อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1667

"พวกไร้สาระจงออกไปให้ไว!"

องครักษ์เงามังกรพอเอ่ยปาก ก็เรียกพวกของเก๋อมู่กวงเป็นพวกไร้สาระทันที

พวกเขารู้ตัวตนฐานะเขาอยู่แล้ว และรู้ด้วยคนคนที่เขาพามาพวกนี้คือราชองครักษ์ แต่ว่าตอนที่พวกเขาพูดคำนี้ออกมาอย่างเย็นชา น้ำเสียงก็ไม่ได้หวาดหวั่นอะไรเลย

"ข้าคือเก๋อมู่กวง รับสั่งจากจักรพรรดิ ให้มาพาตัวเฮ่อเหลียนเฟยไปสอบสวน!" เก๋อมู่กวงเดินขึ้นมาก้าวหนึ่ง

เขาไม่เชื่อว่า องครักษ์เงามังกรจะขัดราชโองการ

แต่ว่าเขาเพิ่งขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงชิ้งดังขึ้น แปดกระบี่ชักออกมาพร้อมกัน ประกายเย็นเยียบสว่างวาบ จิตสังหารโถมเข้ามา

"ถอยไป !"

เสียงตะคอกเย็นชา ทำให้เท้าของเก๋อมูกวงไม่กล้าเดินขึ้นหน้าไปอีก

แผ่นหลังเขาเย็นวาบ กว่าจะทนมาได้ กัดฟันกรอด "ข้ารองแม่ทัพได้รับราชโองการให้เข้ามาง.."

ประตูจวนอ๋องตอนนี้ค่อยๆ เปิดออก เซียวหลันยวนเดินออกมาช้าๆ

แน่นอนว่าสวมหน้ากากอยู่ สิ่งที่เก๋อมู่กวงเห็นคือหน้ากากสีเงินของเขา ภายใต้หน้ากากคือประกายตาที่ลึกหยั่ง

เก๋อมู่กวงเพิ่งได้เห็นอ๋องเจวี้ยนที่เติบโตขึ้นแล้วเป็นครั้งแรก

ตอนที่เขายังเล็กเคยเห็นอยู่สองครั้ง ตอนนั้นยังเป็นเด็กชายที่อ่อนแอ ไม่ได้มีความน่าเกรงขามเลยแม้แต่น้อย รู้สึกว่าแค่ลมหนาวก็จะพัดเขาล้มลงไปแล้ว

อ๋องเจวี้ยนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคนนี้แม้จะสวมหน้ากาก แต่ความสูงก็พอทีจะก้มหน้าลงมองเขาได้แล้ว

เขาสัมผัสได้ถึงอำนาจของอ๋องเจวี้ยนที่อยู่ตรงหน้านี้

"เก๋อมู่กวง?"

เสียงของอ๋องเจวี้ยนเย็นเล็กน้อย ยื่นยันชื่อของเขาอีกที

"เก๋อมู่กวงคารวะอ๋องเจวี้ยน!"

เก๋อมู่กวงยังทำความเคารพให้ก่อน จากนั้นจึงยืดตัวขึ้น มองไปที่ตาของอ๋องเจวี้ยน

"อ๋องเจวี้ยน ที่ข้ามาในครั้งนี้ คือจะมาพาเฮ่อเหลียนเฟย..."

"ตอนที่โป๋จีถูกข้าจับ เอ่ยขึ้นมาถึงเฮ่อเหลียนเฟย..."

"เฮอะ" เซียวหลันยวนหัวเราะเย้ยหยัน "ใครก็รู้กันว่าเสี่ยวเฟยตอนนี้เป็นน้องชายแท้ๆ ของพระชายาข้า หากใครคิดจะใส่ร้าย แค่พูดคำเดียวก็สำเร็จแล้ว เช่นนั้นการคาดโทษคนมันก็ง่ายมากสิ อย่างเช่นเจ้า ถ้าข้าบอกว่า โป๋จีเดิมทีอาจจะลอบเข้าเมืองหลวงมาลำบาก แต่เจ้าใช้ข้ออ้างจับเขาพาเขาเข้ามา เจ้าก็อาจจะเป็นผู้สมคบคิดด้วยกันได้ เจ้ายอมรับไหมล่ะ?"

เก๋อมู่กวงหน้าเปลี่ยนสี

"อ๋องเจวี้ยน ท่านกำลังแย้งอย่างไร้เหตุผล"

"อย่างนั้นหรือ? เจ้าไปถามเหล่าทหารคุ้มครองเมืองดูได้ ไปถามทหารป้องกันลาดตระเวนเมืองหลวงดู ว่าพวกเขาได้รับคำสั่งมาหรือยังว่าให้ตรวจสอบคนเผ่าเฮ่อเหลียนอย่างเข้มงวด ถ้าแค่มีคนเข้ามาก็ให้จับทันที"

"คนเผ่าเฮ่อเหลียนถ้าคิดจะลอบเข้าเมือง จะถูกจับง่ายๆ ได้อย่างไรกัน" เก๋อมู่กวงเอ่ยขึ้น

"คนทั่วไปก็ไม่ง่ายจริงๆ นั่นล่ะ แต่เจ้าเห็นไหม? ว่าสีตาของโป๋จีสีฟ้า"

แม้หน้าตาของโป๋จีจะธรรมดา แต่สีดวงตาเขาก็ยังแตกต่างกับคนทั่วไป

ฟู่จาวเฟยเคยพูดว่า คนของเผ่าเฮ่อเหลียนหนึ่งในสามล้วนมีดวงตาสีนี้ กระทั่งราชาเฮ่อเหลียนเองก็เช่นกัน