เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2109

แม้ว่าเขาจะเป็นคนของพระชายา แต่ก็ไม่ใช่คนของตระกูลเสิ่น ดังนั้นจึงเลี่ยงออกไปหน่อย เพื่อไม่ให้ไปล่วงรู้ความลับอะไรของตระกูลเสิ่นเข้า

ไป๋หู่กลับหาอะไรไม่เจอ

"คุณหนู ไม่มีขอรับ ก่อนที่เขาจะบาดเจ็บคงจะเอาจดหมายหรือของอะไรไปซ่อนที่อื่นแล้ว"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า "เช่นนั้นก็รอเขาตื่นก่อนค่อยว่ากันแล้วกัน"

พอนางชำระล้างเสร็จ ทุกคนก็รอเซียวหลันยวนกับเจ้าอารามกลับมา

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเข้ามาพูดกับนางอย่างอดไม่อยู่

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ท่านรู้ไหมว่าวิทยายุทธ์ของเจ้าอารามเป็นอย่างไรบ้าง? เขาทำไมถึงออกไปคนเดียวกัน? ถ้าเผื่อเจอกับอันตรายเข้าจะทำอย่างไร"

นางตอนนี้เป็นห่วงเจ้าอารามขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

นางรู้ว่าวิทยายุทธ์ของอ๋องเจวี้ยนดีมาก ยิ่งไปกว่านั้นอ๋องเจวี้ยนยังมีองครักษ์อยู่ด้วย น่าจะไม่เกิดเรื่องอะไร

แต่เจ้าอารามโยวชิงไม่เหมือนกันนะ นางรู้ว่าเขาน่าจะฝึกยุทธ์มาบ้าง แต่ไม่รู้ว่าวิชายุทธ์ของเขาร้ายกาจแค่ไหน เขาพาซางจื่อไปแค่คนเดียว ถ้าเผื่อเจอกับอันตรายแล้วจริงๆ ล่ะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นมาแล้วนางจะทำอย่างไรกัน?

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นรู้สึกว่าตนเองตอนนี้ต้องพึ่งพาเจ้าอาราม นางจึงไม่อยากให้เขาเกิดเรื่องอะไรขึ้น

"เขาน่าจะไม่เกิดเรื่องอะไรหรอก" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบ

นางรู้สึกจริงๆ ว่าเจ้าอารามไม่น่าจะเกิดเรื่องอะไร เพราะจากที่นางเห็น เจ้าอารามไม่ว่าจะมีวรยุทธ์หรือไม่ แต่เขาก็ลึกล้ำยากจะหยั่งมาก

ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่ใช่ว่าคำนวณเป็นหรือ? น่าจะคำนวณตำแหน่งมงคลให้ตัวเองได้แหละ

ซางจื่อก็อยู่ด้วยนะ

นางรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมากว่าเจ้าอารามคิดจะทำอะไรกันแน่

ต่อให้จะได้ยินการเคลื่อนไหวอะไร ก็ควรอยู่ที่นี่ถึงจะดีกว่าสิ หรือจะบอกว่าเขาจะเป็นเหมือนกับเซียวหลันยวน ไม่คิดให้คนไปรบกวนนางนอนหลับ คิดจะปิดปากคนที่ด้านนอกให้หมดหรือ?

ถ้าหากเป็นแบบนี้ เช่นนั้นนางก็ควรขอบคุณความเอาใจใส่ของเขาหรือ?

นางพูดถึงคำนี้ ไป๋หู่ก็กดเสียงต่ำถามเสี่ยวเยว่ "ตอนนั้นเจ้าไม่อยู่ที่นี่หรือ?

"ข้า..."

นางอยู่หรือเปล่านะ?

"ข้าออกไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็กลับมาแล้ว แล้วจึงเห็นการเคลื่อนไหวที่หน้าประตู"

หรือว่าจะเป็นตอนนั้นนะ?

ฟู่จาวหนิงสีหน้าไม่ค่อยดี ยื่นมือมาจับชีพจรตนเอง

พอเห็นการกระทำนี้ของนาง พวกของสืออีก็สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา

"พระชายา ท่านสงสัยอะไรหรือ?" สืออีถาม

แต่อันที่จริงเขาก็เดาออก ฟู่จาวหนิงน่าจะสงสัยว่าเจ้าอารามมาทำอะไรกับนาง ทำให้นางหลับไม่ตื่นขึ้นมาแบบนี้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส