อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2045

เขากุมมือนางแน่น เอ่ยขึ้นเสียงต่ำว่า "ซษงจื่อหยิบตำราเก่าม้วนหนึ่งเข้ามา ด้านบนเขียนเรื่องตระกูลถังเขาชิงถงไว้"

"แล้วยังไงหรือ?"

นี่มันเกี่ยวอะไรกับนางล่ะ?

"หนิงหนิงรู้ไหมว่าเขาชิงถงมีชื่อเสียงในการผลิตอะไร?"

"อะไรหรือ?"

"วัตถุดิบยาน่ะ" เซียวหลันยวนเอ่ยเสียงแผ่วเบา

ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

ไม่ใช่สิ แม้ว่านางจะเป็นหมอ แม้ว่าจะขาดแคลนวัตถุดิบยามาก แม้จะคิดหาวัตถุดิบยาล้ำค่าอยู่ตลอด แต่ก็ไม่จำเป็นขนาดต้องยอมนับญาติเพื่อวัตถุดิบยานี่?

"เซียวหลันยวนท่านรู้ไหมว่าอะไรคือความมั่งคั่งไม่อาจเปลี่ยนแปลงจิตใจ?" นางใช้ศอกกระทุ้งเขาไปทีนึง

ถังอู๋เจวี้ยนฟังพวกเขาแอบกระซิบกระซาบกัน ก็หัวเราะขึ้นมาอย่างจนใจ

"ข้าว่านะ พวกท่านต้องมากระซิบกระซาบต่อหน้าข้าแบบนี้ด้วยรึ? มีอะไรบอกมาตรงๆ ก็พอแล้ว แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง ช่วงนี้ปู่ข้าเพิ่งจะพบว่า สมัยหนุ่มๆ เขาเคยท่องยุทธภพไปกับผู้อาวุดสจี้กับผู้อาวุโสอีกคนหนึ่ง ดังนั้นจึงนับว่าเป็นคนครอบครัวเดียวกัน"

"อ๋า?"

จุดนี้ฟู่จาวหนิงกลับไม่รู้เรื่องเลย!

"ผู้อาวุโสจี้ตอนนี้ไม่ใช่อาจารย์ของท่านหรือ?" ถังอู๋เจวี้ยนหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมา ยื่นส่งไปตรงหน้าฟู่จาวหนิง "นี่เป็นจดหมายที่ปู่ข้าเขียนด้วยตนเอง ให้ข้าส่งไปให้กับผู้อาวุโสจี้ และเชิญผู้อาวุโสจี้ไปเจอกันที่เขาชิงถงด้วย"

ฟู่จาวหนิงเห็นจดหมายนั้น ลงชื่อผู้อาวุโสจี้เอาไว้

"เจ้าดูสิ อาจารย์สองคนของจ้ามีสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับตระกูลถัง วาสนานี้ไม่ยอมรับไม่ได้นา?" ถังอู๋เจวี้ยนหัวเราะขึ้นมา

"ก่อนหน้านี้ทำไมท่านไม่เคยพูดลเยล่ะ?" ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้ว

"เดิมทีก็ไม่ได้คิดว่าความสัมพันธ์ของลุงข้าน่าจะใกล้ชิดกว่าใช่ไหมล่ะ? แต่ว่าเอาจริงๆ ก่อนหน้านี้ข้าก็ไม่คิดเลย" ถังอู๋เจวี้ยนยิ้มๆ "บางครั้งความจำข้าก็ไม่ค่อยดี จุดหมายนี้วางไว้หลายวันจนลืมไปแล้ว"

ฟู่จาวหนิงไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ "กลับมาค่อยว่ากัน พวกเราจะออกไปเดินเล่นหน่อย"

"แค่กๆๆ"

"ในที่สุดก็ออกมาแล้ว ถ้ายังมุดอยู่ใต้ดินอีกสักสองวัน ข้ารู้สึกว่าข้าได้บ้าตายแน่"

พวกเขาหลับตาลง เพราะเดินหน้าในความมืดอยู่ในอุโมงใต้ดินมาตลอด พอออกมาเห็นแสงตะวันตาก็ปรับตัวไม่ได้

หลานหรงผ่านไปครู่หนึ่งจึงลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าทำให้เขาตกตะลึงไปแล้ว

ด้านหน้าเป็นทะเลสาบใสอย่างไร้ที่เปรียบผืนหนึ่ง

ตรงกลางทะเลสาบมีทางคันดินแคบๆ อยู่เส้นหนึ่ง แบ่งทะเลสาบออกเป็นสองฝั่ง ปลายทาง มีดอกไม้บานสะพรั่งเป็นผืนกว้าง ทุกดอกสีสันสดใส หลากสีสัน บานสะพรั่งอย่างงดงาม

และกลางดงดอกไม้นี้ มียอดแหลมของสิ่งปลูกสร้างโผล่ออกมา มองแล้วเหมือนหลังคา กระเบื้องเคลือบเขียวเข้ม ถูกแสงแดดสะท้อนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ มีความงดงามอย่างประหลาด

"ที่นั่น..."

พวกเขาหาวังหลวงตงฉิงเจอแล้วหรือเปล่านะ?