อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1653

คนทั้งหมดเห็นด้วยที่จะให้ฟู่จิ้นเชินไปเมืองเจ้อกับฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธแล้ว

เอาจริงๆ นางเองก็ขาดคนช่วยอยู่

ผู้อาวุโสจี้อยากจะไปกับนาง แต่ฟู่จาวหนิงปฏิเสธ เพราะผู้อาวุโสจี้อายุมากแล้ว ไปช่วยผู้ประสบภัยจะเหนื่อยเกินไปได้ง่าย หรืออาจจะล้มอะไรแบบนั้น อันตรายเกินไป

ฟู่จาวหนิงพูดเรื่องพื้นฐานที่ต้องทำตอนรักษาผู้ป่วยสองสามเรื่อง ฟู่จิ้นเชินล้วนตอบกลับมาได้หมด

ยิ่งไปกว่านั้นนางยังพบว่าเขาค่อนข้างละเอียดอ่อนด้วย พลังการสังเกตก็ยอดเยี่ยม

ส่วนความสามารถการเรียนรู้ เรื่องนี้ก็ไม่ต้องพูดแล้ว กระทั่งเซียวหลันยวนเมื่ครู่ก็ยังชมกับนาง

"ไปเมืองเจ้อต้องใช้เวลาหลายวัน ระหว่างทางเจ้ายังบอกข้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องที่เรียนรู้ได้เร็วแล้วนำไปช่วยเจ้าได้ ข้าจะเรียนรู้ให้มากที่สุด"

ฟู่จิ้นเชินบอกกับฟู่จาวหนิงอย่างตั้งใจ "ข้าหวังว่าจะสามารถเป็นผู้ช่วยหมอที่ดีให้เจ้าได้ สามารถช่วยเจ้าแบ่งเบาภาระบางส่วน ดังนั้น มีเรื่องอะไรที่ข้าทำได้ เจ้าก็บอกข้ามา"

ผู้ช่วยหมอหรือ?

ฟู่จาวหนิงอยากจะหัวเราะออกมาจริงๆ

"มีผู้ช่วยหมอที่คนเป็นพ่อมาช่วยลูกสาวเสียที่ไหน? ความสัมพันธ์นี้ดูวุ่นวายไปหน่อยนะ"

พอมีคำว่าผู้ช่วย มันก็ดูคล้ายๆ กับเป็นศิษย์แล้ว

พอเห็นแววขำขันในสายตานาง สีหน้าของฟู่จิ้นเชินก็ผ่อนคลายลงมาพอควร เขาอยากจะยื่นมือไปลูบหัวของนางจริงๆ แต่ก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขายังไม่ได้ใกล้ชิดกันขนาดนั้น ถ้าเผื่อเขาลงมือไป แล้วเจาหนิงต่อต้านขึ้นมาจะทำอย่างไรกัน?

ฟู่จิ้นเชินไพล่มือมาไว้ด้านหลัง

"เรื่องนี้ไม่เป็นไรหรอก เรื่องเหตุผลไม่เคยมองที่อายุมาแต่ไหนแต่ไร ฝีมือดีหรือไม่ดีก็ไม่ใช่มองที่อายุมากหรือน้อย เลือกสิ่งที่ดีที่สุดมาศึกษา เป็นเรื่องปกติ"

เขาไม่รู้สึกแม้แต่น้อยว่าเป็นพ่อแล้ว การมาเรียนรู้จากลูกสาวเป็นอะไรที่ไม่ถูกต้อง

"เช่นนั้นก็ได้ พรุ่งนี้ข้าจะเอาบันทึกของข้าให้ท่านดูก่อน" ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่เกรงใจแล้ว

"ได้เลย"

โป๋จีอยู่ในคุกใหญ่ทั้งเย็นทั้งหิว ถ้ารอจนมืดมากเขาต้องทนไม่ไหวแน่ และพอรู้ว่าผู้คุมไม่ยอมส่งของกินเข้ามาให้ ดังนั้นจึงตะโกนร้องขึ้นมา

"ใครก็ได้ หิวแล้ว ขอของกินหน่อย!"

"ถ้าไม่ให้อะไรข้ากิน ข้าจะไม่พูดอะไรทั้งนั้นนะ!"

ตะโกนร้องอยู่นาน จากนั้นจึงกลิ้งเขาไปใช้โซ่เหล็กตีประตูโครมๆ ในที่สุดจึงเรียกผู้คุมมาได้

ผู้คุมยัดชามเข้ามาจากนอกลูกกรงใบหนึ่ง ด้านในมีหมั่นโถวที่เริ่มดำแล้วก้อนหนึ่งวางอยู่ ในชามยังมีน้ำอยู่นิดหน่อย หมั่นโถวแช่อยู่ในน้ำ ดูแล้วไม่ได้น่ากินเอาเสียเลย

แตสำหรับโป๋จีแล้ว ขอแค่มีกินก็พอ

ตัวตนฐานะของเขา ยังคิดจะให้ผู้คุมเมืองหลวงแคว้นเจาดีกับเขาได้ด้วยหรือ?

ขอแค่อย่าให้เขาหิวจนทนไม่ไหว รักษาพลังกายเอาไว้หน่อยก็พอ