อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2132

ฟู่จาวหนิงกระทั่งสงสัย ว่าของด้านในถูกคนสับเปลี่ยนไปแล้วด้วยซ้ำ

ของที่อยู่ข้างในนี้ถูกคนอื่นเอาไปก่อนแล้วหรือเปล่า จากนั้นก็หยิบกระเทียมกลีบหนึ่งวางเข้าไปแทน?

แตว่า ใครเขาจะไร้สาระขนาดใส่กระเทียมเข้าไปกัน?

ทั้งคู่สบตากันครู่หนึ่ง ต่างพูดอะไรกันไม่ออก

ฟู่จาวหนิงรู้สึกขึ้นมาว่าไม่น่าเป็นไปได้ ยื่นมือไปหยิบกระเทียมกลีบนั้นขึ้นมา

นางมองอย่างละเอียดอีกครั้ง และเห็นว่ากระเทียมกลีบนี้มีจุดที่งอกออกมาแล้ว เหมือนจะเอาไปปลูกได้จริงๆ

พอหยิบขึ้นมาดม กลับมีกลิ่นประหลาดออกมา ทว่า...

ไม่ใช่กระเทียมแน่นอน

นางอดไม่ได้ที่จะใช้เล็บจิกเบาๆ อยากดุว่าหยิกให้เป็นรอยได้ไหม แต่ที่แปลกคือของสิ่งนี้แข็งมาก จิกลงไปไม่ได้เลย

เช่นนั้นก็คงจะไม่ใช่กระเทียมจริงๆ

"ให้ข้าดูหน่อย" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

ฟู่จาวหนิงส่งถุงมือคู่หนึ่งให้เขาสวมก่อนแล้วค่อยหยิบ

ตอนที่เซียวหลันยวนกำลังค้นคว้า "กลีบกระเทียม" นั่น นางก็หยิบกล่องขึ้นมาศึกษาดู และพบว่าชั้นดินโคลนที่อยู่ในนั้นก็พิเศษอยู่ น่าจะไม่ใช่ดินธรรมดา แต่เป็นดินดำผสมเศษไม้ ยังไม่รู้ว่าเป็นไม้อะไร ดมแล้วมีกลิ่นยาชนิดหนึ่งอยู่

ฟู่จาวหนิงคิดจะนำของพวกนี้ส่งเข้าไปตรวจสอบในห้องเภสัช

"ดูแล้วน่าจะเป็นเมล็ดพันธุ์ดอกไม้อะไรสักอย่าง"

เซียวหลันยวนเองก็สรุปมาแล้ว

"เมล็ดพันธุ์ดอกไม้?" ฟู่จาวหนิงงงงัน เมื่อครู่นางไม่ได้คิดถึงจุดนี้เลย

จริงด้วย เป็นไปได้มากว่าจะเป็นพืชจำพวกหัว

"แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้แข็งขนาดนี้" เซียวหลันยวนเองก็ลองบีบๆ ไม่มีความรู้สึกอ่อนนุ่มเลยสักนิด

"พวกเขาให้ความสำคัญกับสิ่งนี้มาก ตามล่าไม่เลิก อธิบายได้ว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดา คนของลัทธิเทพทำลายล้างรู้อะไรหรือเปล่านะ?"

น่าเสียดายที่ซือมิ่งอู๋หนีไปแล้ว คนอื่นเองก็ตายหมด

"สายลับตระกูลเสิ่นคนนั้น" เซียวหลันยวนมองฟู่จาวหนิง

ไม่รู้ว่าเขารู้หรือเปล่า

ถ้าหากเขาไม่รู้ แล้วเสิ่นเสวียนล่ะ?

"ข้าจะไปถามเขาดู"

"อืม สิ่งนี้เจ้าเก็บเอาไว้" เซียวหลันยวนส่งของให้ฟู่จาวหนิง ตอนนี้เขายืนยันได้จุดหนึ่ง ว่าถ้าเก็บของไว้กับฟู่จาวหนิงจะปลอดภัยมากที่สุด

และไม่รู้ว่านางซ่อนของไว้อย่างไร ถึงไม่ถูกพบ และไม่เสียหาย

เซียวหลันยวนมองนางเอาเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ใส่เข้ากล่อง จากนั้นก็ใช้ไฟละลายเทียนผนึกมันไว้ ก็อดคิดไปถึงรสชาติหวานบนริมฝีปากนาง เจ้าสิ่งที่เหมือนเศษขนมนั่นไม่ได้

อาการบาดเจ็บของสายลับตระกูลเสิ่นคนนั้นสองวันนี้ดีขึ้นบ้างแล้ว เดิมทีเขาก็เหมือนกับไป๋หู่ คิดว่าครั้งนี้คงไม่รอดแน่ ไม่คิดว่าวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงจะดีขนาดนี้ ดึงชีวิตเขากลับมาได้

ตอนนี้เขายิ่งเคารพตัวฟู่จาวหนิงมากขึ้นไปอีก

"คุณหนูจาวหนิง"

ในฐานะคนตระกูลเสิ่น จึงยอมรับตัวตนคุณหนูบ้านตระกูลเสิ่นของฟู่จาวหนิง ไม่ใช่พระชายาอ๋องเจวี้ยน

ฟู่จาวหนิงถามเขาถึงร่างกายเขาสองสามคำอย่างเป็นห่วง พอเห็นสีหน้าเขาดูไม่เลวนัก จึงถามถึงกล่องใบนั้น

"นั่นเป็นสิ่งที่ข้าได้มาจากในหลุมศพแห่งหนึ่ง"

คำพูดเขา ทำให้คนทั้งหมดตกตะลึง

ในหลุมศพหรือ?

"ที่ชายเมืองทางนั้น นายท่านคนโตได้รับข่าวหนึ่งมาโดยไม่ตั้งใจ บอกว่ามีหลุมศพไร้นามหลุมหนึ่งถูกค้นพบ ด้านในมีเงินทองฝังอยู่มากมาย เขาจึงหาโอกาสไปสืบข่าว และพบว่าหลุมศพนี้ตั้งอยู่ในเขารกร้างที่เป็นเขตแดนรอยต่อระหว่างต้าชื่อแคว้นเจาและตงฉิง จึงส่งจดหมายแจ้งนายท่าน"

นายท่านใหญ่ก็คือพี่ชายคนโตของเสิ่นเสวียน ถูกเนรเทศไปขุดเหมืองที่เมืองรกร้าง เสิ่นเสวียนคิดจะช่วยเขากลับมาตลอด ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ฟู่จาวหนิงคิดไม่ถึงว่าลุงคนโตที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมเช่นนั้นจะสืบข่าวแบบนี้มาได้

"นายท่านหลังจากได้รับข่าวก็ส่งพวกเราออกไปสืบ ที่นั่นมีขั้วอำนาจหลายกลุ่มกำลังแย่งชิง"

"มีคนรู้เรื่องหลุมศพไร้นามนั่นเยอะหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

"ขอรับ ลัทธิเทพทำลายล้างก็รู้ แต่พวกเขาตอนแรกไปที่นั่นเพื่อเงินทอง แต่นายท่านกลับให้พวกเราไม่ต้องสนใจเงินทอง แต่ให้หาของอย่างอื่นแทน"