อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2042

ฟู่จาวหนิงเห็นปฏิกิริยาของเซียวหลันยวน รู้สึกไม่เข้าใจอยู่หน่อยๆ

"ทำไมหรือ? เจ้าอารามฝึกบำเพ็ญ แต่งงานไม่ได้หรือ?"

ก่อนหน้านี้นางเหมือนได้ยินว่าอารามนี้ของเจ้าอาราม ไม่ใช่อารามเต๋าที่ไว้สำหรับฝึกบำเพ็ญเต๋า แล้วก็ไม่เคยได้ยินด้วยว่าจะแต่งงานไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น หน้าตาของเจ้าอารามยังน่าหลงใหลขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีหญิงสาวมาชอบ

แต่จากคำพูดของเซียวหลันยวนก่อนหน้านี้ บนยอดเขาโยวชิงนี้ไม่มีนายหญิงอยู่จริงๆ ไม่มีผู้อาวุโสหญิงที่ติดตามเจ้าอารามแล้วเลี้ยงดูเขามาจนโต

"ได้ยินว่า ตอนเจ้าอารามยังหนุ่มมีคู่หมั้นอยู่" เซียวหลันยวนนึกๆ จำเรื่องนี้ขึ้นมาได้ "แต่ต่อมาไม่รู้ทำไมจึงไม่ได้แต่งงาน เรื่องนี้ข้าได้ยินมาโดยบังเอิญสมัยยังเด็กน่ะ"

"แล้วคู่หมั้นของเขาล่ะ?"

"ไม่รู้สิ ต่อมาข้าก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย และยิ่งไม่เคยถามด้วย"

เซียวหลันยวนก่อนหน้านี้ไม่ใช่พวกชอบแส่เรื่องชาวบ้าน นิสัยเองก็ค่อนข้างเย็นชา เขารู้สึกว่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตนเองก็จะไม่ถามไม่ไถ่ให้มันมากความ

"ก่อนหน้านี้ข้ากับเจ้าอารามไม่ค่อยคุยเร่องส่วนตัวกันนัก เคารพเขา แต่ก็ไม่ได้ใกล้ชิดกันมาก แขาแค่เอ็นดูข้า ไม่ได้สนิทสนมกัน"

ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาดูคล้ายกับศิษย์อาจารย์ ไม่เคยคุยเรื่องไร้สาระ

ฟู่จาวหนิงครุ่นคิดการกระทำของเจ้าอารามวันนี้ "ข้ารู้สึกว่าเขาเองก็ไม่ใช่คนที่จะเข้มงวดอะไรขนาดนั้นนะ?"

จุดนี้ เขายังเรียกนางว่าเสี่ยวฟู่อยู่เลย

ตอนที่คุยกับนาง นางก็รู้สึกว่าเจ้าอารามดูจะมีน้ำเสียงหยอดๆ อยู่ด้วย

นี่คือ เจ้าอารามที่เข้มงวดจากปากของเซียวหลันยวนหรือ?

หรือก็คือ แต่ก่อนพวกเขาสองคนไม่มีอะไรจะคุยกัน อยู่ต่อหน้าอีกฝ่ายอ้นที่จริงแค่ไม่แสดงออกมาเท่านั้น

"ถึงอย่างไรเจ้าอารามก็ยังไม่ได้แต่งงานสินะ? เขายังมีญาติพี่น้องหรือรุ่นหลังของตนเองบ้างไหม?"

"อืม ไม่เคยได้ยินเลย"

"ไม่หรอกกระมัง นี่เขาอยู่ที่นี่คนเดียวมาตลอดลเยหรือ?"

สิ่งของถูกวางออกมา หมี่สองชาม กับข้าวอีกสามจานเล็ก

ฟู่จาวหนิงเดิมทีก็ยังกินไม่อิ่ม พอได้กลิ่นหอมกระเพาะก็เปิดทันที แต่พอมองหมี่สองชามนั้นนางก็พบว่า...

"ทำไมสองชามถึงไม่เหมือนกัน?"

หมีสองชามนี้ กระทั่งความหนาของเส้นก็แตกต่างกัน ชามหนึ่งมีไข่ดาวใส่เนื้อชิ้นเล็กๆ โปะอยู่ มีผักเขียวกับต้นหอม อยู่ในน้ำแกงใส รสชาติดูจะจืดๆ

แต่อีกชามเส้นกลับดูหนากว่า ด้านในมีไข่ที่ทอดแล้ว เนื้อหมูสามชั้นหั่นบาง ลูกชิ้นเล็กๆ หนังหมูทอดจนกรอบ และยังมีก้านผักฝานบาง ในน้ำแกงก็มีสีแดงระเรื่อ

ชามนี้ดูแล้วน่าจะรสชาติหนักหน่อย

หรือว่าพ่อครัวจะทำตามรสชาติของพวกเขา แต่พวกเขารู้รสชาตินางได้อย่างไรกัน?

หมี่ชามนี้ ฟู่จาวหนิงมองแล้วน้ำลายสอเลยทีเดียว

กลิ่นหอมมาก หนังที่ทอดจนกรอบ หมูสามชั้นกับไข่พวกนั้น ล้วนมีกลิ่นหอมอยู่ด้วย