อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1851

เซียวหลันยวนกุมมือฟู่จาวหนิงแน่น ออกแรงบีบเล็กน้อย

นางเองก็กุมเขากลับ สองสามีภรรยาเหมือนกำลังให้กำลังและปลอบประโลมกันและกันอยู่

"ทหาร ชักกระบี่"

เสียงเซียวหลันยวนลอดออกมาอย่างเย็น่ชา พวกองครักษ์อย่างชิงอีจัดขบวนขึ้นหน้าทันที เสียงชักกระบี่ยาวดังชิ้งขึ้นมาพร้อมกัน

ท่วงท่าพลังขององครักษ์สิบกว่าคนที่กุมกระบี่ยาวพร้อมกันทำคนตกตะลึงมาก สำหรับผู้ประสบภัยเหล่านี้ถือเป็นความพรั่นพรึงอย่างหนึ่ง

โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ที่เซียวหลันยวนพอโผล่มาก็กระแทกคนลอยออกไปตั้งขนาดนั้น

ตอนนี้พอมองไป กระบี่ยาวเหล่านั้นก็มีประกายเย็นเยียบ ยะเยือกจนเหมือนจิตสังหาร

"ตอนนี้ใครยังคิดจะออกจากเมือง ก็ลุกขึ้นมาเลย"

เสียงเซียวหลันยวนดังขึ้นอีกครั้ง พวกเขาไม่ทันได้คิดว่าหมายถึงอะไร เขาก็เอ่ยต่อมาว่า "ใครที่อยากออกจากเมือง ต้องตาย องครักษ์เหล่านี้ของข้า จะสังหารพวกก่อจราจลจนหมดได้แน่นอน ต่อให้พวกเจ้าจะเข้ามาพร้อมกัน"

พริบตาเมื่อครู่ ยังมีผู้ประสบภัยบางส่วนที่ได้ยินประโยคนหน้าก็ลิงโลดขึ้นมา คิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะปล่อยพวกเขาออกไปจริงๆ แต่คิดไม่ถึงว่าพอจะมาได้ยินประโยคที่เย็นชาด้านหลังต่อมาทันที

คิดจะปล่อยพวกเขาออกไปที่ไหน จะเอาชีวิตพวกเขาด้วยซ้ำ

พวกเขาล้วนเบียดตัวถอยออกไปหลายก้าว

แม้จะกลัว แต่ก็ยังมีคนถามขึ้นมา "อ๋องเจวี้ยนทำไมถึงจะฆ่าแกงกันล่ะ?"

หลายวันมานี้ อันที่จริงพวกเขาเข้าใจว่าเซียวหลันยวนเป็นเทพคุ้มครองพวกเขา คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะมาฆ่าแกงกันแล้ว!

สายตาเซียวหลันยวนกวาดไปที่เขาทันที จับจ้องจนหลบเลี่ยงไม่ได้

ฟู่จาวหนิงเดินไปทางทหารทางการเหล่านั้น "ใครถูกถ่มน้ำลายถูกกัดบ้าง? กลับไปล้างทันที ดื่มยา แล้วมาหาข้าที่โรงหมอ ข้าจะฝังเข็มให้พวกเจ้า"

ฟู่จาวหนิงหลายวันนี้ค้นคว้าวัคซีนป้องกันได้แล้ว ผลลัพธ์มหัศจรรย์มาก ทดสอบไปในห้องเภสัช เริ่มนำมาใช้ได้พอดี

แน่นอน ด้วยตัวนางคนเดียวทำออกมาปริมาณมากไม่ได้ แต่ใช้กับเหล่าทหารทางการพวกนี้นั้นเหลือเฟือ

แล้วก็คนที่มาช่วยงานตนเองเหล่านั้นก็ใช้ได้ นี่ทำให้ตนเองวางใจมาได้หน่อย

"ขอบคุณพระชายา"

เหล่าทหารทางการแทบจะร้องไห้แล้ว แม้จะเป็นชายอกสามศอก แต่ก็ล้วนยังหนุ่มแน่น ในบ้านยังคงเป็นที่รักและห่วงใยของพ่อแม่

ที่นี่ยังมีทหารชั้นยอดที่เซียวหลันยวนคัดมาอีกหลายคน พวกเขาฝึกฝนมาหลายปี ยังไม่เคยได้ไปสนามรบ ยังไม่เคยได้ต่อสู้กับทหารอย่างแท้จริง แต่กลับต้องมาเผชิญหน้ากับประชาชนที่ประสบภัยมากลุ่มหนึ่ง