เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2187

เจ้าอารามโยวชิงหลังจากเห็นฟู่จิ้นเชิน จู่ๆ ก็ลังเลขึ้นมาแล้ว

เดิมทีเขาคิดจะให้อ๋องเจวี้ยนรับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเอาไว้

ถึงอย่างไรเขากับองค์หญิงใหญ่ก็เคยสัมผัสกันในถ้ำภูเขาบนยอดเขาโยวชิงมาแล้ว เขาจึงรู้สึกติดค้างนาง รู้สึกต้องหาทางดูแลนางให้ ไม่เช่นนั้นในใจคงรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย

แต่ว่า ฟู่จิ้นเชินมาจากที่ไหนกันแน่?

ถ้าหากฟู่จิ้นเชินเป็นรุ่นหลังของตระกูลฟู่นั้น แบบนี้ฟู่จาวหนิงก็เท่ากับเป็นรุ่นหลังของตงฉิง

เช่นนั้นความคิดเขาก็อาจจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยแล้ว

ถึงอย่างไร เขาเคยคิดว่าจะจะค้นหาคนของตงฉิงที่ยังมีชีวิตอยู่เหล่านั้นออกมาอยู่แล้ว

ถ้าตงฉิงคิดจะฟื้นฟูแคว้น ก็จำเป็นต้องมีประชาชน ไม่มีประชาชน แล้วจะมีแคว้นได้อย่างไร?

ส่วนประชาชนที่อยู่ในแคว้นอี้ แม้ภายหลังยังสามารถไปตงฉิงได้ แต่จะคู่ควรมาเป็นคนในเมืองหลวงตงฉิงได้อย่างไรกัน?

"เจ้าอาราม..." องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเห็นเขานิ่งเงียบ ใจก็อดดำดิ่งไม่ได้ นางมองเขาอย่างอ้อนวอน

ไม่สนใจนางไม่ได้สิ

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมีเรื่องอะไรถึงไม่พูดออกมาเองหรือ?" ฟู่จิ้นเชินเหลือบมองนางผาดหนึ่ง

เขามองออกแล้ว องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคิดจะให้เจ้าอารามโยวชิงพูดอะไรแทนนาง แต่ว่า พอเจ้าอารามเอ่ยปาก ก็เท่ากับเป็นการกดดันเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงไม่ใช่หรือ?

ถึงอย่างไรเขาก็มีบุญคุณเลี้ยงอ๋องเจวี้ยนมาจนโต

ข้อเรียกร้องที่เขาเอ่ยออกมา ถ้าไม่เกินเลยไปนัก อ๋องเจวี้ยนก็ไม่ใช่จะรับปากไม่ได้หรอกกระมัง?

เขาจึงพูดออกมาแบบไม่อ้อมค้อม

"จะว่าไป องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็อยู่ในแคว้นเจานานมากแล้ว ไม่คดจะกลับต้าชื่อหรือ?" ฟู่จิ้นเชินเอ่ยต่ว่า "จริงด้วย ตอนนั้นข้าเคยได้ยินข่าวลือว่า เจ้าอารามเคยทำนายเรื่องวาสนาแต่งงานขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกับลูกเขยบ้านข้าไว้สินะ"

เขาไม่อ้อมค้อมขึ้นมาแบบนี้ ทำเอาคนทั้งหมดมองมาทางเขาเลยทีเดียว

ฟู่จาวหนิงก้ไม่รู้ว่าท่านพ่อจะพูดเรื่องนี้ออกมาทำไมตอนนี้

ฟู่จิ้นเชินมองไปทางองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอีกครั้ง ยิ้มๆ "เจ้าอารามอาจจะทำนายถูก แตว่า ทุกเรื่องบนโลกนี้ล้วนมีเรื่องที่ดีกว่า เหมาะสมกว่าเสมอ เหมือนกับเขาลูกหนึ่งที่ยังมีเขาอีกลูกที่สูงกว่า เหมือนนอกท้องฟ้าก็ยังมีฟ้า วาสนาแต่งงานก็คงเป็นเช่นนี้ด้วยกระมัง?"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหน้าซีด

ยังต้องพูดเรื่องนี้อีกหรือ?

"การที่สองคนอยู่ด้วยกัน สามารถใช้ชีวิตได้มั่นคงสงบสุขทั้งชีวิต อาจถือว่าเป็นวาสนาแต่งงานที่ดี แต่ถ้าหากเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่ง แล้วรักกันหวานชื่นได้ทั้งชีวิต นี่ก็คือวาสนาแต่งงานที่เหมาะสมยิ่งกว่าสิ"

ฟู่จิ้นเชินไม่มีการปรานี

"ดังนั้น ข้าเองก็ทำนายแทนจาวหนิงของข้ากับลูกเขยไว้เหมือนกัน พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้ว จะเหมาะสมกว่าอยู่กับองค์หญิงใหญ่มากนัก ลูกเขยบ้านข้าถ้าหากแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่ นั่นก็มีแต่จะเคารพเหมือนแขกเหรื่อเท่านั้น อย่าเข้าใจผิด ที่ว่าเคารพกันเหมือนแขกเหรื่อความหมายก็คือ คนสองคนอยู่ด้วยกันอย่างสงบเหมือนคนแปลกหน้าเท่านั้น ไม่ได้มีความสุขอะไร ถึงอย่างไรลูกเขยบ้านข้าข้าก็เข้าใจมาบ้างแล้ว เขาไม่ได้รักชอบแม่นางแบบองค์หญิงใหญ่เอาเสียเลย"

โหดเหี้ยมมาก

หยวนอี้ฟังถึงจุดนี้จนมุมปากกระตุก

นี่คือการเป็นพ่อคน แล้วมาช่วยลูกสาวเหยียบหน้าคนอื่นอย่างนั้นหรือ?

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส