประทัดอยู่แล้ว ดังนั้นอ๋องเจวี้ยนจึงคาดเดาว่า ในมือพวกเขามีดินระเบิดอยู่

"เช่นนั้นก็ปล่อยพวกเขาเข้ามา ไปซ่อนกันก่อน"

เซียวหลันยวนรีบตามเข้ามา

ก่อนหน้านี้เขาไปสำรวจอีกสถานที่หนึ่ง พอยืนยันว่าไม่มีคนลอบโจมตีเข้ามาจากทิศทางอื่น ตอนนี้จึงพาคนมาที่หอเมือง

เขาเองก็ได้ยินคำพูดของเจ้าอารามโยวชิง

เดิมทีพวกเขาไม่คิดจะปล่อยคนของลัทธิเทพทำลายล้างเข้ามา แต่เพราะคิดถึงหอเมือง ก็ยังตัดสินใจปล่อยพวกเขาเข้ามาก่อน พอพวกเขาเข้ามากลัวว่าจะสู้ไม่ได้หรือ?

"กำบัง"

"ท่านอ๋อง ต้องหาทางออกทางลับของพวกเขาก่อนนะ" หลานหรงเอ่ยขึ้น